Triptofan ön muamelesinin mısır (Zea mays L.) bitkisinin tuz stresine aklimasyonundaki rolünün fizyolojik ve biyokimyasal düzeyde araştırılması

Bu çalışmanın amacı, tuz stresi (0, 25, 50, 100 ve 150 mM NaCl) koşullarında yetiştirilen iki mısır (Zea mays L.) çeşidine (ꞌDKC6590ꞌ ve ꞌDKC6724ꞌ) triptofan (Trp: 0,1 mM) ön uygulamasının etkilerini belirlemektir. Bulgularımızda NaCl ve Trp mısır (Zea Mays L.) bitkisinin radikula, kök ve yaprak uzunluklarını yanında kök ve yaprak taze ve kuru ağırlıklarını azalttı. RWC ve su kaybı tuz stresi nedeniyle azalırken, Trp RWC ve su kaybı üzerinde önemli bir etki sağlamadığı belirlendi. Ѱs, tuz stresiyle azalırken, Trp sayesinde arttı. Tuz stresi Na+ içeriğinde bir artışı tetiklerken, K+ içeriğini ve K+/Na+'nı azalttı. Trp uygulaması ise Na+ içeriğini azaltırken, K+ ve K+/Na+'nı artırdı. Elektrolit sızıntısı NaCl ile artarken Trp sayesinde azaldı. NaCl, orta tuz stresi düzeylerinde Fv/Fm'yi azaltırken, aşırı tuz düzeylerinde Fv/Fm'yi artırmış, ancak Trp uygulaması kontrol bitkilerine kıyasla Fv/Fm'yi azalttı. Klorofil a, klorofil b, toplam klorofil ve toplam karotenoid içerikleri NaCl koşullarında artarken, Trp uygulaması parametreler üzerinde bir etkiye sahip olmadığı görüldü. NaCl ve Trp uygulamaları yüksek tuz stresi koşullarında prolin içeriğini artırdı. Mannitol ve sukroz içerikleri NaCl nedeniyle artarken, Trp 100 ve 150 mM NaCl koşullarında mannitol ve sukroz içeriklerini arttırdı. Genel olarak, tuz stresinin tüm parametreler üzerinde olumsuz etkileri olduğunu ve ve 'DKC6590' mısır çeşidinin 'DKC6724' çeşidine kıyasla tuz stresine karşı daha toleranslı olduğunu ortaya koydu. Bununla birlikte, Trp uygulaması mısır bitkilerinin büyüme ve gelişmesini iyileştirebileceği tespit edildi.