Üniversite öğrencilerinde teknoloji bağımlılığı ile aile yaşam doyumunun sosyal hizmet perspektifinden incelenmesi

Teknoloji, bireysel ve toplumsal yaşamımızın temel unsurlarından biri haline gelmiştir. Öyle ki günlük yaşamın hemen hemen her yerinde ve her anında teknolojik araçlarla birlikteyiz. Alışveriş alışkanlıklarımızdan sosyal etkileşimlerimize; eğitimden serbest zaman etkinliklerine kadar geniş yelpazede teknolojinin imkânlarından yararlanmaktayız. Fakat teknolojinin sunduğu bu imkânlar zaman zaman kontrolsüz ve aşırı kullanımı da beraberinde getirmektedir. Çünkü teknolojiyle sürekli etkileşim halinde olduğumuz ve bu etkileşimin giderek teknolojik bağımlılığa dönüştüğü bir çağda yaşamaktayız. Dolayısıyla teknoloji bağımlılığı günümüzün önde gelen davranışsal bağımlılıkları arasında yer almaktadır. Aile kurumu insanlık tarihi kadar eski ve her an değişim ve dönüşüm içinde olan temel sosyolojik kurumların başında gelmektedir. Aile, toplumu oluşturan en küçük birimdir. Aile yaşam doyumu ise aile üyelerinin aile içindeki rol ve ilişkilerine yönelik beklentileri ile bu beklentilerin ne ölçüde karşılandığına dair öznel değerlendirmeleri sonucu elde edilen doyumdur. Bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinde teknoloji bağımlılığının aile yaşam doyumuna olan etkisini sosyal hizmet perspektifinden incelemektir. Bu bağlamda araştırmada üniversite öğrencilerinin teknoloji bağımlılık düzeyleri, aile yaşam doyumu düzeyleri karşılaştırılmış; demografik özellikleri ile aile yaşam doyumarı ve teknoloji bağımlılık düzeyleri arasındaki farklılıklar incelenmiştir. Araştırma, Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi'nde öğrenim gören 382 üniversite öğrencisi ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada nicel araştırma modeli benimsenmiş ve veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu, Teknoloji Bağımlılığı Ölçeği (TBÖ) ve Aile Yaşam Doyumu (AYDÖ) kullanılmıştır. Veriler SPSS 27. Programı aracılığı ile analiz edilmiştir. Araştırmada kullanılan ölçeklerin normal dağılım gösterip göstermediğini tespit etmek için Kolmogorov-Smirnov testi yapılmış ve elde edilen puanlar normal dağılım göstermediği için iki grup arasındaki fark Mann Whitney U testi ile incelenmiş; ikiden fazla grup arasındaki fark ise Kruskal Wallis H testi ile incelenmiştir. Teknoloji Bağımlılığı Ölçeği ile Aile Yaşam Doyumu Ölçeği arasındaki ilişki ise Spearman Korelasyon yapılarak incelenmiştir. Ayrıca öğrencilerin demografik değişkenleri ile teknoloji bağımlılığı ve aile yaşam doyumu yordanmış ve hipotezler test edilmiştir. Araştırmada üniversite öğrencilerinin orta düzeyde teknoloji bağımlılığı gösterdikleri, aile yaşam doyumlarının ise yüksek olduğu bulunmuştur. Üniversite öğrencilerinin teknoloji bağımlılığı düzeyleri ile aile yaşam doyumu düzeyleri arasında r=-,308 (p=,000) düzeyinde negatif korelasyon bulunmuştur. Yani Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi öğrencilerinde teknoloji bağımlılığı yükseldikçe aile yaşam doyumu düşmektedir. Bu çalışmada elde edilen bulgular, teknoloji bağımlılığının aile yaşam doyumu üzerindeki etkilerini ortaya koymaktadır. Ayrıca, sosyal hizmet disiplininin bağımlılık ve aile refahı alanındaki bilgi temeline önemli katkılar sağlayacağı ve geliştirilecek sosyal hizmet politikalarına kaynak teşkil edecektir.