Türkiye'de mültecilere yönelik uygulanan eğitim politikalarının uluslararası ilişkiler bağlamında incelenmesi: Sorunlar ve öneriler

Türkiye, büyük oranda 2011'de başlayan iç çatışma sonucunda 3.5 milyondan fazla Suriyeli mültecinin akını nedeniyle, küresel göçmen popülasyonları açısından dünyada ilk sırada yer almaktadır. Konunun uluslararası boyutu, bu gruplara yönelik eğitim politikaların da uluslararası ilişkilerden bağımsız ele alınamayacağı gerçeğini ortaya çıkarmaktadır. Eğitimle ilgili yetkili kurumlar tarafından yayınlanan raporlara göre, zorunlu eğitim çağındaki öğrenci sayısı 1 milyonu aşmış durumdadır. Bu öğrenciler, anaokulu, ilkokul, ortaokul ve lise dahil olmak üzere çeşitli okul seviyelerinde Türkiye genelinde dağılmış durumdadırlar ve eğitimin tüm kademelerinde sisteme dahil olan öğrenci sayıları her yıl istikrarlı bir şekilde artış eğilimindedir. Eğitimin öğrencilerin entegrasyonunda ve yaşamlarında kritik bir rol oynadığı gerçeğinden yola çıkarak, bu araştırma, ilk olarak Türkiye'de mültecilere uygulanan eğitim politikalarını uluslararası ilişkiler ve uluslararası ilişkiler teorileri bağlamında incelemeyi ve devamında zorunlu eğitim çağındaki Suriyeli öğrenciler için özel olarak geliştirilen eğitim politikalarını, bu politikaların genel eğitim uygulamaları üzerindeki etkilerini ve süreçteki paydaşların karşılaştığı sorunları incelemeyi ve tüm bu süreçleri uluslararası ilişkiler ve uluslararası ilişkiler teorileri bağlamında irdelemeyi hedeflemiştir. Çalışma, mülteci öğrencilerin eğitimi konusunun uluslararası ilikliler teorileri bağlamında bir açıklamasını sunmasının yanı sıra Suriyeli öğrencilerin Türk eğitim sistemine dahil edilme koşullarını, Suriyeli öğrencilerin ve onlarla birlikte çalışan öğretmenlerin karşılaştığı zorlukları ve kurumların aşmak durumunda kaldıkları güçlükleri ortaya çıkarmıştır. Zorlukların yanı sıra, akademik çalışmalar ve yayınlanan kurumsal raporlar ışığında, çalışma politika yapıcılara ve uygulayıcılara potansiyel çözümler önermiştir. Başlıca öneriler arasında; öğrenciler için uzun vadeli bir oryantasyon süreci sağlama, öğretmenler için hizmet içi eğitim fırsatları oluşturma ve okullar, ilgili otoriteler ve sivil toplum kuruluşları arasında kurumsal iş birliği uygulamalarını teşvik etmek gibi öneriler yer almaktadır.