Prof. Dr. Recep Ay danışmanlığındaki tezler
24 tez · Isparta University of Applied Sciences
Bazı bitki ekstraktlarının tetranychus urticae koch (acari: tetranychidae) ile predatörü neoseiulus californicus (mcgregor) (acari: phytoseiidae)'a karşı toksik etkileri
Son yıllarda birçok bitkide zarar meydana getiren fitofag akarların kontrolünde alternatif mücadele yöntemleri arasında bitki ekstraktlarının kullanımı önem kazanmıştır. Özellikle örtüaltı üretimde bitki ekstraktları ve predatör akarların kombine şekilde kullanılmasının akar mücadelesinde başarıyı arttıracağı düşünülmektedir. Bu çalışmada lavanta (Lavandula intermedia Emeric ex Loisel.), çördük otu (Hyssopus officinalis L.), fesleğen (Ocimum basilicum L.), kekik (Thymus vulgaris) ve nane (Mentha spicata) bitki ekstraktlarının Tetranychus urticae Koch (Acari: Tetranychidae) ve önemli predatör akar Neoseiulus californicus (McGregor) (Acari: Phytoseiidae)'a karşıtoksik ve repellent etkileri araştırılmıştır. Toksik etki çalışmalarında yaprak disk- spray tower yöntemi kullanılmıştır. Denemelerde bitki ekstraktlarının %1, 3, 6, 12 konsatrasyonları predatör akarın yumurta, nimf ve ergin dönemlerine ayrı ayrı uygulanarak toksik etkileri belirlenmiştir. Toksik etki çalışmalarında, ölü canlı sayımları 24, 48 ve 72. saatlerde yapılmıştır. Repellent etki çalışmalarında ise, bitki ekstraktlarının 0.1, 1, 5 ve 10 ml/l konsantrasyonları kullanılmıştır. Repellent etki çalışmalarında, 24 ve 48 ve 72. saatlerde yaprak disklerinin kontrol ve bitki ekstraktı uygulanmış kısımlarındaki bireyler sayılarak bitki ekstraktlarının repellent etkileri belirlenmiştir. T. urticae'nin nimf /ergin dönemlerinde en yüksek ölüm oranı kekik ekstratlarının % 12'lik konsantrasyonlarında belirlenmiştir. Bu konsantrasyonda kekik ekstraktı için nimf ve erginlerde % 85 ve % 89 ölüm oranı belirlenmiştir. Aynı şekilde kekik ekstraktının zararlı üzerinde ovisidal etkisinin de bulunduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, Tetranychus urticae ile mücadelede kekik ekstraktlarının da pestisitlere alternatif bir teknik olarak kullanılabileceği düşünülmektedir. Repellent etki denemelerinde 72. Saat sonunda bitki ekstraktlarının T. urticae erginleri üzerindeki en yüksek etki 10ml/l konsantrasyonda %83 çördük otu ekstraktı belirlenirken en düşük etki lavanta olduğu belirlenmiştir. Bitki ekstraktlarının T. urticae nimfleri üzerindeki en yüksek etki 10ml/l konsantrasyonda %73.36 kekik ekstraktı belirlenirken en düşük etki %62.56 lavanta olduğu belirlenmiştir. Bitki ekstraktların Neoceilus californicus ergin ve nimfler üzerindeki en yüksek toksik etki kekik ve nanede belirlenmiş, fakat bu etkiler de çok yüksek bulunmamıştır. Çalışmada kullanılan beş bitki ekstraktının en yüksek konsantrasyonlarında predatör akar yumurtalarının yarısına yakın kısmının açılmadığı gözlemlenmiştir. Bitki ekstraktlarının yumurta açılımı üzerindeki en yüksek etkisi %59.58 ile nane ekstraktında belirlenirken en düşük etki %51.56 ile fesleğen olduğu belirlenmiştir.
