Sistemik skleroz patogenezinde IL-6 VE IL-17 nın yeri ve klinik bulgularla ilişkisinin değerlendirilmesi
2013
0 views
0 downloads
Advisor: Prof. Taşkın Şentürk
Abstract (TR)
Amaç ve Hipotez: Sistemik skleroz (SSc) patogenezi tam olarak bilinmemektedir. Ancak sitokinlerin bu otoimmün hastalıkta önemli rol aldığı, T hücre aktivasyonu, otoantikor üretimi sonucu mikrovasküler hasar, inflamasyon ve fibrozisin geliştiği bilinmektedir. Biz bu çalışmada, B hücre aktivasyonunda önemli rolü olan IL-6 ve T hücre aktivasyonunda rol oynayan IL-17 serum düzeyleriyle SSc klinik bulguları arasındaki ilişkiyi saptamayı amaçladık. Yöntem: Çalışmaya, SSc?lu 31 hasta, ankilozan spondilitli (AS) 20 hasta ve 18 sağlıklı kontrol dahil edilmiştir. Tüm hasta ve sağlıklı kontrol grubunda IL-6 ve IL-17 serum seviyeleri ELISA yöntemi ile bakıldı. Tüm olguların ESH, CRP ve demografik özellikleri kaydedildi. Ayrıca SSc hastalarının Anti-Scl70, Anti-sentromer antikorları, solunum fonksiyon testi FVC, PAB değerleri, YÇBT bulguları ve Modifiye Rodnan Cilt Skoru (MRCS) değerleri kaydedildi. Tüm bu veriler istatiksel olarak karşılaştırıldı. Bulgular: Sistemik sklerozlu hastalarda IL-6 ve IL-17 serum düzeyleri normal sınırlar içinde bulundu. Sistemik skerozlu hastalarda ortalama hastalık süresi 9,6±6,9 yıl saptandı. Ayrıca SSc hastalarında klinik bulgular ve IL-6 ile IL-17 serum düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmadı. Ankilozan spondilitli hastalarda ise IL-17 ve CRP düzeyleri istatistiksel olarak anlamlı yüksek bulundu (p <0.05). SSc hastalarında ESH yüksekliği ve MRCS ile anti-Scl70 pozitifliği arasında anlamlı bir ilişki saptandı (p<0.05). Sonuç: İnterlökin-6 ve IL-17 serum düzeylerinin SSc hastalık patogenezindeki rolünü araştırdığımız çalışmamızda, hasta ve sağlıklı kontrol grupları ile SSc hastaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı. Serum IL-17 seviyeleri sadece AS hastalarında istatistiksel olarak anlamlı yüksek bulundu. Bu sonuçların nedeni, SSc hasta grubunda, hastalık süresinin uzun olmasından dolayı fibrozisin inflamasyondan daha hakim olması olabilir. Bu nedenle daha erken evre SSc hastaların, sitokin seviyeleri ve klinik bulgular arasındaki ilişkiyi inceleyen çalışmalar gereklidir. Anahtar Kelimeler: IL-6, IL-17, sitokin, sistemik sklerozis
Author
Dr. İkbal Yılmaz Akdam
Institution
How to Cite
İkbal Yılmaz Akdam (Tıpta Yan Dal Uzmanlık Tezi). Sistemik skleroz patogenezinde IL-6 VE IL-17 nın yeri ve klinik bulgularla ilişkisinin değerlendirilmesi, 2013, Adnan Menderes University.
License
Tüm Hakları Saklıdır
This work is shared under the specified license terms.
More theses from Adnan Menderes University
- Bafa Gölü balıklarında helmint türlerinin ve yaygınlıklarının belirlenmesi(2014)
- Boranların karboksilik asit türevlerinin sentezi ve karakterizasyonu(2013)
- Yeni skuar esteramid maddeleri(2013)
- Türkiye'de aracı kuruluşların gelişimi ve yatırımcıların aracı kuruluş seçimine etki eden unsurlar: Bir faktör analizi uygulaması(2013)
- Köpeklerde intraabdominal lezyonların ultrasonografik değerlendirilmesi(2013)
- Türk sağlık reformları kapsamında sağlıkta dönüşüm programının incelenmesi(2013)