Üniversite öğrencilerinin dijital okuryazarlık düzeyleri ile bilişim etiği tutumları arasındaki ilişki üzerine bir araştırma

Bilişim teknolojilerinde yaşanan gelişmeler sosyal yaşamda olduğu gibi eğitim öğretim sisteminde de gözle görülür bir fayda sağlamaktadır. Teknolojinin yoğun kullanımı, eğitim öğretim sistemine fayda sağlamakla beraber yeni birtakım etik problemleri de ortaya çıkarmaktadır. Bu bağlamda etik dışı problemlerin önüne geçebilmek için öğrencilerin dijital okuryazarlık düzeylerinin ve becerilerinin yüksek olması gerekmektedir. Bu araştırma; Mersin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İktisat bölümü öğrencileri ve Mühendislik Fakültesi Bilgisayar Mühendisliği öğrencilerinin dijital okuryazarlık düzeyleri ile bilişim etiği tutumları arasındaki ilişkiyi belirlemeyi amaçlayan ilişkisel tarama modelinde nicel bir çalışmadır. Bu kapsamda, araştırmanın veri seti örnekleme dahil edilen 363 öğrenciden elde edilen cevaplardan oluşmaktadır. Araştırmada Hamutoğlu, Güngören, Uyanık ve Erdoğan (2017) tarafından Türkçeye uyarlanan "Dijital Okuryazarlık Ölçeği" ve Çelik ve Gündoğdu (2019) tarafından geliştirilen "Bilişim Etiği Değerlerine Yönelik Tutum Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırmaya katılan öğrencilerden elde edilen bulgular neticesinde, dijital okuryazarlık düzeyleri ile bilişim etiği değerlerine yönelik tutum arasında düşük düzeyde, pozitif yönlü ve anlamsız bir ilişkinin olduğu saptanmıştır. İki ölçek arasındaki ortaya çıkan ilişki değerlendirildiğinde, en yüksek ilişkinin dijital okuryazarlığın tutum boyutu ile bilişim etiği değerlerine yönelik tutumun sanal zorba boyutu arasında olduğu sonucuna ulaşılmıştır.