Spiromesifen+abamectin ile selekte edilen Tetranychus urticae koch popülasyonunda direnç gelişimi, biyokimyasal direnç mekanizması ve çapraz direnç
Bu çalışmada spiromesifen+abamectin karışım formülasyonu ile selekte edilen Tetranychus urticae popülasyonunda spiromesifen+abamectin karışım formülasyonuna direnç gelişimi, spiromesifen, spirodiclofen, abamectin, milbemectin ve spirodiclofen+abamectin'e çapraz direnç oranları belirlenmiştir. Buna ilaveten spiromesifen+abamectin direnç mekanizmaları biyokimyasal yöntemlerle ortaya konmuştur. Çalışma üç farklı aşamada gerçekleştirilmiştir. Birince aşamada T. urticae'nin hassas (GSS) popülasyonunda spiromesifen+abamectin karışımının LC50 ve 90 değeri belirlenmiştir. Hassas popülasyonun LC90 değeri ayırıcı doz olarak kabul edilmiştir ve bu dozla seleksiyon çalışmasına başlanmıştır. İkinci aşamada spiromesifen+abamectin ile selekte edilen popülasyonda spiromesifen, spirodiclofen, abamectin, milbemectin ve spirodiclofen+abamectin'e çapraz direnç gelişip gelişmediği belirlenmiştir. Üçüncü aşamada ise spiromesifen+abamectin ile selekte edilmiş popülasyonda bazı detoksifikasyon enzim (esteraz, glutation-S-transferaz (GST) ve sitokrom P450 (P450)) aktiviteleri incelenmiştir. T. urticae hassas (GSS) popülasyonunda spiromesifen+abamectin LC50 ve LC90 değeri sırasıyla 0.222 μL/100 mL ve 1.107 μL/ 100mL su olarak bulunmuştur. Selekte edilen ve IR olarak isimlendirilen popülasyonda LC50 değeri 266.874 μl/100 mL suya yükselmiş ve direnç oranı 1199 kat olmuştur. Çapraz direnç çalışmalarında, LC50 direnç oranları spiromesifen, spirodiclofen, abamectin, milbemectin ve spirodiclofen+abamectin için sırasıyla 226609, 224, 1759, 40, 1069 kat olarak bulunmuştur. Biyokimyasal çalışmalarda ise hassas popülasyona oranla seleksiyon popülasyonunda (IR) esteraz, GST ve P450 enzimleri sırasıyla 1.71, 2.57 ve 2.58 kat artmıştır.
Isparta ili elma bahçelerinde zararlı Tetranychus urticae koch (Acarina: Tetranychidae) populasyonlarının spiromesifen+abamectin, spirodiclofen, milbemectin direnç düzeylerinin belirlenmesi
Bu çalışmada, Isparta ili ve ilçelerinden yoğun elma üretimi yapılan alanlardan toplanan 10 farklı Tetranychus urticae Koch (Acarina: Tetranychidae) populasyonun spiromesifen+abamectin, spirodiclofen ve milbemectin'e karşı direnç oranları belirlenmiştir. Bu populasyonların spiromesifen+abamectin, spirodiclofen ve milbemectin'e karşı direnç olup olmadığını belirlemek için öncelikle T. urticae 'nin hassas (GSS) populasyonun LC50 ve LC90 değerleri ilaçlama kulesi- yaprak disk yöntemi ile belirlenmiştir. Hassas populasyon belirlenen LC90 değeri ayırıcı doz olarak kabul edilmiş ve toplanan T. urticae populasyonlarına uygulanarak direnç olup olmadığını belirlenmiştir. Ayrıcı dozda %80'den daha az ölüm olan populasyonlar dirençli kabul edilmiş ve LC50 değerleri belirlenmiştir. Bu bahçe populasyonlarının LC50 değerleri hassas populasyonun LC50 değerine oranlanarak direnç oranları bulunmuştur. Bu bahçe populasyonlarının spiromesifen+abamectin'e karşı göstermiş oldukları direnç oranları 1.888-315.308 kat; spirodiclofen'e 6.485-13.001 kat; mibemectin'e 2.976-5.891 kat arasında değişmiştir.
