Kıkırdak taklidi yapıların sentezi ve karakterizasyonu

Bu tez çalışmasında, biyouyumlu, sentetik ve elastomerik bir polimer olan PDMS'in yüzey topografisi, sertliği ve kimyası, kıkırdağın mikro-çevresine ayarlanarak, kıkırdak dokusu taklit edilmiştir. Nanoiz yöntemiyle sertlikleri belirlenen PDMS substratları, 2.13±0.150 MPa ve 0.56±0.06 MPa arası sertliklerde sentezlenmiş ve bu değerlerin sağlıklı insan kıkırdağının sertlik aralığında (0.45-0.80 MPa) olduğu görülmüştür. Sağlıklı insan kıkırdağındaki tip II kolajen demetlerinin yönlenme, geometri ve uzunluklarını taklit eden kalıplar tasarlanmış (A= 100, 150, 200 µm; B = 30, 40, 50 µm; C= 30, 40, 50 µm) ve fotolitografi yöntemiyle hazırlanmıştır. PDMS substratların desenlemesi, tasarlanan kalıp kullanılarak yumuşak litografi ile elde edilmiştir. Kıkırdak dokusunun mikro-çevresinin kimyasını taklit etmek için, PDMS substratlar amino asit konjüge kendiliğinden yönlenen moleküller (histidin, lözin ve triptofan) ile tip II kolajen kullanılarak modifiye edilmişlerdir. PDMS substratların sertlikleri nanoiz yöntemi ile ölçülmüş, kimyasal modifikasyonlarının başarısı da X ışını fotoelektron spektroskopisi ve temas açısı ölçümleri kullanılarak kanıtlanmıştır. Karakterizasyon sonuçlarına göre, kıkırdak benzeri sertlik, yüzey kimyası ve yüzey topografisi ile hazırlanan PDMS substratların, kıkırdak doku mühendisliği için bir iyi hücre substratı adayı olduğu görülmüştür. Anahtar sözcükler: Kıkırdak benzeri yapılar, Polidimetil siloksan (PDMS), Sertlik, Amino asitler, Kendiliğinden düzenlenen moleküller (KDM)