Parmak ucunun mekanik titreşimle uyarılmasıyla oluşan beden duyusu potansiyellerinin zaman-frekans analizi

Dokunsal duyu geribeslemesi, yapay hisler sağlayan gelişmiş nöroprotezler modellemek amacıyla nöromühendislik açısından önemli bir konu haline gelmiştir. Bu amaçla beyin aktivitesinin mekanik titreşimsel uyaranların duyu seviyesi, frekans, zaman penceresi gibi bazı parametreleriyle arasındaki ilişkisini anlamak önemlidir. Psikofiziksel vibrotaktil kanallar ve özellikleriyle ilişkili literatürde çok çalışma bulunmaktadır. Ancak, şimdiye kadar psikofiziksel veriler ve titreşimli dokunsal girdilere karsı üretilen beden duyusu korteksindeki uyarılmış potansiyeller arasında bir bağlantı kurulamamıştır. Bu çalışmanın amacı insan parmak ucunda 40 Hz titreşimli dokunsal uyaranla oluşan beden duyusu potansiyellerinin korteks üzerindeki kafa derisinden ölçümünü analiz etmektir. Elektroensefalogram (EEG) kayıtları Yildiz (2013) tarafından önceki bir insan çalışmasında toplanmış ve analiz edilmiştir. Ancak, bu tezde farklı yöntemler kullanılarak yeniden analiz edilmişlerdir. Yedi yetişkin ve sağlıklı katılımcı psikofizik deneylerine katılmıştır. EEG kayıtları esik ve esik üzeri birçok farklı duyu seviyesi (NS, SL10, SL20 ve SL30 dB) için toplanmıştır. Kayıtlar, mekanik uyarana ilişkin beden duyusu potansiyelleri olarak alın bölgesinden ve Cpi-Cpc montajıyla birincil beden duyusu korteksi üzerindeki kafa derisinden altın yüzeyli elektrotlar kullanılarak alınmıştır. Veriler, Morse dalgacık dönüşümüyle uyaranın farklı zaman pencereleri için analiz edilmiştir. Farklı duyu seviyeleri için low gamma bandının bazı kombinasyonları haricinde frekans bant enerjilerinde belirgin farklılıklar bulunamamıştır. Katılımcı sayısına göre bu sonuçlar, girişimsel olmayan EEG kayıt yöntemlerinin 40 Hz uyaran için hassas psikofiziksel parametreleri ölçmede yeterli olmadığını göstermektedir.