Isparta ili elma bahçelerinden toplanan Panonychus ulmi (Koch) (Acari: Tetranychidae) popülasyonlarının acequınocyl ve bifenazate direnç oranlarının belirlenmesi
Isparta Türkiye'nin önemli elma üretim merkezlerinden birisidir. Ispartada üretim gerçekleştirilen elma bahçelerinde anahtar zararlılardan birisi de Avrupa kırmızı örümceği, Panonychus ulmi (Koch) (Acari: Tetranychidae)'dir. Çiftçiler elma bahçelerinde kırmızı örümcek mücadelesinde genellikle kimyasal savaşımı tercih etmektedirler. Akarisitlerin yoğun kullanımı kırmızı örümceklerde direnç gelişimine neden olurken faydalı türlerede olumsuz etkisi olmaktadır. Bu çalışmada Isparta ili elma bahçelerinde zararlı olan Avrupa kırmız örümceğinin bifenazate ve acequinocyl'e duyarlılık düzeyleri belirlenmiştir. Akarsitlerin kırmızı örümceklere uygulanmasında ilaçlama kulesi yaprak disk töntemi kullanılmıştır. Isparta ilinde bulunan elma bahçlerinden toplanan Yalvaç, Gelendost 1, Gelendost 2, Gelendost 3, Marem, Tepeli, Balkırı ve Çünür popülasyonlarının hassas popülasyona göre bifenazate karşı direnç oranları sırasıyla; 0.45, 1.34, 1.67, 2.24, 1.30, 1.46, 0.97, 0.84 olarak belirlenmiştir. Bifenazate'e karşı en düşük direnç oranı Yalvaç, en yüksek ise Gelendost 3 popülasyonunda belirlenmiştir. Hassas popülasyona göre acequinocyl direnç oranları sırasıyla; 1.72, 0.47, 1.44, 0.87, 1.14, 1.18, 1.03, 0.80 olarak belirlenmiş olup en düşük direnç oranı Gelendost 1, en yüksek direnç oranı ise Yalvaç popülasyonunda belirlenmiştir. Bütün popülasyonlar her iki ilaca da ya hassas popülasyonla aynı derecede ya da düşük oranda direnç göstermiştir.
Burdur ili bağ alanlarındaki böcek faunasının saptanması
Tarım ürünlerinin üretimi sırasında ekonomik kayıp oluşturan zararlı türlerle etkili bir mücadele yapmak için zararlı faunasının bilinmesi önemlidir. Bu çalışma kapsamında 2021-2022 yılları arasında, Burdur ilinde bağcılığın yaygın olarak yapıldığı Kuruçay, Akyaka, Yassıgüme, Hacılar, Yazıköy ve Düğer köylerindeki bağ alanlarındaki zararlı olan türler belirlenmiştir. Çalışmada böcekleri yakalamada gözle kontrol yöntemi, elle toplama yöntemi ve feromon tuzağı kullanılmıştır. Belirtilen bölgede Insecta sınıfına ait 32 tür ve 11 avcı tür olmak üzere toplam 43 tür saptanmıştır. Bunlardan bağlarda ekonomik düzeyde zararlı olan türler; Tortricidae familyasından Lobesia botrana, Chrysomelidae familyasımdan Empoasca decipiens, Coccidae familyasından Parthenoleconium corni, Cydnidae familyasından Trigomaster bicolor, Scarabaeidae familyasından Tropinota hirta, Melolanthidae familyasından Polyphylo fulla, Curculionidae familyasından Otiorrhynchus sp., Cerambycidae familyasından Chlorophorus varius, Tenebrionidae familyasından Opatrum sabulasum, Zophosis punctata ve Pimelia verrucifera' dır. Lobesia botrana Burdur ilinde tuzakların asıldığı Kuruçay, Yassıgüme, Hacılar ve Yazıköy olmak üzere 4 köyde de saptanmıştır. Çalışmada, Burdur' da bağcılığın yoğun yapıldığı alanlardaki böcekler saptanarak ortaya konulmuştur. Burdur ili bağ alanlarında zararlı türler ile doğru bir mücadele stratejisi oluşturmak için temel veriler elde edilmiştir.
