Yapısal eşitlik modellemesi ile entelektüel sermayenin iş tatmini aracılığıyla iş performansı üzerindeki etkisi: Türkiye çay sektörü örneği

Globalleşen dünyada teknolojinin sürekli gelişimi işletmelerde rekabet, verimlilik, değişim gibi kavramları odak noktası haline getirmiştir. Bilgi çağı olarak adlandırılan günümüzde, bilgiye sahip olmak kadar sahip olunan bilgiyi kullanabilmek de oldukça önem arz etmektedir. Bu çalışmada, işletmelerde sürdürülebilir rekabet ve değer yaratmak açısından stratejik öneme sahip entelektüel sermayenin, verimlilik odaklı çalışan memnuniyetini hedefleyen iş tatmininin aracılık rolüyle iş performansı üzerindeki ilişkiye etkisi yapısal eşitlik modellemesiyle incelenmiştir. Rize ili sınırlarında çay sektöründe faaliyet gösteren kamu ve özel çay fabrika çalışanları üzerine nicel araştırma tekniği olan anket yoluyla bilgi toplanmıştır. Katılımcıların görüşlerini ölçmek için 5'li likert ölçek kullanılmıştır. Elde edilen verileri değerlendirmek ve analizlerini yapabilmek için IBM SPPS Statistic 25 ve AMOS 24 programları kullanılmıştır. Yapısal eşitlik model varsayımlarından çok değişkenli normallik varsayımını sağlamayan veriler için kullanılan Bootstrap tahmin yöntemi ile model tahminleri yapılmıştır. Elde edilen analiz sonuçlarına göre, entelektüel sermayenin işgören performansı üzerindeki etkisi hem iş tatminin aracılık rolüyle (1 = 0,221, Bootstrap GA= [0,127-0,323]) hem de doğrudan (1 =0,562, p<0,001) istatiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Entelektüel sermayenin alt boyutlarından insan sermayesinin işgören performansı üzerinde istatistiksel olarak anlamlı etkisi (1 =0,493, p=0,002) bulunurken, müşteri sermayesi ve yapısal sermayenin işgören performansı üzerindeki etkisi (MS: 1=-0,093, p=0,560, YS: 1=-0,009, p=0,947) istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır.