
8
Arşivlenen Tez
0
DOI Atanmış
0%
DOI Oranı
Anabilim Dalı
Anogenital verrülü hastalarda human papillomavirüs, epstein-barr virüs ve sitomegalovirüsün parafin dokuda moleküler yöntemle tanımlanması
Anogenital verrüler, hastaların anogenital bölgesinde ortaya çıkan insan papilloma virüsünün (HPV) farklı genotiplerinin neden olduğu epidermal lezyonlardır. Bu lezyonların %90'ından fazlasına HPV 6 ve HPV 11 neden olmaktadır. HPV sıklıkla cinsel yolla bulaşmaktadır. Anogenital verrüler neoplastik değişim riski taşımayan benign lezyonlardır. Bununla birlikte immünsupresif hastalarda, hem premalign (vulval, anal ve penil intra-epitelyal neoplazi) hem de malign lezyonlarla bir arada bulunabilir ya da bu lezyonlar verrü zemininde gelişebilir, nadiren de verrü olarak yanlış teşhis edilebilirler. Anogenital verrülü kişilerin yaklaşık %20'sinde cinsel yolla bulaşan başka hastalıklar da görülmektedir. Epstein-Barr virüsü (EBV), dünya çapında yetişkinlerin %90'ından fazlasını enfekte eden yaygın bir gamma herpes virüsüdür. EBV başlıca tükürük yoluyla bulaşır ancak kan veya organ nakli ve cinsel yolla da bulaş bildirilmiştir. İnsan sitomegalovirüsü (CMV), betaherpesvirinae'nin prototip üyesidir. Tüm herpesvirüsleri gibi, latent kalır ve bireyin yaşamı boyunca devam eder. CMV, vücut salgıları, kan veya organ nakli ve cinsel yolla bulaşabilir. HPV, EBV ve CMV cinsel yolla bulaşabilir ve epitel hücrelerinde latent kalabilmektedirler. Çalışmada 2020 Ocak-2023 Temmuz tarihleri arasında anogenital verrü tanısı ile eksize edilmiş lezyonlardan elde edilen 24 adet doku örneği Fırat Üniversitesi Hastanesi Tıbbi Patoloji Anabilim Dalına ait biyolojik materyaller kullanıldı. Anagenital verrülü hasta grubuna ait 24 adet parafin gömülü doku biyopsi örneklerinde Real Time PCR ve pyrosequencing metodu ile HPV, CMV ve EBV araştırıldı. Örneklerden viral DNA eldesi için yapılan ekstraksiyonda DSP virüs patojen kiti (Qiagen, Germany) ve EZ1 Advanced (Qiagen) otomotize nükleik asit izolasyon cihazı kullanıldı. Çalışmadan elde edilen verilerin istatistiksel analizleri için SPSS versiyon 22.0 paket programı kullanıldı. Çalışmadan elde edilen değerler ortalama±SD olarak verilerek, gruplar arası karşılaştırmalar için parametrik veriler student t test ile nonparametrik olanlar ise ki kare testi ile değerlendirildi. p<0.05 değerleri istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Yapılan PCR analizinde hastaların 15 (%62.5)'inde HPV tespit edilirken, 9 (%37.5)'unda HPV tespit edilemedi. Kalan 15 hastanın 8 (%53.3)'inde HPV 6, 1 (%6.7)'inde HPV 16, 4 (%26.7)'ünde HPV 40 ve 2 (%13.3)'sinde HPV 87 tespit edildi. 2 (%8.3) hastada HPV ve EBV birlikteliği mevcuttu. Hastaların 22 (%91.7)'sinde EBV tespit edilemedi. 24 hastanın hiç birinde CMV tespit edilemedi. Sonuç olarak EBV ve CMV gibi cinsel yolla bulaşabilen enfeksiyonlar HPV enfeksiyonu gelişme riskini artırmaktadır. HPV tespit edilen hastalarda EBV ve CMV'nin birlikteliği araştırılmalıdır. Anogenital verrüler prekanseröz lezyonlarla karışabildiği veya prekanseröz lezyonlara eşlik edebildiği için dirençli hastalarda tanısal eksizyon yapılmalıdır. Çalışmanın amacı koenfeksiyonun tedaviye direçli verrüler veya prekanseröz durumlara etkisinin ortaya çıkarılmasıdır. Aynı zamanda anogenital verrülerde koenfeksiyon durumlarında kansere ilerleme şüphesine dikkat çekmektir. Anahtar Kelimeler: Anogenital Verrü, Human Papillomavirüs, Epstein-Barr Virüs, Sitomegalovirüs