Isparta ili elma bahçelerinde zararlı olan Cydia pomonella (L.) (Lepidoptera: Tortricidae) populasyonlarının bazı insektisitlere karşı duyarlılık düzeylerinin ve biyokimyasal mekanizmalarının belirlenmesi
Bu çalışma ile ülkemizde Cydia pomonella'nın indoxacarb, deltamethrin ve emamectin benzoate karşı direnç durumu ve direnç mekanizmaları ilk kez araştırılmıştır. Isparta iline ait Tepeli (Eğirdir), MAREM (Eğirdir), Yalvaç, Gelendost, Aksu, Gönen ve Gölcük lokasyonlarından toplanan son dönem larvalara topikal aplikasyon bioassay metotu ile söz konusu insektisitlerin direnç oranları belirlenmiştir. Çalışmada kullanılan insektisitlere direnç oranı 10 katı geçen MAREM ve Tepeli popülasyonlarında PBO, TPP ve DEM sinerjistleri uygulanmıştır. Esteraz, Glutatyon S Transferaz ve Sitokrom P-450 monooksigenaz enzim seviyeleri biyokimyasal çalışmalar ile belirlenmiştir. Tepeli, MAREM, Yalvaç, Gelendost, Aksu ve Gönen popülasyonları deltamethrine'e sırasıyla 22.37, 21.9, 8.54, 4.46, 3.38 ve 6.68 kat; indoxacarb'a sırasıyla 29.87, 23.1, 4.9, 8.7, 5.67 ve 7.35 kat; emamectin benzoate ise sırasıyla 1.46, 2.03, 3.05, 2.12, 2.61 ve 3.85 kat direnç geliştirdiği belirlenmiştir. Biyokimyasal analizler sonucu Tepeli, MAREM, Yalvaç, Gelendost, Aksu ve Gönen popülasyonlarının esteraz enzim değeri sırasıyla 0.53, 0.61, 0.94, 0.8, 0.78 ve 0.51 mOD/min/mg protein; P-450 enzim değeri sırasıyla 0.7, 0.78, 0.53, 0.63, 0.58 ve 0.59 RFU/30 min/mg protein ve GST enzim değeri sırasıyla 0.77, 0.79, 1.03, 0.9, 0.88 ve 1.29 mOD/min/mg protein belirlenmiştir. MAREM ve Tepeli popülasyonlarının deltamethrin ile indoxacarb'a orta düzeyde direnç geliştirdiği Gelondost, Gönen, Aksu ve Yalvaç popülasyonlarının ise düşük seviyede direnç geliştirdiği belirlenmiştir. Tüm popülasyonların emamectin benzoate'e düşük seviyede direnç geliştirdiği belirlenmiştir. Tepeli ve MAREM popülasyonlarının deltamethrin ve indoxacarb'a direnç geliştirmesinde P-450 ve esteraz enzimlerinin aktiviteleri rol oynayabileceği ve ayrıca MAREM popülasyonunda yapılan moleküler çalışma sonuçlarına göre sodyum kanallarında deltamethrin direnci ile ilişkili olan kdr nokta mutasyonu belirlenmiştir.
Isparta ili elma bahçelerinden toplanan Panonychus ulmi Koch (Acari: Tetranychidae) populasyonlarının abamectin+spiromesifen karışımına direnç düzeyleri, çapraz direnç ve direnç mekanizmalarının belirlenmesi
Isparta ili elma bahçelerinden toplanan ve S+A karışımı ile selekte edilen Panonychus ulmi popülasyonlarında S+A karışım formülasyonunda direnç olup olmadığı, dirençli popülasyonlarda spiromesifen, spirodiclofen, abamectin, milbemectin ve spirodiclofen+abamectin için çapraz direncin varlığı ve S+A direnç mekanizmaları biyokimyasal ve moleküler yöntemlerle belirlenmiştir. Bahçe popülasyonlarının S+A için direnç oranları 3.12, 4.44 ve 7.66 kat olmuştur. IR popülasyonunun LC50 değeri HS popülasyona göre 23.24 kat olmuştur. G-2, M-1 ve T-2'de spiromesifen ve spirodiclofene sırasıyla 3.92 ve 2.82; 1.03 ve 2.90; 1.40 ve 3.20 kat bulunmuştur. IR popülasyonunun spiromesifen, spirodiclofen, spirodiclofen+abamectin, abamectin ve milbemectin çapraz direnç oranları sırasıyla 