Polyvinil alkol elyaf şablonları kullanılarak polimerik tübüler yapıların eldesi

Bu çalışmada poly(vinil alkol) (PVA) elyafların şablon olarak kullanılmasıyla kovalent çapraz bağlı polimerik tübüler yapıların eldesi gösterilmiştir. PVA elyafların çapraz bağlanması iki farklı yöntemle gerçekleştirilmiştir. Uygulanan birinci yöntemde PVA elyaf yüzeyindeki hidroksil grupları PVA ile reaksiyona girebilen bifonksiyonel monomerler kullanılarak çapraz bağlanmıştır. Bu amaçla çeşitli dialdehit ve diizosiyant monomerleri kullanılmıştır. Reaksiyon şartları çapraz bağlanmanın sadece yüzeyde gerçekleşebilmesi için ayarlanmıştır ve reaksiyona girmemiş PVA elyafların iç kısımlarından ayrılmıştır. PVA mikron boyutlu elyafların glutaraldehit (GA) ve 1,6- heksametilen diisosiyanat (HMDI) ile çapraz bağlanması sonucu değişik çeper kalınlıklarına sahip tübüler yapılar elde edilmiştir. Tübüler ve hidrojel benzeri özellik gösteren bu yapıların değişen çeper kalınlıkları ile yükleme ve salınım özellikleri Ultraviyole-görünür bölge spektroskopisi ile incelenmiştir. Görüntüleme için floresein boya molekülleri kullanılmış ve tübüler çeperlerde boya moleküllerinin başarılı absorpsiyonu optik mikroskop ile görüntülenmiştir. Bununla birlikte iç ve dış çeperler arasında hidrofilik bir farkın olduğu da tespit edilmiştir. Bu çapraz bağlanma yönteminin nano boyutlu tübüler yapıların eldesine uygunluğu da tartışılmıştır. Uygulanan ikinci yöntemde ise PVA elyafları akriloil klorür ve 3-trimetoksisilil propilmetakrilat ile reaksiyona sokularak yüzeylerine çift bağ grupları aşılanmıştır. Bu çift bağ grupları diğer mono ve/veya bifonksiyonel akrilat grupları ile PVA elyaf yüzeylerini fotopolimerize etmek için kullanılmışlardır. Bu şekilde elde edilen çeperler oldukça kırılgan bir yapıya sahip oldukları için reaksiyona girmemiş PVA elyaf şablonlarının ayrılması sırasında parçalanmışlardır. Bu nedenle bahsedilen ilk yöntemin çeper kalınlıkları ve çapraz bağlanma oranı ayarlanabilir içi boş tübüler yapıların eldesi için daha uygun olduğu bulunmuştur. Sonuç olarak bu tür malzemelerin çeşitli moleküllerin yükleme ve salınımı gibi potansiyel uygulamalarının olabileceği görülmüştür.