Düzce yöresinde 65 yaş üstü geriatrik hasta popülasyonunda dermatolojik hastalıkların prevelansı
Amaç: Yaşlanma, deri dahil tüm organ sistemlerini etkileyen, önlenemeyen bir durumdur. Geriatrik yaş popülasyonu 65 yaş üzerini kapsamaktadır ve günümüzde geriatrik yaş popülasyonunda dünya çapında bir artış mevcuttur. Çalışmamızda amacımız Düzce ilinde yaşayan 65 yaş ve üstü geriatrik popülasyonda görülen dermatolojik hastalıkların prevelansını ve sosyodemografik özelliklerini belirlemektir. Gereç ve yöntem: Çalışmamızda Düzce Üniversitesi Tıp Fakültesi Dermatoloji Anabilim Dalı polikliniğine Ekim 2013 – Ocak 2014 tarihleri arasında başvuran 65 yaş ve üzerindeki toplam 300 hasta dahil edilmiştir. Hastaların klinik ve sosyodemografik bilgileri kayıt altına alınmıştır. Bulgular: Hastaların 130'u kadın, 170'i erkektir. Hastaların yaşı ortalaması 73,57 ± 6,80 olarak saptanmıştır. Toplam 77 hastada ekzamatöz dermatit saptanmış olup oranı %25,7'dir. Hastaların 135 tanesinde (%45) kseroz görülmüştür. 15 hastada psoriazis vulgaris (%5), 73 hastada pruritus (%24,3), 5 hastada ise (%1,7) liken planus saptanmıştır. Fungal enfeksiyonlar 89 hastada (%29,7) saptanmıştır. En sık saptanan bening deri tümörü %27,3 oran ile izole seboreik keratozlardır. Malign veya premalign deri hastalıklarının çoğunu 25 hasta ile (%8,3) aktinik keratozlar oluşturmaktadır. Sellülitler 21 hasta (%7) ile en sık saptanan derinin bakteriyel enfeksiyonlarıdır. Derinin en sık viral enfeksiyonları ise 10 (%3,3) hastada saptanan zonadır. Sonuç: Geriatrik yaş grubuna ait sık görülen dermatolojik problemlerin akılda tutulması birçok hastalığın erken tanı ve tedavisinde kolaylıklar getirecektir. Anahtar kelimeler: dermatolojik hastalıklar, geriatrik, prevelans.
Behçet hastalığında osteopontin düzeyi
Behçet hastalığı (BH) kronik seyirli, tekrarlayıcı, sistemik bir vaskülittir. Hastalığın etyolojisi tam olarak aydınlatılamamıştır. BH etyopatogenezinde endotel hasarı ve anormal immün yanıt suçlanmaktadır. Bu çalışmada Th1 immün yanıtta ve kronik İnflamasyonda rolü olduğu bilinen osteopontin molükülünün BH ile ilişkisi araştırıldı.Çalışmaya 60 behçet hastası ve kontrol grubu olarak 50 sağlıklı birey ve 63 psoriyazis hastası alındı. Uluslararası Çalışma Grubu Tanı Kriterlerine göre BH tanısı konulup, en az bir mukokutanöz bulgusu olan hastalar aktif, çalışma esnasında herhangi bir mukokutanöz bulgusu olmayanlar ise inaktif olarak değerlendirildi. Çalışmamızda Behçet hastaları, damar tutulumu açısından aktif olanlar (Çalışma esnasında derin ven trombozu (DVT), yüzeyel gezici tromboflebit (YGTF) ve büyük damar tutulumundan en az biri mevcut olan hastalar), inaktif olanlar (daha önce DVT, YGTF ve büyük damar tutulumu geçirmiş olan hastalar) ve damar tutulumu olmayanlar şeklinde 3 ayrı gruba ayrıldı.Behçet hastalarında ve psoriyazis hastalarında plazma osteopontin (OPN) seviyeleri sağlıklı kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulundu (sırasıyla p<0.001, p<0.001). Aktif Behçet hastaları, inaktif Behçet hastaları ve psoriyazis hastalarında plazma OPN seviyesi sağlıklı kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksekti (sırasıyla p<0.001, p=0.008, p<0.001). Aktif Behçet hastaları ile inaktif Behçet hastaları arasında, aktif Behçet hastaları ile psoriyazis hastaları arasında ve inaktif Behçet hastaları ile psoriyazis hastaları arasında ortalama plazma OPN düzeyleri açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmadı (p>0.05).Damar tutulumu açısından aktif Behçet hastaları ve inaktif Behçet hastaları sağlıklı kontrol grubu ile karşılaştırıldığında ortalama plazma OPN düzeyleri istatistiksel olarak anlamlı yüksek bulundu (sırasıyla p=0.01, p<0.001). Damar tutulumu açısından aktif olan Behçet hastaları ile inaktif olan Behçet hastaları, damarsal tutulumun olmadığı Behçet hastaları ve psoriyazis hastaları arasında, OPN düzeyleri açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmadı (p>0.05).Sonuç olarak Th1 tipinde inflamatuar yanıt ve makrofaj kemotaksisinin baskın olduğu kronik inflamatuar hastalıklar olan BH ve psoriyazis de plazma OPN seviyesinin oldukça yüksek düzeyde olduğunu saptadık. OPN, gerek Th1 inflamatuar yanıtı, gerekse de makrofaj kemotaksisini arttırarak bu inflamatuar süreçte önemli rol oynamaktadır. Bununla birlikte OPN düzeylerinin bu hastalıkların aktivitesiyle ilişkili olmadığını saptadık. Dolayısıyla bu hastalıkların aktivitesini ve tedavi cevabını değerlendirmede OPN'nin yararlı bir kriter olarak kullanılamayacağını düşünmekteyiz.Anahtar kelimeler: Behçet hastalığı, psoriyazis hastalığı, osteopontin, Th1 immün yanıt.
Kronik plak tip psoriasisli hastalarda topikal kalsipotriol ve metilprednizolon aseponat tedavilerinin klinik etkinlikleri ve apopitozise etkilerinin değerlendirilmesi
90 ÖZET Psoriasis T hücreleri ile keratinositler arasındaki etkileşim bozukluğuna bağlı olarak ortaya çıkan, keratinosit hiperproliferasyonu ve apopitozise dirençlilik ile karakterize sık görülen kronik inflamatuar bir dermatolojik hastalıktır. Biz çalışmamızda 30 psoriasisli hastadan insizyonel biyopsiler alarak, apopitotizisi düzenleyici genlerden olan bcl-2 ve p53 ile hücre proliferasyon belirteci olan ki-67 düzeylerini ve altı hafta süreyle uyguladığımız topikal kalsipotriol ve kortikosteroid tedavilerinin bu parametrelere etkilerini 15 sağlıklı olgunun değerleri ile karşılaştırdık. Aynı zamanda psoriasis vulgaris topikal tedavisinde her iki ilacın klinik etkinliklerim PASI skoru ile karşılaştırdık. Kronik plak tip psoriasis vulgarisli olgularda altı hafta süreyle günde iki kez uygulanan kalsipotriol pomad ve MPA pomad tedavileri, PASI skorunu tedavi öncesine göre istatistiksel olarak anlamlı oranda azaltarak, klinik iyileşme sağlamıştır. Çalışmamızda kalsipotriol ve MPA grupları arasında orta şiddetli psoriasis vulgarisi iyileştirme oranlan bakımından, MPA grubu lehine istatistiksel olarak anlamlı bir fark alınmıştır. Her iki tedavi ile de klinik ve histopatolojik olarak tespit edilebilen herhangi bir yan etki izlenmemiştir. Literatür verilerine uygun şekilde, psoriatik bazal tabaka keratinositlerinde kontrol grubuna göre artmış ki-67, p53 ve bcl-2 ekspresyon oranlan saptanmıştır. Tedaviler sonrasında psoriasis hastalarında p53 ve ki-67 ekspresyonu azalmış, bcl-2 ekspresyonu ise artış göstermiştir. Tedavi sonrasında, kalsipotriol pomad ve MPA pomad tedavileri arasında psoriatik keratinositlerin p53 ve bcl-2 ekspresyonu oranına etki bakımından anlamlı fark tespit edilememesi, psoriasisde azaldığı düşünülen keratinosit apopitozisinin, tedavi sonrasında, tedavi şeklinden bağımsız olarak düzenlendiğini düşündürmektedir. Orta şiddetli kronik plak psoriasis tedavisinde 6 hafta süreyle uygulanan kalsipotriol pomad etkili ve güvenli bulunmuştur. MPA pomad da orta şiddetli psoriasis tedavisinde etkili ve güvenli bir tedavi seçeneğidir.