19.16, 13.84, 10.58, 32.21 ve 61.06 kat kaydedilmiştir. M-1, IR ve HS'da LC10 değeri DEM+S+A, TPP+S+A ve PBO+S+A sinerjistlerinde % etki sırasıyla 96.93, 94.15 ve 92.40; 69.76, 76.74 ve 83.72; 37.93, 42.19 ve 53.45 olarak belirlenmiştir. Esteraz en yüksek G-2 popülasyonunda, GST IR popülasyonunda ve P450 enzimi M-1 popülasyonunda bulunmuştur. GIuCI 1'de G314D mutasyonu ve GluCl 3'de I321T ve G326E nokta mutasyonları HS ve bütün dirençli popülasyonlarda taranmıştır. GIuCI 1'de G314D nokta mutasyonu IR ve M-1; GIuCI 3'de I321T nokta mutasyonu tüm bahçe ve IR popülasyonunda belirlenmiştir. G326E mutasyonu klasik PCR ile yapılmış ve Genius programı ile analiz edilmiş ancak hiçbir popülasyonda belirlenememiştir. BC bölgesinde HS popülasyona göre IR'da N41Y ve R87M, T-2'de Y29D, R87M, A174S, M-1'de Y29D ve R87M, G-2'de R87M mutasyonları bulunmuştur. CT bölgesinde HS popülasyona göre G-2'de P1877S, T-2'de I1862M, E1864V, S1865P, S1889N ve T2030K, M-1'de T2030K mutasyonları belirlenmiştir. CT bölgesinde IR popülasyonunda hiçbir mutasyona rastlanmamıştır.
İki insektisit- akarisitin avcı akar Amblyseius swirskii Athias – Henriot (Acari: Phytoseiidae)'ye etkilerinin belirlenmesi
Bu tez çalışmasında iki insektisit – akarisit, spiromesifen+abamectin (S+A) ve terpenoid blend QRD 460 (TBQ)'in avcı akar Amblyseius swirskii (Athias-Henriot)'ye akut ve uzun süreli etkileri incelenmiştir. Akut etki çalışmalarında S+A'ın ve TBQ'nun tarla uygulama dozu (T) iki farklı yöntemle (direkt uygulama ve kuru rezidü) larva ve ergine uygulanmıştır. İlaçların akut etkileri ve uzun süreli etkileri ilaçlama kulesi yaprak disk metodu ile belirlenmiştir. Akarisitlerin A. swirskii'ye uzun süreli etkilerinin incelenmesinde direkt uygulama yöntemi kullanılmıştır. S+A'ın ve TBQ'nun T dozları yaprak diskler üzerindeki 0-24 saat yaşındaki A. swirskii bireylerine uygulanmış ve yaklaşık 30 dak sonra, bireyler tek tek temiz yaprak diskler üzerine aktarılmıştır. Bireylerin beslenmesi için Typha latifolia poleni verilmiştir. Uygulamadan sonra bireyler ölene kadar her gün kontrol edilerek ömür uzunluğu, günlük bırakılan yumurta sayısı, preovipozisyon, ovipozisyon ve postovipozisyon süreleri, net üreme gücü (Ro), kalıtsal üreme yeteneği (rm), populasyonun ikiye katlanma süresi (T2), ortalama döl süresi (To), günlük maksimum üreme değeri (λ), toplam üretkenlik oranı (GRR) parametreleri belirlenmiştir. Akut etki uygulamalarında kullanılan her iki ilaçta IOBC sınıf değerlerine göre A. swirskii'ye zararsız bulunmuştur. Akarisitlerin yaşam sürelerine etkileri incelendiğinde, kontrol (saf su), S+A, TBQ uygulanan A. swirskii dişi bireylerin ömür uzunluğu sırasıyla 26.18, 22.64, 23.73 gün, erkek bireylerinki sırasıyla 29.28, 20.50 ve 25.47 gün bulunmuştur. Ovipozison süreleri sırasıyla kontrol, TBQ, S+A uygulanan bireylerde 19.59, 18.31 ve 17.89 gün olarak belirlenmiştir. Ortalama yumurta sayıları kontrol, S+A ve TBQ uygulanan bireylerde sırasıyla 31.72, 26.61, 26.00 yumurta/dişi bulunmuştur. Yaşam çizelgesinin en önemli iki parametresi R0 ve rm değerleri kontrol için sırasıyla 31.72 dişi/dişi/yumurta ve 0.200 dişi/dişi/gün bulunmuştur.
