Preemptif renal transplantasyon yapılan hastalarda rezidüel renal fonksiyonun uzun dönem hasta ve graft sürvisine etkisi

Kronik böbrek hastalığı giderek artan sıklığı, yüksek morbidite ve mortalite oranları ve farkındalık oranlarının düşüklüğü nedeniyle ciddi bir halk sağlığı sorunudur. Son dönem böbrek hastalığı da tüm dünyada giderek artmaktadır. Renal replasman tedavilerinin içinde en iyisi renal transplantasyondur. Preemptif renal transplantasyon SDBH gelişen ve RRT planlanan hastalarda diyalize başlamadan renal transplantasyon yapılmasıdır. Preemptif renal transplantasyonun hasta diyaliz tedavisi gördükten sonra yapılan böbrek nakline göre hasta ve graft sağ kalımının daha iyi ve akut rejeksiyon oranları, transplantasyon maliyetinin daha az olduğu birçok çalışmada gösterilmiştir. Preemptif böbrek nakli iyi bir klinik izlem ile evre–V kronik böbrek hastalarında nakil zamanını belirlenmesine olanak sağlar. Birçok olumlu yönüne rağmen ömür boyu immünsupresif kullanımı ve klinik izlem altında kalma mecburiyeti, güçlü immünsupresif ilaçlara ve bunların uygun kullanımına rağmen henüz tam çözülemeyen akut rejeksiyon ve kronik allograft nefropati, oluşan immünsupresyona bağlı enfeksiyon, lenfoproliferatif hastalıklar, maligniteler ve kardiyovasküler problemler böbrek nakilli hastaları bekleyen problemlerdir. Retrospektif olarak yapılan bu çalışmada Akdeniz Üniversitesi Hastanesi Organ Nakli Merkezi'nde Ocak 2009-Haziran 2015 tarihleri arasında preemptif böbrek nakli yapılan hastalarda nakil öncesi rezidüel renal fonksiyonların akut ve kronik rejeksiyon oranları, enfeksiyoz ve cerrahi komplikasyonlar, hasta ve graft sağ kalımına etkisini değerlendirmeyi amaçladık. Çalışmamıza dahil edilen 18 yaş üzeri 276 hastanın hepsine sadece böbrek nakli yapılmış olup; ortalama 46 ay takip edilen bu hastalar nakil öncesi eGFH değerine göre 3 gruba ayrıldı. eGFH <10 ml/dk/1.73 m 2 olan 120 hasta 1. gruba, eGFH ≥ 10 ve <15 ml/dk/1.73 m 2 olan 115 hasta 2. gruba, eGFH ≥15 ml/dk/1.73 m 2 olan 41 hasta ise 3. gruba alındı. Yüksek eGFH ile nakil olan hastaların nakil sonrası erken dönemde renal fonksiyonlarının daha iyi seyrettiği, fakat birinci yıldan itibaren bu farkın azaldığı hatta 2.grubun ortalamasının da altında seyrettiği gözlendi. 2. grubun nakil sonrası izlemde daha stabil eGFH seyrinin olduğu saptandı. 3. grup ile diğer iki grup arasında takibin erken dönmelerinde hasta ve greft sağkalımı açısından anlamlı fark var iken zamanla bu farkın azaldığı gözlendi. Preemptif böbrek naklinde yüksek eGFH değeri ile nakil yapılan hastaların erken dönemde eGFH değeri, hasta ve graft sağkalımı daha iyi olsa da zamanla bu anlamlı farkın azaldığı saptandı.