Tek taraflı akciğer hasarı olan ratlarda değişik mekanik ventilasyon tratejilerinin hemodinami, oksijenizasyon, havayolu basınçları ve akciğer hasarı açısından karşılaştırılması

Giriş: Yoğun bakım ünitelerinde, tedavi amacıyla kullanılan ve amacı hayat kurtarmak olan mekanik ventilasyonun akciğerlerde oluşturduğu hasarı ortaya koymak çok zordur. Çalışmamızda, mekanik ventilasyona bağlı olarak gelişen akciğer hasarını araştırmayı amaçladık. Bu amaçla, 3 değişik ventilasyon stratejisi ile mekanik ventilasyona bağlı akciğer hasarının derecesini histopatolojik olarak değerlendirmeyi, bu ventilasyon stratejilerinin oksijenizasyon, hemodinami ve ventilasyon parametreleri üzerine olan etkilerini karşılaştırmayı ve sonuçta hangi ventilasyon stratejisinin en az mekanik ventilasyona bağlı akciğer hasarı meydana getirdiğini belirlemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız, 30 adet wistar cinsi, 6 aylık dişi ratlar üzerinde yapıldı. Çalışma için her grupta 10 adet rat olmak üzere rastgele 3 gruba ayrılan deney hayvanlarına, 1 gr.kg -¹ etil karbamate solüsyonundan intraperitoneal uygulandı ve anestezi sağlandı ve ardından trakeostomi açıldı. Tüm gruplar, Siemens-Enema Servo 900C ventilatör ile FiO2=%100 ile ventile edildi. Grup-1?e düşük PEEP + yüksek tidal volüm, Grup-2?ye yüksek PEEP + düşük tidal volüm ve Grup-3?e yüksek PEEP + yüksek tidal volüm verildi. 120. dakikanın ardından akciğerler çıkarıldı ve patolojik açıdan incelenmeye alındı. Bulgular: Gruplar arası demografik veriler farksızdı. Gruplar PaO2 açısından karşılaştırıldığında, Grup-2 ile Grup-3 arasında anlamlı fark bulunmazken (p>0.05), Grup-1 ile bu iki grup arasında ileri derecede anlamlı olarak fark bulundu (p<0.01). Grup içi ortalama MAP değerleri karşılaştırıldığında Grup-1 ve Grup-2?de 120. dakikada ortalama MAP 89.1 mmHg?dan 67.9 mmHg?ya düşmüş olup fark istatiksel olarak anlamlıdır. Grup-3?de ise 120. dakikada MAP 96.6 mmHg?dan 46.0 mmHg?ya düşmüştür. Fark istatiksel olarak ileri derecede anlamlıdır (p<0.01). Gruplar arası karşılaştırma yapıldığında, Grup-3?de en düşük MAP değerleri ile karşılaşıldı ve bu düşüş istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0.05). Gruplar arası ortalama peak basıncı değerleri karşılaştırıldığında Grup-1?de HCl verilmesi ardından 1. dakikada 30.2 cmH20?dan 120. dakikanın sonunda 37.5 cmH2O?ya yükselmiş olup, Grup-2?de 28.2 cmH2O?dan 33.2 cmH2O?ya yükselmiş ve bu sonuçlar istatiksel olarak değerlendirildiğinde anlamlı fark bulunamadı. Grup-3?de ise başlangıçta 40.2 cmH2O olan peak basıncı değeri 120. dakikada 52 cmH2O?ya yükseldi ve bu fark istatiksel olarak ileri derecede anlamlıdır (p<0.01). Patoljik açıdan karşılaştırmayı içeren skorlama sistemine göre, grupların toplam skorları değerlendirildiğinde Grup-1 ile Grup-2 arasında anlamlı fark bulunmazken (P>0.05), bu iki grup ile Grup-3 arasında istatiksel olarak anlamlı fark bulundu (p<0.05). Sonuç: Daha önce yapılmış birçok çalışmada, ARDS?li hastalarda önerildiği gibi, tek akciğer hasarı olan hastalarda da yüksek PEEP + düşük tidal volüm stratejisinin gerek hemodinamik veriler, gerek oksijenizasyon, gerek havayolu basınçları ve gerekse akciğer hasarı açısından en avantajlı mekanik ventilasyon stratejisi olduğu kanısına vardık. Kullanılacak yüksek PEEP + düşük tidal volüm stratejisi ile özellikle ortaya çıkacak olan akciğer hasarını en az olacağı kanısındayız, ancak yine de bu fikrimizi destekleyecek daha fazla deneysel çalışma ve daha da önemlisi büyük olgu gruplarını içeren randomize klinik çalışmalara ihtiyaç vardır.