
3
Arşivlenen Tez
0
DOI Atanmış
0%
DOI Oranı
Anabilim Dalı
Sergei Prokofiev'in Romeo ve Juliet adlı bale eserinin koreografi, sahne tasarımı ve müzik açısından incelenmesi.
Sergei Prokofiev'in Romeo ve Juliet adlı bale eseri, Renaissance döneminin siyasal yaşantısının merkezi olan saray hayatının içerisinde geçmektedir. Bu bale eserinde Rönesans'ın evrensel değerleriyle kaynaşmış toplumsal içerikli bir aşk öyküsü anlatılmaktadır. Bu balenin koreografisinde; İtalya'nın Rönesans dönemindeki saray dansları, eserin koreografı Leonid Lavrovsky tarafından Rus halk dansları adımları, klasik bale ile harmanlanmıştır. Ancak diğer klasik bale eserlerinde uygulanan koreografik düzen ve sıralama bu balede bulunmamaktadır. Örneğin ard arda yapılan ?pas de deux?, ?varyasyon? ve ?coda? sıralaması yoktur. Balo sahnelerinde maske ve peruklarla balenin ilk ortaya çıktığı zamanlardaki gibi dans adımları sergilenmiştir. Diğer bölümlerde ise klasik balenin adımlarına bağlı kalınmadan zaman zaman da bu adımlara özgürce uyarlanmış birçok bale hareketi birleştirilmiştir. Bu eseri genel olarak oluşturan yarı klasik koreografi, dansçıların rollerine kendi ruhlarını yansıtabilmelerine olanak vermektedir. Bu çalışmada, zengin bir ifade ile dans edilen özgür ancak öyküsü nedeniyle trajik son içeren uyarlaması incelenmiştir. Ancak mutlu sonla biten uygulamaları da vardır. S. Prokofiev. müzik dilinin karakteristik özellikleri olan neoklasizm ve lirik özellikleri ön plana çıkartarak eseri bestelemiştir. Sovyet otoriteler Prokofiev'in Romeo ve Juliet'i için uyumsuz armoniler içermekte olduğunu belirtmiş ve bağımsız tarzda bir besteleme biçimi gibi olumsuz eleştirilerde bulunmuştur. Prokofiev'in, Rusya'da pek çok bale tiyatrolarına da bu eseri kabul ettirmesi zor olmuştur. Eser, 1938 yılında ilk olarak Çekoslovakya'da sahnelenmesindeki başarısının ardından 11 Ocak 1940 tarihinde Leonid Lavrovsky'nin koreografisi ile Rusya'da sahnelenmesiyle kalabalık bir seyirci kitlesine ulaşarak kendisini kanıtlamıştır.
Rus Vaganova Bale Ekolü'nde ilk üç yılın bar hareketlerinin, müzik örnekleri ile incelenmesi
Bu çalışmada, Vaganova Bale Sisteminin ilk üç senesinde kullanılan bar hareketleri, öğrenciler için belirleyici ve yapılması zorunlu teknik hareketler, belli bir sıralama içerisinde, müzik kullanımları ve nota örnekleri ile beraber verilmeye çalışılmıştır. İlk senede yapılan hareketler, ikinci ve üçüncü senede tekrar yazılmadan, eklemeleri ve değişimleri ile birlikte verilmiştir. Tavsiye edilen sıra ve yöntem ile uygulanışı, yine öğreticinin kendi bilgi ve ders işleyiş yöntemi ve öğrencinin bunu algılama ve sergileme yeteneği arasındaki bağlantıya göre değişikler gösterebilmektedir. Sonuç olarak hedeflenen, egzersizlerin sıra ve aşamalarının doğru müziklerle desteklenerek dansçının, doğru bir teknik ve fiziki yeterliliğe ulaştırılmasıdır. Bale korrepetitörlerinin de, öğretmeninin gösterdiği hareketlere en uygun düşen müzik eşliğini seçebilmeleri ve bu alandaki eksikliklerin giderilmesi amacıyla, temel bar egzsersizlerinden en önemlileri seçilmiş olup, bu hareketlerin her birinin yapısına en uygun müziği, açıklamaları ve nota örnekleriyle verilmeye çalışılmıştır. Bu içerik ile birlikte, bale korrepetitörlerinin de bu çalışmadan faydalanması amaçlanmıştır.
Omurga sorunları yaşayan klasik bale dansçılarının manuel terapiye yönelik görüşleri
Bu çalışmada, Klasik Bale alanında ve bir dansçısının aktif dans hayatı boyunca oluşabilecek omurga sakatlıklarının önüne geçilmesi ve olası durumlarda tedavi yönteminin Manuel Terapi ile daha hızlı bir şekilde sonuçlandırması hedeflenmiştir. İlk bölümde bale sanatının tarihi, ekolleri, klasik ve modern balenin oluşumu ve Türkiye'de bale sanatının gelişiminden bahsedilmiştir. İkinci bölümde bale eğitimi içinde beden duruşu üzerine yapılan çalışmalar ile bu süreç içinde omurganın değişimi gözlenmiştir. Üçüncü bölümde dünyaca ünlü bale sahnelerinden görseller ile birlikte desteklenen çalışma, dördüncü bölümde bir dansçının eğitimi ve profesyonel dans yaşamı süresi, karşılaşılan zorluklar ve sakatlanmalar ile birlikte bu sakatlanmaların fiziksel sebepleri ve temel kaynaklarından bahsedilmiştir. Beşinci bölümde insan bedeninin temelini oluşturan omurganın anatomik yapısı incelenmiş, bir dansçının eğitiminin başlangıç döneminde bu temel yapı üzerine bilgilendirilmesi konusuna önem verilmiş, yazılı ve görsel kaynaklar ile desteklenmiştir. Altıncı bölümde sanatın gelişmiş olduğu dünya ülkelerinde dansçıların sakatlıklarının tedavisi üzerine ayrıntılı görüşlere yer verilmiştir. Genellikle bir dansçının sakatlanması durumunda ilk tercih edilen ve bilimsel açıdan desteklenmiş -Fizik Tedavi- yöntemleri yerine, alternatif bir teknik olarak -Manuel Terapi- önerilmiştir. Dansçıların sakatlıklarının iyileşmesi ve tedavi süreci boyunca geri dönüşümler konusunda faydalı olduğunu kanıtlayan, Türkiye'de pek de ön planda olmayan bu yöntem ayrıntılı bir biçimde irdelenmiş, konu ile ilgili bilgiler aktarılmış ve nasıl uygulanacağı üzerine bilgi paylaşımları titizlikle aktarılmıştır. Son bölümde ilgili tedavi yönteminden faydalanan, geri dönüşümün ve etkilerinin açıklandığı dansçılar ile yapılan röportajlara yer verilmektedir.