Post-modern kentlilik bağlamında karavan yaşamı

Mobil mekân türlerinden olan karavanların geçmişi çok eskilere dayanmaktadır. Karavanlar 1920'lerde tekerlekli evler olarak kullanılmaya başlamıştır. Ancak Türkiye'de karavancılığın uzun bir geçmişinin olmadığını son yıllarda daha çok popüler hâle geldiğini söylemek mümkündür. Mekânın kentli algısı ve yaşam biçimleri üzerinde önemli bir etkisi vardır. Bu açıdan post-modern anlayışın etkisini sürdürdüğü günümüz koşullarında kentli bireylerin kentsel mekânlardan uzaklaşarak karavanda yaşamalarının nedenlerini anlamak amacıyla bu çalışma tasarlanmıştır. Bu amacı gerçekleştirmek için karavancılarla sahada karavanda yaşadıkları ortamlarda yarı yapılandırılmış görüşme yapılarak katılımcılardan derinlemesine bilgiler edinilmiştir. Kentli bireylerin karavan yaşamı ile ilgili algılarını, duygularını, bakış açılarını ifade etmelerini sağlamak ve bu yaşamı nasıl deneyimlediklerini anlamak amacı ile nitel araştırma desenlerinden fenomenolojik yaklaşım ile tasarlanmıştır. Kartopu örneklem yöntemi kullanılarak toplamda 15 katılımcı ile görüşme yapılmıştır. Bu araştırmada elde edilen bulgular; katılımcıların sosyo-demografik özellikleri, karavan yaşamını tercih gerekçeleri/yaşam tarzı olarak karavancılık, karavan yaşamının sürekliliği, karavancıların kent yaşamına bakışı, gündelik yaşam pratikleri açısından karavan yaşamı şeklinde beş ana tema altında toplanmıştır. Bir yaşam tarzı olarak karavancılık başlığı altında katılımcıların tercih nedenleri özgürlük, afetler, kentten uzak, doğaya yakın olmak, ekonomik gerekçeler ve minimal yaşam olarak ele alınmıştır. Elde edilen bulgular çalışmanın kuramsal çerçevesi ve ilgili literatüre bağlı olarak tartışılmıştır.