DoctorateOpen Access

REAPS modelinin özel yetenekli öğrencilerin bilimsel yaratıcılıklarına ve problem çözme becerilerine etkisi

2024
0 views
0 downloads
Advisor: Prof. Dr. Abuzer Akgün

Abstract (TR)

Bu araştırmanın amacı REAPS modelinin özel yetenekli öğrencilerin bilimsel yaratıcılıklarına ve problem çözme becerilerine etkisini belirlemektir. Araştırma karma yöntem desenlerinden iç içe gömülü karma deneysel desene uygun olarak yürütülmüştür. İç içe desende nitel veriler temel olan nicel verilerin içine gömülmüştür. Çalışma grubunda Adıyaman Bilim ve Sanat Merkezinde öğrenim gören 32 özel yetenekli 6. sınıf öğrencisi yer almıştır. Araştırma, 2 hafta oryantasyon ve 10 hafta da uygulama olmak üzere 12 hafta süre ile yürütülmüştür. Veri toplama araçları olarak Bilimsel Yaratıcılık Testi, TASC etkinlik kâğıtları, günlükler ve yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre; bilimsel yaratıcılık testi bakımından deney grubunda bulunan özel yetenekli öğrencilerin bilimsel yaratıcılık puanlarında kontrol grubuna göre anlamlı bir şekilde artış olduğu görülmüştür. REAPS modeli ile ders işlenen deney grubunda, öğrencilerin iki farklı probleme yönelik geliştirdikleri çözümler analiz edildiğinde, öğrencilerin süreç içerisindeki problem çözme becerilerinin geliştiği görülmüştür. Öğrencilerle yapılan görüşmeler sonucunda, REAPS modelinin, öğrencilerin gerçek yaşamlarındaki problemlere çözüm sağlamada etkili olduğu, öğrencilerde problem çözme becerisinin gelişimine katkı sağladığı, yaratıcılığı ve iletişim becerilerini geliştirdiği ifade edilmiştir. Ayrıca REAPS modelinin anlamlı öğrenmeyi sağladığı, araştırma imkânı tanıdığı, öğrenciler arasındaki iş birliğini arttırdığı ve dersi eğlenceli bir boyuta taşıdığı öğrenciler tarafından ifade edilmiştir. Araştırmanın sonuçları doğrultusunda bazı önerilere yer verilmiştir.

Author

Dr. Harun Yalçın

How to Cite

Harun Yalçın (Doktora Tezi). REAPS modelinin özel yetenekli öğrencilerin bilimsel yaratıcılıklarına ve problem çözme becerilerine etkisi, 2024, Adıyaman University.

License

Tüm Hakları Saklıdır

This work is shared under the specified license terms.

More theses from Adıyaman University