Hemiparkinson sıçan modelinde ed-DBS (deneyime dayalı derin beyin stimülasyonu) metodunun kanıtlanması

Parkinson hastalığı (PD), substantia nigrada bulunan dopaminerjik nöronların aşamalı ölümüne dayanan nörodejeneratif bir hastalıktır. Dopamin kaybı, titreme, rijidite gibi yıkıcı motor semptomlara yol açar. Derin beyin stimulasyonu (DBS), ileri derece Parkinson hastalığının motor semptomlarının tedavisi için bir teknoloji harikası kabul edilmektedir. Standart uygulama, subtalamik çekirdeği (STN) veya internal globus pallidus'u (GPi) cerrahi olarak implante edilmiş elektrotlar aracılığıyla sürekli olarak uyarmaktır. Fakat, sürekli DBS uygulaması, nigrostriatal dopaminerjik nöronlarının çalışma paternleri ile çelişir; çünkü bu nöronlar, ödülü öngören bir uyaranın (S) veya beklenmedik bir ödülün (S*) sunumu gibi belirli deneyimlere yanıt olarak hızlı fazik dopaminerjik sinyaller üretir. Bu çelişki, DBS'nin yalnızca orta düzeyde tedavi etkinliği sunmasının nedenlerinden biri olabilir. Boğaziçi Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri (BAP) destekli projemizde, DBS'nin, S-S* ilişkilerini kapsayan, öznenin spesifik deneyimlerine göre uyarlanmış, deneyime bağlı bir tarzda akut olarak verilirse tedavi sonuçlarını iyileştireceği hipotezini kurduk (Hibe no: 15981). Bu hipotezi test etmek için a) deneyimlerin tamamen kontrol edilebildiği edimsel koşullandırma ile DBS'yi entegre edeceğiz, ve b) beyin için ed-DBS'nin değerini belirleyeceğiz. Bu tezde, bu hedeflere ulaşmak için ilk adımları attık. Spesifik olarak, operant kurulumunu DBS ile entegre ettik ve yöntemlerimizin uygulanabilirliğini bir hemiparkinsonlu sıçan ve bir control ile test ettik. Bu tez çalışmasında, davranışsal eğitim protokollerimizin, cerrahi yaklaşımın ve koşullu bir inhibisyon prosedürünün ed-DBS ile entegrasyonunun başarısını destekleyen verileri rapor ediyoruz. Anahtar Sözcükler: Değişken Aralıklı Pekiştirme Tarifesi, Kavrayış Yoluyla Öğrenme, Hemiparkinson Sıçan Modeli, 6-Hidroksidopamin, Apomorfinle İndüklenmiş Rotasyon