Sosyal ve ekonomik destek hizmetinden faydalanan ve faydalanmayan 8-13 yaş grubundaki çocukların yaşam doyumlarının karşılaştırmalı analizi: Biga örneği

Devletin temel görevi, vatandaşlarının ihtiyaç duyduğu hizmetleri sunmak ve onları korumaktır. Korunma ihtiyacı olan çocuklar, risk altında oldukları için devletin dikkatine özellikle ihtiyaç duyar. Devlet ise sosyal hizmet modelleri ile bu çocuklar için çeşitli çözümler sunar. Bu çözümlerden biri de Sosyal ve Ekonomik Destek (SED) hizmetidir. Literatüre bakıldığında SED hizmetinden faydalananlarla ilgili çalışmaların sınırlı olduğu, karşılaştırmalı bir araştırmanın bulunmadığı ve Türkçe literatürde yaşam doyumu üzerine yapılan araştırmaların genellikle yetişkinlere ve öğrencilere odaklandığı, çocukluk dönemi yaşam doyumuna ilişkin literatürde boşluk olduğu gözlenmiştir. Bu çalışma çocukluk dönemi yaşam doyumuyla; 'çocuğun sosyo-demografik özellikleri' arasında, 'çocuğun ailesinin sosyo-demografik özellikleri' arasında, 'SED hizmetinden faydalanma durumu' arasında anlamlı bir ilişki var mıdır? şeklindeki araştırma sorularından hareketle farklı sosyo-demografik özelliklere sahip çocukların yaşam doyumu arasındaki ilişkiyi ortaya koymayı amaçlamaktadır. Ayrıca bu araştırma, çocuğun yaşam doyumunu yordarken yalnızca öğrencilik statüsüne değil diğer sosyo-demografik özelliklerine de odaklandığından literatüre katkı sağlayacak bir çalışma olarak önem taşımaktadır. Araştırma, nicel araştırmanın genel tarama modelinin ilişkisel tarama türüyle gerçekleştirilmiştir. Araştırma verileri Çocuklar için Yaşam Doyumu Ölçeği (ÇYDÖ) ve Aile Bilgi Formu aracılığıyla toplanmış, Bağımsız Grup T testi ve İki Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) ile değerlendirilmiştir. Araştırma bulgularına göre; ebeveyn kaybı olmayan çocukların, ebeveyni çalışmayan çocukların, ebeveyni evli olan çocukların, anne ve babası tarafından birlikte bakılan çocukların ve SED hizmetinden faydalanmayan çocukların çocukluk dönemi yaşam doyum düzeyinin istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek olduğu bulunmuştur. Ayrıca hizmetten faydalanan çocukların ebeveynlerinin eğitim seviyesi arttıkça çocuğun yaşam doyum düzeyi yükselirken, hizmetten faydalanmayan çocukların ebeveynlerinin eğitim seviyesi arttıkça çocuğun yaşam doyum düzeyi düşmektedir.