İki insektisit- akarisitin avcı akar Amblyseius swirskii Athias – Henriot (Acari: Phytoseiidae)'ye etkilerinin belirlenmesi
Bu tez çalışmasında iki insektisit – akarisit, spiromesifen+abamectin (S+A) ve terpenoid blend QRD 460 (TBQ)'in avcı akar Amblyseius swirskii (Athias-Henriot)'ye akut ve uzun süreli etkileri incelenmiştir. Akut etki çalışmalarında S+A'ın ve TBQ'nun tarla uygulama dozu (T) iki farklı yöntemle (direkt uygulama ve kuru rezidü) larva ve ergine uygulanmıştır. İlaçların akut etkileri ve uzun süreli etkileri ilaçlama kulesi yaprak disk metodu ile belirlenmiştir. Akarisitlerin A. swirskii'ye uzun süreli etkilerinin incelenmesinde direkt uygulama yöntemi kullanılmıştır. S+A'ın ve TBQ'nun T dozları yaprak diskler üzerindeki 0-24 saat yaşındaki A. swirskii bireylerine uygulanmış ve yaklaşık 30 dak sonra, bireyler tek tek temiz yaprak diskler üzerine aktarılmıştır. Bireylerin beslenmesi için Typha latifolia poleni verilmiştir. Uygulamadan sonra bireyler ölene kadar her gün kontrol edilerek ömür uzunluğu, günlük bırakılan yumurta sayısı, preovipozisyon, ovipozisyon ve postovipozisyon süreleri, net üreme gücü (Ro), kalıtsal üreme yeteneği (rm), populasyonun ikiye katlanma süresi (T2), ortalama döl süresi (To), günlük maksimum üreme değeri (λ), toplam üretkenlik oranı (GRR) parametreleri belirlenmiştir. Akut etki uygulamalarında kullanılan her iki ilaçta IOBC sınıf değerlerine göre A. swirskii'ye zararsız bulunmuştur. Akarisitlerin yaşam sürelerine etkileri incelendiğinde, kontrol (saf su), S+A, TBQ uygulanan A. swirskii dişi bireylerin ömür uzunluğu sırasıyla 26.18, 22.64, 23.73 gün, erkek bireylerinki sırasıyla 29.28, 20.50 ve 25.47 gün bulunmuştur. Ovipozison süreleri sırasıyla kontrol, TBQ, S+A uygulanan bireylerde 19.59, 18.31 ve 17.89 gün olarak belirlenmiştir. Ortalama yumurta sayıları kontrol, S+A ve TBQ uygulanan bireylerde sırasıyla 31.72, 26.61, 26.00 yumurta/dişi bulunmuştur. Yaşam çizelgesinin en önemli iki parametresi R0 ve rm değerleri kontrol için sırasıyla 31.72 dişi/dişi/yumurta ve 0.200 dişi/dişi/gün bulunmuştur.
İki insektisit- akarisitin avcı akar Amblyseius swirskii Athias – Henriot (Acari: Phytoseiidae)'ye etkilerinin belirlenmesi
Bu tez çalışmasında iki insektisit – akarisit, spiromesifen+abamectin (S+A) ve terpenoid blend QRD 460 (TBQ)'in avcı akar Amblyseius swirskii (Athias-Henriot)'ye akut ve uzun süreli etkileri incelenmiştir. Akut etki çalışmalarında S+A'ın ve TBQ'nun tarla uygulama dozu (T) iki farklı yöntemle (direkt uygulama ve kuru rezidü) larva ve ergine uygulanmıştır. İlaçların akut etkileri ve uzun süreli etkileri ilaçlama kulesi yaprak disk metodu ile belirlenmiştir. Akarisitlerin A. swirskii'ye uzun süreli etkilerinin incelenmesinde direkt uygulama yöntemi kullanılmıştır. S+A'ın ve TBQ'nun T dozları yaprak diskler üzerindeki 0-24 saat yaşındaki A. swirskii bireylerine uygulanmış ve yaklaşık 30 dak sonra, bireyler tek tek temiz yaprak diskler üzerine aktarılmıştır. Bireylerin beslenmesi için Typha latifolia poleni verilmiştir. Uygulamadan