El ekzeması olanlarda depresif belirtilerin ve anksiyete belirtilerinin varlığı ve yaşam kalitesinin kontrol grubu ile karşılaştırılarak değerlendirilmesi
El ekzemaları toplumda sık karşılaşılan, birçok olguda tedavilere karşı direnç gözlenen ve yaşam kalitesi üzerine olumsuz etkileri bulunan dermatolojik hastalıklardandır. Bu çalışmada kronik el ekzeması olan olgularda yaşam kalitelerinin değerlendirilmesi, depresyon, anksiyete ve sosyal etkilenim düzeylerinin belirlenmesi amaçlanmaktadır. Çalışmamıza Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dermatoloji Polikliniği'nde el ekzeması tanısı almış olan ve bu nedenle takip edilmekte olan 18 yaş ve üzerindeki olgular ile sağlıklı gönüllülerden oluşan kontrol grubu dahil edilmiştir. El ekzeması olan hasta grubunu yaşları 20 ile 74 arasında değişen 41 kadın ve 29 erkek hasta olmak üzere toplam 70 hasta, kontrol grubunu ise yaşları 20 ile 86 arasında değişen 35 kadın ve 35 erkek olmak üzere toplam 70 olgu oluşturmuştur. El ekzeması olan gruba el ekzema yaygınlık ve şiddetini değerlendirmek amacıyla "El Ekzeması Yaygınlık Skoru (EEYS)" ve "El Ekzema Şiddet İndeksi (EEŞİ)" uygulanmıştır. Her iki gruba psikometrik değerlendirmeler için "Hastane Anksiyete Depresyon Ölçeği (HADÖ)", "Liebowitz Sosyal Kaygı Ölçeği (LSKÖ)" ve yaşam kalitesini değerlendirmek amacı ile "Dünya Sağlık Örgütü Yaşam Kalitesi Ölçeği Kısa Formu Türkçe Versiyonu (DSÖ Yaşam Kalitesi Ölçeği Kısa Formu-TR)" uygulanmıştır. Çalışmamızda hastalarda DSÖ Yaşam Kalitesi Ölçeği'nde çevre alanı, çevre alanı-TR ve bedensel alan puanları, kontrol grubuna göre anlamlı olarak düşük bulunmuştur (p= 0,041, p= 0,041, p<0,001). HADÖ, HADÖ-anksiyete, LSKÖ, LSKÖ-sosyal kaygı ve LSKÖ-sosyal kaçınma ortalama puanları ise hasta grubunda kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek bulunmuştur ( p= 0,019, p= 0,014, p= 0,025, p= 0,037, p= 0,029). Yaptığımız çalışmanın sonucuna göre, el ekzeması olgularında sağlıklı bireylere göre yaşam kalitesinde bozulma, anksiyete ve depresyon düzeyinde artış ile sosyal kaygı ve kaçınma davranışlarında artış gözlenmektedir. Bu olguların değerlendirilmesinde psikolojik etkilenimlerin düşünülmesi tedaviye yaklaşımın bir parçası olmalıdır.
