SIK2'nin diyabetik retinopati'deki olası rolü

Diyabetik Retinopati (DR), diyabetin en çok bilinen komplikasyonlarından biridir ve ileri safhalarında nöron dejenerasyonu ve bir takım damarsal anormalliklerle karakterize edilmektedir. Retinadaki Müller gliyanın fonksiyonel değişikliklerinin tümünü kapsayan gliyozisin, DR gelişiminde nöronların fonksiyon bozukluğu ve dejenerasyonuna sebep olan öncü bir faktör olması yaygın olarak kabul gören bir kanıdır. Önceki çalışmalarımız göstermiştir ki kronik hiperglisemi SIK2'nin ifade ve aktivite artışıyla beraber kültür ortamındaki Müller hücrelerinin insüline bağlı sağkalımının azalmasına yol açmaktadır. Daha sonraki in vitro çalışmalarımız, SIK2'nin IRS1 aktivitesini baskılaması yoluyla insülinle indüklenen sağkalım yolağının negatif regülatörü görevi gördüğünü ve hiperglisemi ile indüklenen Müller gliya ölümüne katkı sağladığını ileri sürmüştür. Bu bulgular hiperglisemi ile indüklenen SIK2'nin ifade ve/veya aktivite artışının DR'nin ilerlemesine katkı sağlama olasılığını yükseltmektedir. Bu çalışmada, SIK2'nin DR'deki olası rolüne delil ileri sürmek için Streptozotocin'le sıçanlar üzerinde geliştirilen DR modelinde SIK2'nin hiperglisemi altında ifade ve aktivite modülasyonunu inceledik. Öncelikle; 2,4,8 haftalık diyabetik ve kontrol retinalarının analizi göstermiştir ki Müller hücrelerinin gliyozisi diyabetin 2. haftasından itibaren başlamak suretiyle aşamalı olarak artarak bütün retinayı kaplamaktadır. Hücre ölümleri de diyabetin 4. haftasında ilk olarak ganglion hücrelerinde görülmüş, diyabetin 8. haftasında da Müller hücreler ve retinanın iç çekirdek tabakasındaki nöronlarda gözlemlenmiştir. Aynı süre içerisinde diyabetik koşullara karşılık SIK2'nin miktar ve retinadaki ifade ediliş şeklinde bir değişiklik olmamasına rağmen, 2 ve 4 haftalık diyabetik retinadaki aktivitesinde geçici bir artış varmış gibi görülmektedir. Ancak 8 haftalık diyabet ve kontrol retinasını kıyasladığımızda SIK2 aktivitesinde bir değişiklik gözlemlenmemektedir. Ek olarak, ko-immünçökelme sonuçları da göstermiştir ki SIK2 ve IRS1 etkileşimi diyabetin 4. haftası itibariyle artmakla beraber, bu sonuç diyabetik retinada SIK2'nin IRS1'i negatif modüle ederek insülin uyarımlı sağkalım yolağının bozulmasına sebep olma olasılığını da desteklemiştir.