Korozyona maruz kalan betonarme binaların zamana bağlı sismik performans değerlendirmesi

Donatı çubuklarının korozyonu, betonarme yapıların bozulmasının en önemli nedenlerinden biridir. Korozyona bağlı güvenlik sorunları ve mevcut yapıların onarımı için kullanılacak gerekli ve mevcut bütçeler arasındaki fark, rehabilitasyon projelerini doğru bir şekilde önceliklendirerek maliyetleri optimize etmek ve yapısal güvenlik sorunlarının üstesinden gelmek içinyapıların hizmet ömrünün güvenilir bir şekilde tahmin edilmesini oldukça kritik hale getirmektedir. Bu çalışmada, saha incelemeleri ile belirlenen mevcut korozyon seviyelerine göre mevcut yapıların gelecekteki korozyon yayılımını tahmin etmek için Reverse Monte Carlo yöntemi kullanılmıştır. Önerilen yöntemin yeniliği, gelecekteki korozyon yayılımına ilişkin beklentilerin güvenilirliğini artırmak için donatıların mevcut korozyon seviyelerini kullanmasıdır. Başka bir deyişle, saha ölçümleri, korozyon seviyelerini tahmin etmek için kullanılan matematiksel modellerin doğrulanabileceği referans noktaları olarak kullanılmaktadır. Yeni Zelanda'da bulunan ve 1928'de inşa edilen korozyona uğramış betonarme bir bina için önerilen yöntem kullanılarak bir vaka çalışması yapılmıştır. İlk adım olarak, binanın mevcut korozyon seviyesi, korozyonun gelecekte nasıl yayılabileceğini tahmin etmek için kullanılmıştır. Daha sonra OpenSees platformu kullanılarak binanın sonlu eleman modeli geliştirilmiş ve binanın gelecekteki sismik performansını değerlendirmek için doğrusal olmayan statik analizler gerçekleştirilmiştir. Sonuçlar, bir binanın mevcut korozyon seviyelerine ilişkin verilerin, mevcut binaların gelecekteki sismik performansları için güvenilir tahminler yapmak için değerli bir girdi olabileceğini göstermektedir.