Renal transplant alıcılarında gözlenen deri ve mukoza lezyonlarının değerlendirilmesi
Anthralin ile anthralin ve galvanik akım kombine sağaltım etkinliğinin psoriasis alan şiddet indeksi ile değerlendirilmesi
Çalışmamızda Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp fakültesi polikliniğine başvuran psoriasis vulgaris olan hastalardan seçilen 20 hasta anthralin ile dakika tedavisine, 20 hasta galvanoterapi, 20 hasta anthralin ile dakika tedavisi ve galvanoterapi kombine tedavisine alınmışlardır. Her üç grubun karşılaştırılması tedavi öncesinde, tedavinin 1., 2., 3. ve 4. haftaları sonunda PAŞJ skoru kullanılarak yapılmıştır. Anthralin gurubunda PAŞİ skoru ortalaması tedaviden önce 1 1.0, tedavinin 1. haftası sonunda 4.9, 2. haftası sonunda 3.0, 3. haftası sonunda 1.7 ve 4. haftası sonunda 1.3 olarak, anthralin ve galvanoterapi kombine tedavisi uygulanan grupta tedaviden önce 10.9, tedavinin 1. haftası sonunda 4.2, 2. haftası sonunda 2.4, 3. haftası sonunda 1.1,4. haftası sonunda 0.6 galvanoterapi grubunda tedaviden önce 11.6, tedavinin 1. haftası sonunda 9.1, 2. haftası sonunda 6.6, 3. haftası sonunda 4.7, 4. haftası sonunda 3.9 olarak değerlendirilmiştir. Sonuçta anthralin ve galvanoterapi kombine tedavisi uygulanan grupta tedavinin 1., 2., 3. ve 4. haftaları sonunda PAŞİ skoru ortalaması anthralin tedavisi uygulanan gruba göre daha düşük olmasına rağmen bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Fakat kombine tedavi uygulanan grupta tedavinin 1., 2., 3. ve 4. haftaları sonunda PAŞİ skoru ortalaması galvanoterapi uygulanan gruba göre daha düşük saptanmış ve bu fark istatistiksel olarak da anlamlı bulunmuştur. 94
Kronik plak tip psoriasis hastalarında serum neopterin, prokalsitonin, ASO ve CRP seviyeleri
Psoriasis ciltte antijen sunan hücreler tarafından başlatılan, keratinositlerin T hücre aracılı hiperproliferasyonu ile karakterizedir. İmmunolojik olayların başlamasına neden olan antijen bilinmemektedir. Son çalışmalar streptokok enfeksiyonlarıyla kronik plak psoriasis arasındaki ilişkiyi desteklemektedirÇalışmamız Aralık 2007 - Nisan 2008 tarihleri arasında Abant İzzet Baysal Üniversitesi Tıp Fakültesi Dermatoloji polikliniğine başvuran kronik plak tip psoriasisli 40 hasta ve 40 sağlıklı bireyden oluşan kontrol grubu ile yapıldı. Psoriasis tanısı konulan hastalarda ve kontrol grubunda ASO, CRP, PCT ve neopterin seviyeleri ölçüldü. Sürekli değişkenler t testi ile kategorik değişkenler chi kare testi ile karşılaştırıldı. Neopterin, ASO, CRP ve PCT arasındaki ilişki pearson korelasyon testi ile değerlendirildiHasta grubunun serum ASO, CRP, PCT ve neopterin seviyeleri kontrol grubuyla karşılaştırıldığında PCT ve neopterin seviyelerinde istatistiksel olarak anlamlı fark bulunurken ASO ve CRP seviyelerinde anlamlı fark bulunmadı. PASI skoru ile yapılan pearson korelasyon testi sonucunda PASI- neopterin ve PASI- CRP arasında istatistiksel anlamlılık tespit edildiKronik plak psoriasisli hastaların akut alevlenmesinde PCT'nin anlamlı yüksekliği bakteriyel bir antijenik uyaranın olabileceği yönündedir. Neopterin yüksekliği de bu antijenik uyaran sonrasında hücresel immun sistemin aktive olduğuna işaret etmektedir. Ancak ASO değerinde yükselme olmaması streptokokal bir enfeksiyon olmadığını belirtirken olası enfeksiyöz ajanlar açısından hastaların kültürlerle detaylı araştırılması gerektiğini ortaya koymaktadırÇalışmamızın kronik plak tip psoriasis etyopatogenezinde streptokoklar dışındaki antijenik uyaranın etkili olabileceğini ortaya koymak açısından anlamlı olduğunu ancak daha geniş ve kapsamlı çalışmalarla desteklenmesi gerektiğine inanıyoruz.