Samsun yöresi saf ve karışık doğal karaçam (Pinus nigra Arnold. subsp. pallasiana (Lamb.)) meşcerelerinin toprak üstü ve toprak altı biyokütle ve karbon depolama miktarlarının belirlenmesi

Bu çalışmada; Saf karaçam (Çk), karaçam-sarıçam (ÇkÇs) ve karaçam-meşe (ÇkM) karışık doğal meşcerelerinin toprak üstü, toprak ve toprak altı biyokütle ve karbon (C) depolama miktarları üzerine farklı kapalılık, eğim ve toprakların bazı fiziksel ve kimyasal özelliklerinin etkisi araştırılmıştır. Çalışma, Atakum ve Boğaziçi Orman İşletme Şefliği sınırları içerisinde bahsi geçen meşcerelerden seçme örnekleme yöntemiyle belirlenen 88 örnek alanda gerçekleştirilmiştir. Seçilen bu örnek alanlarda toprak üstü, toprak ve toprak altı bileşenlerine yönelik örnek alınmıştır. Ağaçlara ilişkin C depolama miktarlarının tahmin edilmesinde orta ağaç yöntemi kullanılmıştır. Elde edilen değişkenler arasındaki ilişkilerin tespitinde ise korelasyon analizi ve çoklu varyans analizinden yararlanılmıştır. Çalışma sonucunda, Çk, ÇkÇs ve ÇkM meşcerelerinde toplam bitkisel kütledeki ortalama organik C miktarı sırasıyla 46.068 t/ha, 47.85 t/ha ve 53.08 t/ha olarak hesaplanmıştır. Toprakta depolanan organik C miktarı ise Çk, ÇkÇs ve ÇkM meşcerelerinde sırasıyla 119.42 t/ha, 103.07 t/ha ve 100.88 t/ha olarak belirlenmiştir. Tüm meşcerelerdeki toprakların genel olarak ağır kil (ort. %58.26), hafif alkali (ort. 7.74) ve çok fazla kireçli (ort. %31.53) olduğu belirlenmiştir. Arazi eğiminin biyokütle ve karbon depolama (B-KD) üzerinde etkili olmadığı, B-KD'nin kapalılığa göre farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Ayrıca tüm meşcereler birbirleriyle karşılaştırıldığında C depolama üzerinde toprak özelliklerden ziyade meşcere özelliklerinin daha etkin rol oynadığı belirlenmiştir.