Sağlık tedbiri kapsamındaki çocukların ailelerinin ebeveyn tutumlarının tıbbi sosyal hizmet perspektifinden değerlendirilmesi: Uşak ili örneği

Araştırmada, tıbbi sosyal hizmet perspektifinden, sağlık tedbiri kapsamındaki çocuklara yönelik ebeveyn tutumları, otorite veya hoşgörü boyutunda incelenerek, sağlık tedbiri alan çocukların aile yapısı ve aile içi tutum ve davranışları hakkında bilgi sahibi olmak amaçlanmıştır. Bu kapsamda, uygulayıcısı sosyal çalışmacı olan sağlık tedbiri kararının, esas aldığı birey ve ailenin karşılıklı tutum ve davranışları üzerindeki etkisi ele alınmıştır. Araştırma bulguları çerçevesinde, ailelerin tutum ve davranışlarına uygun çözümlemeler yapılarak öneriler sunulmuştur. Araştırma verilerini toplamak için 26 maddeden oluşan Anne Baba Tutum Ölçeği ve yarı yapılandırılmış görüşme formundan faydalanılmıştır. Araştırmanın evreni, 2023 yılında Uşak Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından takibi yapılan ve sağlık tedbiri kapsamında bulunan çocuklardan oluşmuştur. Evren grubu içerisine kurum bakımı altında kalan çocuklar dâhil edilmemiştir, bunun nedeni ise bu çocukların farklı bir bakım ve izleme sürecinde olmaları ve ebeveyn tutumlarına ilişkin araştırmanın odaklandığı sağlık tedbiri kapsamındaki çocuklarla kıyaslanabilir olmamalarıdır. Aynı zamanda ölçeğin 10 yaşından küçük çocuklara uygulanamaması nedeniyle 10 yaş altı çocuklar araştırma kapsamı dışında bırakılmıştır. Bu kapsamda 86 çocuk ile ölçek uygulaması yapılmış, sağlık tedbiri kararı bulunan 20 çocuğun ebeveyni ile de yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda, ebeveyn tutumları nitel ve nicel bulgular çerçevesinde değerlendirilmiş ve tıbbi sosyal hizmet perspektifinden yorumlanmıştır. Ebeveyn ve çocuklar arasındaki iletişim sorunlarının ve çevresel faktörlerin, çocuklar üzerindeki olumsuz etkilerinin belirgin olduğu görülmüştür. Bu kapsamda, sağlık tedbiri alan çocukların ve ailelerinin düzenli aralıklarla takibinin ve desteklenmeye devam edilmesinin önemli olduğu ortaya çıkmıştır. Ülkemizde konuyla ilgili yapılan araştırmaların az olması nedeniyle, farkındalığı artırmaya yönelik akademik çalışmalara duyulan ihtiyacın önemi vurgulanmıştır.