Bazi yeni benzotiyazol-piperazin türevleri üzerine sentez ve aktivite çalişmalari

Bu çalışmada, N-(4-metil-1,3-benzotiyazol-2-il)-2-(N-sübstitüepiperazin-1-il)asetamit yapılarına sahip, dokuzu orjinal, on bileşik sentezlenmiştir. Bu bileşiklerin in vitro sitotoksik aktivitelerine sülforodamin B testi ile bakılmıştır. Başlangıç maddesi 2-amino-4-metilbenzotiyazol, benzen:trietilamin karışımında çözülmüş ve 2-kloro-N-(4-metil-1,3-benzotiyazol-2-il)asetamit sentezi için kloroasetil klorür ile asetillenmiştir. N-(4-metil-1,3-benzotiyazol-2-il)-2-(N-sübstitüepiperazin-1-il)asetamit, N-sübstitüe piperazin ve 2-kloro-(4-metil-1,3-benzotiyazol-2-il)asetamitin susuz K2CO3 ile aseton içindeki reaksiyonu ile sentezlenmiştir. Bileşiklerin yapıları UV, IR, 1H-NMR, 13C-NMR, kütle spektrumları ve elementel analiz ile aydınlatılmış, fiziksel özellikleri ve ince tabaka kromotografisindeki Rf değerleri belirlenmiştir. In vitro sitotoksik aktivite çalışmaları, sülforodamin B yöntemi ile meme (MCF7), karaciğer (HUH7) ve kolorektal (HCT116) kanser hücre hatlarında yapılmıştır. HCT116 kanser hücre hattına karşı genel olarak, aroil sübstitüe türevler daha etkin bulunmuştur. Bu hücre hattına en yüksek aktivite gösteren bileşikler; bileşik 1 (GI50= 3.5 µM), bileşik 8 (GI50= 0.9 µM) ve bileşik 10 (GI50= 1.3 µM)'dur. MCF7 hücre hattı üzerinde en yüksek aktiviteli bileşik N-(4-metil-1,3-benzotiyazol-2-il)-2-[4-(2-furoil)piperazin-1-il]asetamit (bileşik 10; GI50= 4.3 µM) olmuştur. Diğer yüksek aktiviteli türevler (bileşik 3; GI50= 9.7 µM) ve (bileşik 8; GI50= 9.2 µM)'tür. Bileşikler 5 ve 9 bu hücre hattına karşı sitotoksisite göstermemektedir. HUH7 hücre hattına karşı aroil sübstitüe türevler diğerlerinden daha etkin bulunmuştur. Bu hücre hattına karşı en yüksek aktiviteye sahip bileşik N-(4-metil-1,3-benzotiyazol-2-il)-2-(4-benzoilpiperazin-1-il)asetamit (bileşik 8; GI50= 0.7 µM) olmuştur. Ayrıca alkil türevleri, aril türevlerine göre daha az sitotoksisite göstermektedirler. Aroil sübstitüe bileşikler 8 ve 10 en aktif türevler olarak bulunmuştur. Ayrıca bileşik 8 ve 10 için Hoechst boyama ve FACS testleriyle yapılan ileri analizler ile bu bileşiklerin hücre siklusunu subG1 fazında durdurarak apoptoza neden oldukları açıklanmıştır.