Ambient and elevated temperature mechanical behavior of a high strength aluminum alloy after cold deformation

Günümüzde alüminyum alasımların çelik alasımlara oranla otomativ ve uzay sanayisinin yapısal uygulamalarında daha fazla tercih edildigi görülmektedir. Bu tezde 7075 alüminyum alasımının tavlanmıs ve haddelenmis durumları altında sıcak sekil degistirme karakteristigi ve mikro yapısal gelisimi incelenmistir. Test numuneleri üzerinde farklı çevresel sıcaklıklarda (200, 250, 300 ve 350 C) ve farklı gerinme oranlarında (0.001, 0.01, 0.1 s−1) izotermik tek eksenli çekme testleri gerçeklestirilmistir. Test sonuçları üzerinde iki önemli etken olan sıcaklık ve gerinme oran duyarlılıgı kırılma mekanizmaları destegi ile tartısılmıstır. Test edilen durumların aktivasyon enerjilerinin hesaplanabilmesi için örnek denklemlerdeki Zener-Hollomon degiskeninden faydanılmıstır. Yapılan testlerin sonucunda deformasyon sıcaklıgındaki artısın ya da gerinim oranlarındaki azalısın yeniden kristallesmis tane oranını arttırdıgı görülmüstür. Bu artısın daha fazla uzamaya olanak sagladıgı anlasılmıstır. Bu durumun sebebi olarak çekme deformasyonu sırasındaki dinamik yeniden kristallesme öngörülmüstür. Dolayısıyla, 200 C ve 0.1 s−1 gerinme oranındaki haddelenmis numunelerin maksimum UTS degeri 218 MPa olarak ölçülmüstür. Oysa ki 350 C ve 0.01 s−1 gerilme oranına sahip haddelenmis numunelerin kırılmaya kadar uzama oranı 55.9% olarak ölçülmüstür. Ayrıca tavlamanın aksine soguk islemelerin maksimum gerilme degerini arttırdıgı ve bu durumunda yüksek deformasyon sıcaklıklarından daha fazla süneklige yol açtıgı görülmüstür. Tam tersine, ortam sıcaklıgında soguk islemelerin esnekligi azalttıgı gözlemlenmistir. Ancak 350 C sıcaklık ve 0.001 s−1 gerinme oranında genel yumusama egiliminin gelistigi ve sünekliginin azaldıgı görülmüstür. Bu azalıs yüksek sıcaklıklardaki deformasyon esnasında olusan ikincil evrelerdeki dinamik çökelme ile açıklanmaktadır. Çalısılan sekil degistirme sartlarında incelenen kırılma yüzeyleri ile numunelerde düsük sıcaklık kırılmalarına mikro boslukların bulundugu bölgesel boyun vermelerin sebep oldugu anlasımıstır. Öte yandan, sıcaklıgın artması ile boslukların birlesmesi sayesinde kırılma meydana gelmis olup, daha iri ve fakat düsük yogunluga sahip bir kırılma morfolojisi ortaya çıkmıstır.