Türk sosyal sürdürülebilir bina sertifikası modeli: TÜSSBİSER

Bu tez çalışması "Türkiye'de yapı/yapılı çevre yoluyla sosyal sürdürülebilirliğin teşvik edilmesini ve geliştirilmesini sağlamak" amacı üzerine temellendirilmiştir. Sosyal sürdürülebilirliği teşvik edecek ve geliştirecek bir yapının/yapılı çevrenin üretilmesi ve biçimlendirilmesi, ancak mimari tasarım sürecinde oluşturulacak tasarım kararlarına bağlıdır. Bu nedenle sosyal sürdürülebilirlik konularının belirli bir sistematik yaklaşımla mimari tasarım sürecinde ele alınmasını sağlamak önemlidir. Diğer taraftan, mimari tasarım süreci kadar, imar mevzuatının da, yapı/yapılı çevre yoluyla sosyal sürdürülebilirliğin teşvik edilmesinde ve geliştirilmesinde önemli bir rol oynaması mümkündür. Bu düşünceden hareketle ülkemizdeki yapılı çevreyi şekillendiren yasal mevzuatın sosyal sürdürülebilirlik yaklaşımının mimari tasarım sürecine veri desteği sağlayabilme potansiyeli önemli görülerek analiz edilmiştir. İncelenen yönetmeliklerin sosyal sürdürülebilirlik içeriğinin oldukça sınırlı kaldığının belirlenmesi sonucunda özgün bir sertifika modeli geliştirilmesi önemli ve gerekli görülmüştür. Modelin geliştirilmesinde, kapsamlı bir çerçeve ve geniş veri desteği sağlaması önemli görülerek uluslararası sertifika sistemlerinin sosyal sürdürülebilirlik yaklaşımı temel alınmıştır. Bu tez çalışmasında, ülkemizdeki yapı/yapılı çevre üretim süreçlerine sosyal sürdürülebilirlik konularının entegre edilmesini sağlamak amacıyla Türk Sosyal Sürdürülebilir Bina Sertifikası olarak isimlendirilen TÜSSBİSER modeli geliştirilmiştir. TÜSSBİSER modeli hem uluslararası LEED, BREEAM ve DGNB yeşil sertifika sistemlerinin hem de bu tez kapsamında ulusal yasal çerçeve olarak ifade edilen yapılı çevre ile ilişkili yönetmeliklerin sosyal sürdürülebilirlik yaklaşımlarını birlikte değerlendirmektedir. Bu bağlamda, TÜSSBİSER son derece kapsamlı bir içeriğe sahip olan özgün bir modeldir.