Re-mapping contemporary architecture in Turkey based on the relationship between urbanisation and architecture: Eskişehir Road development in Ankara

Bu tezin amacı, Türkiye'deki çağdaş mimarlığı kentsel ve mimari ölçekler arasındaki dönüştürücü ve karşılıklı ilişki üzerinden yeniden haritalamaktır çünkü mimarlığın son yıllardaki çağdaş dönüşümü kentsel anlamı ve kentsel bağlamdaki rolü ile büyük ölçüde ilişkilidir. Bu amaca ulaşmak için, kapsamlı bir literatür taraması ve Türkiye'de mimarlık ve kentleşme ilişkisinin genel çerçevesini tarihsel arka planla birlikte içeren teorik bir altyapı sunulmaktadır. Bu bağlamda, tekil mimari ölçekteki gelişmelerin dönüştürücü gücünün yanı sıra, kentsel planlama ve politikaların ve kentsel gelişim desenlerinin mimari ölçeğe etkisi çalışılmaktadır. Ankara'da, Eskişehir Yolu'ndaki son dönemdeki kentsel gelişmeler, bir durum çalışma alanı ve mimarlığın kentleşme, bağlam ve kentle olan ilişkisini anlamak için temsili bir model olarak seçilmiştir. Şehir merkezlerine eklenti olan benzer yeni gelişmeler birçok Türk kentinde gösterilmektedir. Dolayısıyla, bu durum çalışması, Ankara ile sınırlı olmayan ancak tüm Türkiye bağlamında birçok kentsel dönüşüm için uyarlanabilen tekrarlanan bir dokuyu irdelemektedir. Durum çalışması, mimari tipolojilerin kentsel gelişim ve dönüşümle ilişkisi içerisinde değerlendirilmiştir. Bu anlamda, Türkiye'deki yeni kentleşme politikaları ve dinamikleri ve mimarlık kent arasındaki dönüştürücü ilişki sorgulanmaktadır. Durum çalışması alanının bu kritik değerlendirmesi, hem kentsel hem de mimari ölçekteki gelişmeler, dönüşümler ve bunların birbirleri üzerindeki dönüştürücü etkilerinin çağdaş durumunu yeniden haritalandırmak ve anlamak için kullanılacaktır.