Astrositlerin malign dönüşümünde eksozomların rolü

Glioblastoma Multiforme (GBM) beyin tümörleri içinde en çok rastlanan ve prognozu en kötü olan tümör tipidir. 100.000 kişide 2 veya 3 kişi bu hastalığa yakalanmaktadır. Gliomlar beyin parankiminde oluşan, astrosit kökenli tümörlerdir ve genelde nöronları etkilemezler. Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ) hastalığın adını, gliomları morfolojilerine ve habis davranışlarının şiddetine göre dört evreye ayırarak belirlemiştir ve GBMleri IV. evre olarak sınıflandırmıştır. Eksozomlar vücuttaki bütün sıvılardan elde edilebilirler ayrıca hücreler arası iletişim, sinyal iletimi, genetik materyal transferi ve immünolojik tepkinin düzenlenmesi gibi çoğu biyolojik süreçte mühim görevler alırlar. Bu sebepten dolayı hastalık patogenezindeki etkileri üzerinde durulmaktadır. Eksozomlar, protein ve lipitlere ek olarak haberci RNA (mRNA) ve mikroRNA (miRNA) de taşıyabilirler. Glioblastoma da dahil olmak üzere kanser hücrelerinden salınan eksozomların içerikleri çeşitli çalışmalarda araştırılmış ve de hem fizyolojik görevleri hem de tanısal biyobelirteç olma potansiyelleri üzerinde durulmuştur. Fakat, gliomların komşu dokuya invazyonunu açıklamada, eksozomlar üzerine de detaylı bir çalışma yapılmamıştır. Bu çalışmada, glioblastoma hücre hatlarından elde edilerek karakterize edilmiş eksozomlar sağlıklı astrosit hücre kültürlerine uygulandı. Astrosit hücrelerindeki fenotipik ve davranışsal değişiklikler gözlemlendi ve analiz edildi. Bu değişiklikler hücre canlılığı ve çoğalması deneyleri (MTS, EDU), gerçek zamanlı Polimeraz Zincir Reaksiyonu (PZR), TGM2 Elisa, Western Blottting ve canlı görüntüleme sistemi ile belirlendi. Elde edilen sonuçlar GBM türevli eksozomların invazyon ve metastazda önemli bir rol oynadığı göstermiştir. GBMlerin diffüz özelliğini açıklama konusunda eksozomlar üzerinde yeterince durulmamıştır. Eksozomların GBM invazyonundaki rolünün anlaşılması, hastalığa karşı verimli terapi yöntemleri geliştirmede gelecek çalışmaların önünü açacaktır. Bir sonraki adım eksozomların GBM invazyonundaki rolünün anlaşılmasına ışık tutmak için in vivo çalışmaları olacaktır.