Ürotensin-2 geni rs228648 ve rs2890565 tek nükleotid polimorfizmlerinin prostat kanseri ile ilişkisi

Prostat kanseri (PCa) şu anda dünya çapında erkekler arasında kansere bağlı ölümlerden sorumlu olarak en sık teşhis edilen kötü huylu kanser olarak bilinmektedir. PCa'nın agresifliği histolojik incelemeye dayalı olarak tahmin edilir ve ardından hastalık Gleason skor ve ISUP derecesine göre derecelendirilir. UTS2 geni tarafından kodlanan Ürotensin II (U-II), somatostatin benzeri siklik bir peptittir ve şimdiye kadar tanımlanan en güçlü vazokonstriktör peptit olarak bilinmektedir. U-II ve reseptörü UTR'nin, başta kardiyovasküler ve diyabet olmak üzere birçok hastalığın hem fizyolojik hem de patofizyolojik düzenlenmesinde önemli etkileri olduğu gösterilmiştir. Son zamanlarda, U-II ve UTR, mitojenik ve anjiyojenik etkilerinden dolayı kanser patogenezi ile ilgili çalışmalarda özellikle de meme ve prostat kanseri ile ilgili çalışmaların merkezinde olmuştur. Yıllar içinde UTS2 geninde birçok polimorfik bölge tanımlanmıştır ve bu gendeki en çok çalışılan tek nükleotid polimorphizmleri (SNP), gen sekansında amino asit değişikliğine neden olan rs2890565 (S89N, 3836C>G/T) ve rs228648 (T21M, 143G>A polimorfizmleridir. Çeşitli çalışmalar, UTS2 genindeki rs2890565 ve rs228648 polimorfizmlerinin diyabet ve meme kanseri gelişimi ile önemli bir risk faktörü olarak ilişkisini göstermiştir. Bu tezin amacı, literatürde ilk kez UTS2 genindeki hem rs2890565 hem de rs228648 polimorfizmlerinin PCa'nin gelişme riski ile ilişkisini Türk popülasyonunda araştırmaktır. Bu amaçla, hasta ve kontrol gruplarına ait izole edilmiş DNA örnekleri, UTS2 rs2890565 ve rs228648 varyantlarının tespiti için spesifik primer setleri kullanarak PCR-RFLP tekniği ile genotip analizi için kullanılmıştır. Jel elektroforezinin ardından, genotip analizini doğrulamak için spesifik örnekler sekanslanıp, sekans sonuçları ile genotiplemeye dayalı olarak istatiksel analizler yapılmıştır. Bulgularımız, çalışma popülasyonumuzda UTS2 geninin rs2890565 ve rs228648 polimorfizmlerinin PCa'nın gelişme ve ilerleme riski ile bir ilişkisi olmadığını göstermiştir. Ayrıca rs2890565 ve rs228648 polimorfizmleri ve hastalarının Gleason skoru, tümör evresi ve metastatik durumu arasında da anlamlı bir ilişki bulunmadığı (p > 0.05) görülmüştür. Böylelikle, çalışma popülasyonumuzda UTS2 rs2890565 ve rs228648 polimorfizmlerinin PCa gelişimi ve ilerlemesinde bir risk faktörü oluşturmadığı kanısına varılmıştır.