2
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Postmodern çağda oyunculuk sanatı / Artaud ve Grotowski
Bu araştırma postmodern çağda oyunculuk sanatının karşı karşıya olduğu problemleri ele almaktadır. Bunu gerçekleştirebilmek için ilk olarak postmodernizm, nitelikleri ve kavramları ile dikkatli bir biçimde incelenmiştir. Daha sonra modernizmle karşılaştırılmış ve en sonunda da postmodern çağın sonuçları ortaya konulmuştur. Bu araştırmanın kapsamı içinde oyunculuk sanatının problemleri, Artaud ve Grotowski'nin çözüm önerilerinin bakış açısı esas alınarak tartışılmıştır. Sonuç olarak da oyunculuk sanatının postmodern bir çağda varolmak istiyorsa, kaynaklarına geri dönmesi gerektiği vurgulanmıştır.
Dram sanatına gösterge bilimsel yaklaşım ve bir sahneleme çalışması
ÖZET Tiyatro göstergebilimi, sadece bir oyun metninin ya da gösterimdeki bir oyunun incelenmesini ve eleştirisini kapsamaz. Bir oyunun sahnelenmesi aşamasında da göstergebilimsel yaklaşımdan yararlanılabilir. Dramatik bir gösteri, arka arkaya sıralanmış göstergelerin, içice geçtiği ve birbirini tamamladığı hareketli bir resim gibidir. Tiyatro göstergebilimi, bu göstergelerin nasıl seçilmesi gerektiğini ve birbirleriyle ne tür etkileşimler içerisinde olmaları gerektiğini araştırır. Gösterge sistemlerinin, çok sesli ve diyalektik olarak etkileşimlerinden oyunun yapısı oluşmaktadır. Üç tür asal gösterge vardır. Bunlar ikona, indeks ve simgedir. Tiyatro sahnesinde varolan/kullanılan herşey (oyuncu, metin, ışık, dekor, kostüm, müzik) göstergedir. Bu göstergeler varlıkları ve birbirleriyle ilişkileriyle anlam yaratmaya yöneliklerdir. Tiyatroyu oluşturan en önemli öğelerden biri olan izleyici, göstergebilimin inceleme alanı içindedir. İzleyicinin toplumsal ve bireysel özelliklerinin gözönünde bulundurulması, eserin başarıya ulaşması için gerekli bir araştırmadır. Kültürel, davranışsal ve ideolojik gelenekleri gözardı ederek kurulan gösterge sistemleri, anlamın oluşmasına katkıda bulunamazlar. Tiyatro göstergebilimi, oyunun sahnelenmesi için formüller üreten ve yaratıcılığı kategorize eden bir yöntem değildir. Oyunu oluşturan öğeleri seçerken ve birleştirirken, bilimsel titizlikle çalışan sanatsal bir yaklaşımdır. Unutulmaması gereken önemli bir nokta da tiyatro sanatının kollektif bir sanat olduğudur. Yönetmen tarafından kullanılacak göstergeler, ne kadar titizlikle seçilse bile tasarım, müzik ve oyunculuk sanatçılarının uyumu ve doğru etkileşimi sağlanamazsa göstergebilimsel yöntem başarısızlığa uğrayacaktır. Dolayısıyla uygulamalı tiyatro göstergebiliminin diğer göstergebilimsel inceleme ve eleştiriden farklı, başarısının kollektif çalışma ve uyumda saklı olmasıdır.