Transaksiyonel analiz bakış açısından sınıf içi etkileşim ile yabancı dil öğretim görevlileri ve öğrencilerinin kolektif iyi oluşu arasındaki simbiotik ilişkinin çözümlenmesi

Bu keşifsel vaka çalışması, kolektif iyi oluşun, sosyal uyumun ve grup bütünlüğünün ön planda tutulduğu Türkiye gibi kolektivist kültürlerdeki önemini göz önünde bulundurarak, dil öğretimi ve öğrenimi sürecinde dil eğitmenleri ve öğrencilerinin deneyimlediği kolektif iyi oluş seviyesini incelemektedir. Karmaşıklık perspektifini benimseyen çalışma, aynı zamanda sınıf içi etkileşimlerin Transaksiyonel Analiz çerçevesinden incelenmesini ve ortaya çıkan etkileşim örüntüleri ile deneyimlenen kolektif iyilik oluş arasındaki simbiyotik ilişkiyi ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu uzunlamasına çalışma, 2023-2024 akademik yılı bahar döneminde, Türkiye'deki bir yükseköğretim kurumunun Yabancı Diller Yüksekokulunda yürütülmüştür. Çalışmada nicel ve nitel veri toplama yöntemlerinin bir arada kullanıldığı dinamik bir araştırma yöntemi benimsenmiştir. Çalışmada amaçlı örneklem yoluyla seçilen bir İngilizce öğretim görevlisi ve kolayda örneklem yöntemi ile seçilmiş B1 seviyesinde 24 öğrenci ile çalışılmıştır. Veri toplama araçları olarak Ego Durumu Ölçeği, PERMA-Profiler, video kayıtları ve uyarılmış hatırlama görüşmeleri kullanılmıştır. Çalışma süresince sürekli bir veri toplama ve analiz süreci gerçekleştirilmiştir. Ego Durumu Ölçeği ve PERMA-Profiler aracılığıyla elde edilen veriler, zaman içindeki bireysel ve grup düzeyindeki kolektif iyi oluş seviyesini ve ego durumu işlevsellik örüntülerini belirlemek amacıyla betimsel istatistikler kullanılarak analiz edilmiştir. Katılımcıların sözel ve sözel olmayan ego durumu göstergelerinin belirlenmesinde kilit rol oynayan video kayıtları, katılımcıların ego durumlarının davranışsal analizinde ve bu ego durumlarının etkileşimden ortaya çıkan etkileşim örüntülerinin belirlenmesinde birincil veri kaynağı olarak kullanılmıştır. PERMA-Profiler puanlarındaki dalgalanmalara dayanarak belirlenen kritik vakalar ile uyarılmış hatırlatma görüşmeleri gerçekleştirilmiş ve bu görüşmelerde elde edilen ilk sonuçları doğrulamak amacıyla katılımcıların, ortaya çıkan ego durumları, sınıf içi etkileşim örüntüleri ve iyi oluşları ile ilgili düşüncüleri alınmıştır. Bulgular, katılımcı grubunun kolektif iyi oluşunun zaman içinde optimal altı seviyede seyrettiğini ve özellikle bağlılık düzeyi ile ilişkili olarak dalgalanmalar gösterdiğini ortaya koymuştur. Ayrıca, ortaya çıkan etkileşim örüntüleri ile deneyimlenen kolektif iyi oluş arasındaki simbiyotik ilişkiyi ortaya koyan birbirleri ile zıt iki farklı model ortaya çıkmıştır. Bulgular, kolektif iyi oluş üzerinde sınıf içi iletişimlerde duygusal uyumun ve ilişkisel desteğin önemini vurgulamaktadır. Tartışma bölümü, etkili öğretim stratejilerinin ötesinde, öğretmenlerin sınıf içi etkileşimleri ve ilişkileri düzenleme konusundaki liderlik becerilerinin, öğrenme ortamlarında öğrencilerin psikolojik gelişimini desteklemede önemli bir rol oynadığını ortaya koymaktadır. Transaksiyonel Analiz Kuramının ilkeleri ve yapılmış birçok çalışmanın sonucu ile uyumlu olarak, dil öğretmenlerinin toleranslı ve öğrenci merkezli yaklaşımlar benimsemelerinin kolektif iyi oluş üzerinde olumlu bir etkisi olduğunu göstermektedir. Sonuçlar, duygusal açıdan zengin, karşılıklı olumlama ve ego durumu farkındalığına dayalı etkileşimlere sınıf içerisinde yer verilmesinin, yalnızca öğrencilerin dil yeterliliklerini değil, aynı zamanda onların aidiyet duygusunu ve genel iyi oluşlarını da güçlendirebileceğini ortaya koymuştur.