Occurrence and load of micropollutants discharged from urban and industrial wastewater treatment plants to receiving environment in the Yeşilirmak River Basin

Sucul ortamlarda mikrokirletici oluşumu yakın zamanlarda yükselen bir konudur. Mikrokirleticilerin en önemli noktasal kaynaklarının atıksu arıtma tesisleri (AAT) olduğu bilinmektedir. Bu bağlamda, mevcut çalışmanın amacı, AAT'lerde mikrokirleticilerin varlığını belirlemek, dikkat edilmesi gereken deşarjları tespit etmek ve bu deşarjların alıcı ortamlar üzerindeki etkilerini analiz etmektir. Yeşilırmak Havzası'nda 2 yıllık bir izleme çalışması yürütülmüş ve 6 kentsel AAT (KAAT), 14 endüstriyel AAT (EAAT) ve ilgili 22 yüzey suyu istasyonu, AB Su Çerçeve Direktifi (SÇD) tarafından tanımlanan 45 öncelikli madde ve 250 ulusal belirli kirleticiler açısından analiz edilmiştir. Analiz sonucu, 22 ve 38 mikrokirleticilerin konsantrasyonlarının sırasıyla KAAT ve EAAT çıkış sularında Çevresel Kalite Standartlarını (ÇKS) geçtiğini göstermiştir. Bu kirleticiler için proses katkıları hesaplanmış ve dikkat edilmesi gereken deşarjlar tespit edilmiştir. Bu önemli deşarjların etkileri, ilgili AAT'nin memba ve mansabındaki kirlilik yüklerinin karşılaştırılmasıyla değerlendirilmiştir ve sonuçlar, Çorum KAAT, Samsun OSB, Turhal Şeker ve Özdemir Antimon Madenleri EAAT'lerinin özellikle metaller için mansaplarına büyük oranda etkilerinin olduğunu açığa çıkarmıştır. Ayrıca, 5 AAT'nin mikrokirletici giderim verimlilikleri araştırılmış ve AAT'lerin mikrokirleticilerin giderilmesinde çok etkili olmadığı görülmüştür. Bu çalışma, yetkililere, havzadaki AAT'lerin koşullarını ve etkilerini anlamak için kapsamlı sonuçlar sunmaktadır.