Propp'un yapısal analiz yöntemine göre "Batman Kara Şövalye" filmlerinin kahraman olgusu bağlamında çözümlenmesi

20. yüzyıl ortalarından itibaren anlatı kavramının bir bilim dalı olmasıyla bu kavramın alan çalışmaları sistemli bir duruma gelip disiplinler arası bir nitelik halini kazanmıştır. Bu kavram ilk dönemlerdeki anlatılar üzerindeki çalışmalarda klasik anlatıbilim diye adlandırılmış ve Ferdinand de Saussure'un öncülüğünde olan yapısalcı yaklaşımı benimsemiştir. 1960'lı yıllara gelindiğinde sosyal bilimlerde dile dönüşümün bir parçası olan yapısalcı yaklaşım; özellikle 1970'li yılların sonundan itibaren dilbilimi dışında da birçok farklı disiplin tarafından kullanılmıştır.Sinemaya baktığımızda bu alandaki anlatı çalışmalarında klasik anlatının kavramı ve kuramları etkin şekilde kendisini göstermiştir. Bu çalışmalar filmin dil bilgisinden yola çıkarak bir sinema anlatısının ortaya çıkmasını sağlamıştır. Bu çalışma, dilbilimci Vladimir Propp'un "Masalın Biçimbilimi" adlı eserinde ortaya koyduğu yapısal anlatı çözümleme yöntemini, sinemaya uyarlanan bir çizgi romandan uyarlama film üçlemesi üzerinden incelemeyi hedeflemektedir. Propp'un yöntemi, geleneksel masalların yanı sıra modern sinema yapıtlarının analizinde de etkili bir araç olarak kabul görmektedir.Çalışma, "Batman Başlıyor", "Batman Kara Şövalye" ve "Kara Şövalye Yükseliyor" gibi çizgi roman temelli üç filmin biçimbilimsel çözümlemesini yapmayı amaçlamaktadır. Propp'un 31 işlev ve 7 eylem alanından oluşan yapısal çözümleme tekniği, bu filmlerdeki kahramanlık temalarını ve olay örgülerini ortaya koymak için kullanılacaktır. Ancak araştırmanın bulguları, özellikle "Batman Kara Şövalye" filminde işlevlerin ve eylemlerin beklenenden farklı sıralanmasıyla karşılaşmaktadır. Bu durum, Propp'un yönteminin filmdeki yapısal tutarlılık ve anlatı bütünlüğünü tam olarak karşılamadığını göstermektedir.Bu bağlamda çalışma, Vladimir Propp'un yapısal anlatı çözümleme yöntemini çizgi romandan uyarlama olan Batman sinema filmleri örnekleri üzerinde nasıl uyguladığını göstererek, bu yöntemin sinema analizindeki güncelliğini ve kısıtlamalarını değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Günümüz sinema filmlerinin klasik anlatı yapılarını nasıl adapte ettiğini ve değiştirdiğini anlamak için önemli bir perspektif sunmaktadır.