Genç Cumhuriyeti tanıtmak: 1923-1939 ve 1945-1960 yılları arasında Amerika Birleşik Devletleri'nde Türk kamu diplomasisi

Bu doktora tezi, Türkiye'nin erken Cumhuriyet (1923-1939) ve erken Soğuk Savaş (1945-1960) dönemlerinde ABD'de yürüttüğü kamu diplomasisini inceleyerek, iç ve dış faktörlerin bu diplomasi pratiklerini nasıl şekillendirdiğini analiz etmektedir. Çalışma, kamu diplomasisini üç boyutlu bir modelle kavramsallaştırır: aracılı (mediated) kamu diplomasisi, ilişkisel (relational) kamu diplomasisi ve ulus markalama/ülke itibarı (nation branding/reputation) faaliyetleri. Böylece, kamu diplomasisinin yalnızca tek yönlü bilgilendirme çabalarından ibaret olmadığı, ilişkiler kurma ve kimlik inşası boyutlarını da içerdiği savunulmaktadır. Tez, nitel araştırma tasarımına ve süreç izleme (process tracing) yöntemine dayanmakta; 1923-1959 yıllarına ait Dışişleri Bakanlığı arşiv belgeleri, medya kaynakları ve ikincil literatürden yararlanmaktadır. Bu yöntem, kamu diplomasisindeki dönüşümün yalnızca kronolojik değil, nedensel bir süreç olarak da ortaya konmasını sağlamaktadır. Bu tezin temel argümanı, rejim değişimi, uluslararası sistemdeki dönüşüm, karşıt lobi faaliyetleri (1920'lerde Ermeni lobisi, 1950'lerde Rum lobisi) ve Demokrat Parti dönemindeki otoriterleşme gibi faktörlerin ABD'deki Türk kamu diplomasisini belirleyici biçimde etkilediğidir. Tez, Türkiye'nin kamu diplomasisini propaganda ile özdeşleştiren çizgiyi sorgulamakta ve 'yeni kamu diplomasisi'nin unsurlarının erken dönemde de mevcut olduğunu göstermektedir. Çalışmanın literatüre katkısı üç düzeydedir: (1) Türk kamu diplomasisine tarihsel derinlik kazandırarak literatürdeki 1980 sonrası odaklanmayı aşması, (2) orta ölçekli güçlerin kamu diplomasisindeki rolünü teorik olarak görünür kılması ve (3) kavramsal olarak bütünleşik bir model üzerinden devlet-merkezli bir analiz sunmasıdır.