Schopenhauer'ın merhamet etiği

Schopenhauer'ın etik görüşü, kural temelli ahlak anlayışlarına zıt bir temellendirmeyi ortaya koyar. Kural temelli ahlak yasalarındaki eyleyici karakterinin ihmali, belli başlı sorunları da beraberinde getirmektedir. Bu modern ahlak kuramlarının, eyleyicinin kendi kişisel çıkar ve karakterini göz ardı etmesi -kişinin duygularını bastırması gerekçesiyle, son dönem felsefe düşünürleri tarafından birçok eleştiriye maruz kalmıştır. Son dönem düşünürleri, bu eleştirilerle birlikte erdem ahlakına geri dönüş yaşamaktadırlar. Bu ahlak kuramlarında kişi ayırt etmeden eylenmesi gereken yasa formları, günümüz felsefi düşünürlerinde aynı problemin farklı yönlerini ele alarak, erdem temelli bir ahlakın önemini vurgulamaya götürür. Buradan yola çıkarak Schopenhauer'ın merhamet ahlakının, erdem ahlakıyla bağlantısı çalışmanın temel hedeflerinden biridir. Çalışmanın amacı öncelikli olarak, Schopenhauer'ın ahlak öğretisinin merhamet etiği olarak ele alınmasıyla beraber merhamet kavramının bir duygudan ziyade ahlaki ilke olarak belirlenmesidir. Böylelikle felsefi etik tartışmalarına farklı bir boyut kazandıracak olan bu argümanın, günümüzde yaşanan sorunlar ve ikili diyaloglarda bir ahlaki düzen öngörür. Her daim gelişen ve değişen dünyada insan ilişkilerindeki ahlaki düzensizliği son dönem felsefe düşünürlerinin görüşleri ekseninde, modern ahlak kuramlarında Schopenhauer'ın yeri belirlenmeye çalışılmıştır.