Spastik diplejik serebral palsili çocuklarda üst ekstremite duyu ve motor becerisi arasındaki ilişki

Bu çalışmada, spastik diplejik serebral palsili (SP) çocukların üst ekstremite duyusu ve motor becerileri değerlendirilmiş ve sağlıklı çocuklarla karşılaştırılmıştır. Çalışmanın amacı, spastik diplejik serebral palsili çocuklarda üst ekstremite duyusundaki kayıpların motor beceriler ile ilişkisini incelemektir. Çalışmaya 4-12 yaş arası 20 spastik diplejik SP'li çocuk ve 20 sağlıklı çocuk dahil edilmiştir. Çalışmada, çocukların duyusal fonksiyonları Ayres Güney Kaliforniya Duyu Bütünlüğü Testlerinin alt testleri ve stereognosis ile değerlendirilmiştir. Motor becerilerin değerlendirilmesinde ise Üst Ekstremite Beceri Kalitesi Testi (ÜEBKT) ve ABILHAND-Kids anketi kullanılmıştır. Bu değerlendirmeler sonucunda, spastik diplejik SP'li çocuklarda üst ekstremite duyusu ve motor becerilerindeki kayıpların, sağlıklı çocuklara kıyasla daha belirgin olduğu görülmüştür (p<0.05). Spastik diplejik SP'li çocuklarda, duyusal testler ile motor beceriler arasındaki ilişki de incelenmiştir. Spastik diplejik SP'li çocuklarda, dokunma uyarısının lokalizasyonu testi ve çift dokunma uyarısının lokalizasyonu testi ile ABILHAND-Kids anketi arasında anlamlı bir ilişki bulunmazken (p>0.05), parmak tanıma testi ile ABILHAND-Kids anketi arasında pozitif yönde orta düzeyde anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir (r=0.547, p<0.05). Ayrıca, stereognosis testi ile ABILHAND-Kids anketi arasında da anlamlı pozitif yönde orta düzeyde bir ilişki gözlemlenmiştir (r=0.604, p<0.05). Motor beceriler ile ilgili diğer bir değerlendirme olan ÜEBKT sonuçları ile duyusal testler arasında da bazı ilişkiler saptanmıştır. Parmak tanıma testi ile ÜEBKT arasında anlamlı bir ilişki bulunmazken (p>0.05), dokunma uyarısının lokalizasyonu testi ile ÜEBKT arasında negatif yönde orta düzeyde bir ilişki tespit edilmiştir (r=- 0.536, p<0.05). Çift dokunma uyarısının lokalizasyonu testi ile ÜEBKT arasında pozitif yönde orta düzeyde bir ilişki bulunmuş (r=0.525, p<0.05) ve stereognosis testi ile ÜEBKT arasında da pozitif yönde orta düzeyde bir ilişki gözlemlenmiştir (r=0.538, p<0.05). Sonuç olarak, bu çalışma spastik diplejik serebral palsili çocukların sağlıklı çocuklara kıyasla duyusal kayıplar yaşadığını ve bu kayıpların motor becerilerle ilişkili olduğunu ortaya koymaktadır. Bu doğrultuda, rehabilitasyon programlarında duyusal değerlendirmelerin ve müdahalelerin önceliklendirilmesi gerektiği vurgulanmaktadır.