Ülkemizde farklı amaçlara yönelik yapılan arazi toplulaştırma çalışmalarının değerlendirilmesi

Türkiye gelişimini hızla tamamlamakta olan ve kalkınmasının büyük bölümünü tarıma borçlu olan bir ülkedir. Bu yüzden tarımın etkin bir yapıya kavuşturulması gerekmektedir. Bu amaçla 1961 yılında Arazi Toplulaştırma (AT) çalışmaları yapılmaya başlanmıştır. İlk AT çalışmalarındaki amaç dağınık ve şekli bozuk parsellerin birleştirilerek şekillerinin ve alanlarının makineli tarıma uygun hale getirilmesiydi. Günümüzde yapılan AT çalışmaları ile sulama, drenaj, taş toplama, tesviye gibi tarla içi geliştirme hizmetleri de uygulanmaktadır. AT çalışmaları ile sadece tarımsal alanların değil çiftçinin yaşam koşullarının da iyileştirilmesi hedeflenmektedir. Kırsal alanlarda yapılan bu düzenlemeler sonucunda birleştirme oranları hesaplanmakta projenin başarısı birleştirme oranı ile ilişkilendirilmektedir. Bu çalışmada Balıkesir ili Manyas ilçesi Salur ve Kızık Köyleri, İzmir ili Ödemiş ilçesi Konaklı köyü, Denizli ili Tavas ilçesi Altınova Mahallesi ve Şanlıurfa ili Korukezen köyü olmak üzere 5 kısımda yapılan projeler incelenmiştir. Köylerin kadastral yapıları, mülkiyet durumları, parsellerin yol ağına doğrudan ulaşım imkânları, maliklerin hissedarlık durumları, derecelendirme çalışmaları, sabit tesisler, mülakatlar, dağıtımlar, parselasyonlar ve birleştirme oranları kıstas alınarak karşılaştırmalar yapılmıştır. Bu tez çalışmasının uygulama bölümünde AT projeleri öncelikli amaçlarına göre; birleştirme, kamulaştırmayı önleme, sulama, drenaj ve kadastro yenileme olmak üzere 5 ana başlık altında toplanmıştır. Projeler buna göre değerlendirilip öneriler sunulmuştur.