Tiva ile laparatomi yapılan hastalarda farklı remifentanil dozlarının hemodinami ve derlenme üzerine etkileri

Araştırmamızda kısa etkili opioid olan remifentanil 3 farklı dozda, propofol ile total intravenöz anestezi tekniği uygulanarak intraoperatif ve postoperatif hemodinami, cerrahi stresle oluşan otonomik ve somatik yanıtlar, ek analjezi ve anestezi ihtiyacı, operasyon sonu solunum başlama zanmanı, ekstübasyon zamanı, göz açma zamanı, Modifiye Aldrete Skorunun 8 olma zamanı, operasyon sonu Visüel Anolog Skala Skorlamasına bakılarak bu üç farklı dozun hemodinami ve derlenme üzerine etkileri ve gruplar arsındaki farklılıkları karşılaştırmayı amaçladık. Araştırmamız elektif ve ya acil laparatomi ameliyatı planlanan ASA I ve II sınıfına dahil 28 erkek, 17 kadın hasta üzerine uygulandı. Rastgele yöntemle 15er kişilik 3 gruba ayrılan hastalara propofol ile total intravenöz anestezi tekniği ile remifentanil infüzyonları verildi. İndüksiyonda 1 g/kg remifentanil, 0.03 mg/kg sisatrakuryum, 2 mg/kg propofol uygulandı ve kirpik refleksi koybolduktan sonra sisatrakuryum 0.15 mg/kg dozuna tamamlandı. 0,1 g/kg/dk dozunda remifentanil infüzyonuna başlandı. 3 dakika süreyle % 100 oksijen inhale ettirilerek kontrollü solunum sağlandı ve hastalar entübasyon gerçekleştirildi. Entübasyonu takiben Grup Ide 0.1 g/kg/dk, Grup IIde 0.25 g/kg/dk, Grup III `te 0.5 g/kg/dk dozunda remifentanil infüzyonuna geçildi. Her üç grupta da propofol dozu 5 mg/kg/st olacak şekilde başlandı. Operasyon bitiminde her üç gruptada infüzyonlar durduruldu. Her üç grupta da indüksiyonla birlikte başlayan ve operasyon süresince devam eden sistolik kan basıncı, diyastolik kan basıncı, ortalama kan basınçlarında preoperatif değerlere göre azalma gözlendi. Entübasyona yanıt olarak kan basınçlarında artma olsada istatistiksel olarak anlamlı değildi. Cilt insizyonu döneminde sistolik kan basıncı ve diyastolik kan basıncının grup 1de (0.1 ?g/kg/dk) diğer gruplara göre anlamlı olarak yüksek olduğu tespit edildi. Kalp atım hızında, operasyonun bütün dönemlerinde preoperatif değerlerle karşılaştırıldığında anlamlı azalma gözlendi ve cilt insizyonu sonrası değerlerde grup 1de diğer gruplara göre anlamlı yükselme kaydedildi. Grup 1de 3, grup 2?de 6, Grup 3 `de 4 hastada bradikardi meydana geldi ve atropin ile tedavi edildiler. 1. grupta (0.1 g /kg /dk) hiçbir hastada hipotansiyon oluşmazken % 80 oranında ek remifentanil verildi. Grup 3te ise % 33 oranında hipotansiyon gelişti, intravenöz sıvı tedavisi ve efedrin ile tedavi edildiler. Grup 2de ( 0.25 g/kg/dk ) ise %13 oranın da hipotansiyon gelişti, ek doz remifentanil ihtiyacı ise %33 hastada oluştu. Operasyon süresince oluşan somatik ve otonomik yanıtlar ise 0.5 g/kg/dk infüzyon grubunda hiçbir hastada meydana gelmedi ancak %33 oranında hipotansiyonun oluştu. 0.25 g/kg/dk infüzyon grubunda ise toplam 4 (%26 ) hastada otonomik ve somotik yanıtlar oluştu, 1.grupta ise bu oran % 50 idi. Operasyon sonu solunum başlama zanmanı, ekstübasyon zamanı, göz açma zamanı, Modifiye Aldrete Skorunun 10 olma zamanları arasında yapılan değerlendirmede 0.5 g/kg/dk infüzyon grubunda, 0.1 g/kg/dk ve 0.25 ?g/kg/dk grubuna göre sürelerin anlamlı olarak yüksek olduğu tespit edildi. Ekstübasyon sonrası kaydedilen hemodinamik veriler ile operasyon öncesi değerler arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı ve hastalar derlenme süreleri boyunca stabil seyrettiler. Bu süre zarfında kaydedilen VAS değerlerin de gruplar arasında bir farklılık yoktu ancak kolesistektomi yapılan subkostal kesili hastalar da median kesili hastalara göre VAS değeri daha yüksek seyretti ve ek analjezi ihtiyacı petidin hidroklorür ile karşılandı. Postoperatif oluşabilecek komplikasyonlardan bradikardi, hipotansiyon, kusma ve kaşıntıya hiçbir hastada karşılaşılmadı. Bulantı Grup 2 `de 3 (% 20), Grup 3 `te ise 1 (%6.7) hastada gözlendi. Kas rijiditesi sadece 3 Grupta 3 ( %20) hastada tespit edildi. Sonuç olarak, elektif ve ya acil laparatomi yapılacak ASA I ve II sınıfına dahil hastalarda propofol ile TİVA uygulamasında remifentanilin 0.25 ?g/kg/dk infüzyon dozunun operasyon süresince hemodinamik stabilizasyon sağlamada ve derlenmede diğer infüzyon dozlarına göre daha kararlı ve konforlu bulduk. 0.1 ?g/kg/dk infüzyon dozu cerrahi uyaranlara yanıtta yetersiz kalırken, 0.5 g/kg/dk infüzyon dozun da oluşan hipotansiyon ve sınırda hipotansiyon anesteziyi zorlaştırmıştır.