Mimari mekan memnuniyeti açısından duyumsal mekan deneyimleri üzerine fenomenolojik bir çalışma: Görsel baskınlığa bir eleştiri

Son yıllarda gelişen teknoloji ve görsel sunum teknikleri ile mimarlık giderek sanal bir imaja dönüşmekte ve bunun bir sonucu olarak, günümüz yapılarında mimari mekan ve kullanıcısı arasındaki ilişkinin göz ardı edildiği düşünülmektedir. İnsan-mekan ilişkisi incelendiğinde, özne ve mekan arasındaki deneyimsel bütünlüğün duyumsal deneyimler ile sağlandığı görülmekte ve bu ilişki mimari fenomenoloji disiplini içinde incelenmektedir.Bu tez, çoklu duyumsal mekanların kullanıcıları için daha memnuniyet verici olduğu kabulü ve mimari fenomenoloji yöntemi ile duyuların mekan deneyimleri üzerine etkileriniincelemektedir.Mimarlığın yalnızca görsel bir imaj olarak sunulmasına bir eleştiri olarak tez, görme harici duyuların mekan deneyimlerinin mekan memnuniyetindeki rolünü araştırmayı hedeflemiştir. Bu amaçla görsel ve görsel olmayan mekan deneyimleri arasındakarşılaştırmalı bir çalışma yapılmıştır.Mekanın deneyimsel bütünlüğü keşfetmek amaçlı, vaka çalışması olarak, görme engelliler ve mekan arasındaki ilişki mülakat yöntemi ile incelenmiş ve hem gören hem de görmeyenkatılımcılara uygulanan anket ile de test edilmiştir.Vaka çalışması sonucunda, görsel ve görsel olmayan mekan deneyimlerinin karşılaştırılması ve yorumlanması ile mekan tasarımlarında kullanıcı memnuniyetini arttırmak için çoklu duyumsal bir bakış açısı öneri olarak sunulmuştur.