Sağlık hizmetlerinde yeni teknoloji kabulü: İlişkisel etkiler, güven ve gizlilik kaygıları

Bu tez çalışmasının temel amacı, sağlık hizmetlerinde güven ve gizlilik kaygılarının aynı zamanda sağlık hizmeti sunucularıyla (aile hekimi) ilişkisel etkilerin yeni teknoloji kabulünde etkisini Teknoloji Kabul Modeli çerçevesinde belirlemektir. Bu amaç doğrultusunda nicel araştırma yöntemi temel alınmış ve çalışmanın evrenini mobil sağlık uygulamalarını kullanan 18 yaşından büyük katılımcılar oluşturmuştur. Veriler senaryo bazlı anket yöntemi ile 911 kişiden yüz yüze toplanmıştır. Verilerin analizi ve değerlendirilmesi sürecinde betimsel istatistikler, modelin uyum iyiliği indeksi analizleri, güvenilirlik analizleri, normallik dağılım analizleri, standartize edilmiş regresyon katsayıları, standart hata payları, modelin açıklayıcılığını gösteren R² analizleri, toplam ve dolaylı etki hesaplamaları, değişkenlerin ilişki gücünü gösteren faktör yükleri katsayıları incelenmiştir. Hipotez testleri yapısal eşitlik modeli kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre sağlık hizmetlerinde yeni teknoloji kabulünde algılanan kullanım kolaylığı algılanan fayda üzerinde güçlü pozitif, davranışsal niyet üzerinde zayıf ama pozitif anlamlı etkiye sahiptir. Algılanan fayda, davranışsal niyet üzerinde çok güçlü pozitif etkiye sahiptir. Güven; algılanan fayda ve davranışsal niyet üzerinde orta düzeyde güçlü pozitif, algılanan kullanım kolaylığı üzerinde ise güçlü pozitif etkilidir. Gizlilik kaygıları, algılanan fayda üzerinde zayıf negatif, davranışsal niyet üzerinde orta düzeyde güçlü negatif ve algılanan kullanım kolaylığı üzerinde orta düzeyde güçlü pozitif etkiye sahiptir. Memnuniyet, algılanan fayda ve algılanan kullanım kolaylığı üzerinde orta düzeyde güçlü pozitif etkiye sahipken davranışsal niyet üzerinde anlamlı bir etkisi yoktur. Duygusal bağlılık, algılanan fayda üzerinde orta düzeyde güçlü pozitif ve önemli etkiye sahipken algılanan kullanım kolaylığı üzerinde orta düzeyde güçlü negatif etkiye sahiptir. Duygusal bağlılık ve davranışsal niyet arasındaki ilişki zayıf ve anlamlı değildir.