Uzaktan algılama görüntü kaynaştırma yöntemiyle İç Anadolu Bölgesinde sulak alanların haritalanması ve izlenmesi

Sulak alanlar, yer yüzünün en zengin ve en üretken ekosistemlerinden biridir. Sulak alanlar bu denli önemli olmasına rağmen hem doğal hem de antropojenik faaliyetlerden dolayı tehdit altındadır. Sulak alanların hassas bir şekilde haritalanması, daha fazla alan kaybını önlemek, sulak alanları yönetmek ve sürdürülebilir kullanımı açısından büyük öneme sahiptir. Uzaktan algılama ve coğrafi bilgi sistemlerinin (CBS) yaygın olarak kullanılması ile birlikte, sulak alanların haritalanması ve izlenmesinde uydu görüntülerinden ve CBS tekniklerinden yararlanılmıştır. Bu çalışmada, görüntü kaynaştırma teknikleri kullanılarak, destek vektör makineleri sınıflandırma yöntemiyle, farklı sulak alan sınıflarının doğru bir şekilde haritalanması için, uzaya yeni gönderilen ve açık kaynaklı, Sentinel uydularının kullanım potansiyeli araştırılmıştır. Sınıflandırmadan önce, aylık peryotlarla sulak alanlar takip edilmiş ve test sulak alanından (Balıkdamı) yüksek çözünürlüklü görüntü elde edilmiştir. Kullanılan sensörlerin sınıflandırmadaki etkisini araştırmak için altı farklı veri seti oluşturulmuştur. Sonuç olarak, bu çalışma, sulak alanların sınıflarının daha doğru haritalanması için, farklı nitelikteki verilerin bir arada değerlendirilmesinin gerekliliğini göstermektedir. Sentinel 2 uydu görüntüsünün kırmızı-kenar bantları, yoğun vejetatif sulak alanların sınıfları üzerinde önemli bir etki göstermekle beraber, radar bantlarının ise, kısmen çürümüş bitki örtülü bataklık alanları sınıflandırılmasında önemli bir etkiye sahip olduğu tespit edilmiştir. Bundan sonraki çalışmalarda, analiz edilen veri setlerine ek olarak, farklı çalışma alanlarındaki sulak alanların haritalanması ve izlenmesi için çeşitli bitki örtüsü endekslerinin eklenmesi ve araştırılması önerilmektedir.