sonra bireyler ölene kadar her gün kontrol edilerek ömür uzunluğu, günlük bırakılan yumurta sayısı, preovipozisyon, ovipozisyon ve postovipozisyon süreleri, net üreme gücü (Ro), kalıtsal üreme yeteneği (rm), populasyonun ikiye katlanma süresi (T2), ortalama döl süresi (To), günlük maksimum üreme değeri (λ), toplam üretkenlik oranı (GRR) parametreleri belirlenmiştir. Akut etki uygulamalarında kullanılan her iki ilaçta IOBC sınıf değerlerine göre A. swirskii'ye zararsız bulunmuştur. Akarisitlerin yaşam sürelerine etkileri incelendiğinde, kontrol (saf su), S+A, TBQ uygulanan A. swirskii dişi bireylerin ömür uzunluğu sırasıyla 26.18, 22.64, 23.73 gün, erkek bireylerinki sırasıyla 29.28, 20.50 ve 25.47 gün bulunmuştur. Ovipozison süreleri sırasıyla kontrol, TBQ, S+A uygulanan bireylerde 19.59, 18.31 ve 17.89 gün olarak belirlenmiştir. Ortalama yumurta sayıları kontrol, S+A ve TBQ uygulanan bireylerde sırasıyla 31.72, 26.61, 26.00 yumurta/dişi bulunmuştur. Yaşam çizelgesinin en önemli iki parametresi R0 ve rm değerleri kontrol için sırasıyla 31.72 dişi/dişi/yumurta ve 0.200 dişi/dişi/gün bulunmuştur.
Elma bahçelerinde kırmızı örümcek mücadelesinde avcı akar Neoseiulus californicus ve terpenoid blend QRD-460 kullanımı
Elma yetiştiriciliğinde verim ve kalite kaybına sebep olan çok sayıda hastalık ve zararlı vardır. Kırmızı örümcekler ve elma iç kurtları elma yetiştiriciliğinde ekonomik kayıplara sebep olan zararlıların başında gelir. Bu tez çalışmasında elma bahçelerinde zararlı olan kırmızı örümceklerin mücadelesinde Terpenoid Blend QRD-460 (TBQ) ve avcı akar Neoseiulus californicus (NC) (McGregor)'un ayrı ayrı ve birlikte kullanım etkinliği belirlenmiştir. Bu amaçla Isparta İli Şarkikaraağaç ilçesinde iki farklı elma bahçesinde iki farklı deneme kurulmuştur. Denemeler tesadüf parselleri deneme desenine göre, kontrol, TBQ, 50 NC/ağaç ve TBQ+50 NC olmak üzere 4 karakterli ve 3 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Çavundur köyündeki deneme kontrol, TBQ, 50 NC/ağaç ve TBQ + 50 NC/ağaç uygulamaları yapılan parsellerde sırasıyla ortalama 8.22, 0.76 ve 0.84 yumurta/yaprak ve 9.24, 2.09 ve 1.07 hd (hareketli dönem: larva+nimf+ergin)/yaprak bulunmuştur. Alcıklar mahallesindeki elma bahçesinde kontrol, TBQ, 50 NC ve TBQ+50 NC/ağaç uygulamaları yapılan parsellerde sırasıyla ortalama 3.38, 0.49 ve 0.71 yumurta/yaprak ve 4.62, 0.71 ve 0.93hd/yaprak bulunmuştur. Sonuç olarak bütün uygulamalarda kırmızı örümcek popülâsyonları kontrole göre farklı zamanlarda baskı altına alınmıştır (P<0.05).
Elma bahçelerinde kırmızı örümcek mücadelesinde avcı akar Neoseiulus californicus ve terpenoid blend QRD-460 kullanımı
Elma yetiştiriciliğinde verim ve kalite kaybına sebep olan çok sayıda hastalık ve zararlı vardır. Kırmızı örümcekler ve elma iç kurtları elma yetiştiriciliğinde ekonomik kayıplara sebep olan zararlıların başında gelir. Bu tez çalışmasında elma bahçelerinde zararlı olan kırmızı örümceklerin mücadelesinde Terpenoid Blend QRD-460 (TBQ) ve avcı akar Neoseiulus californicus (NC) (McGregor)'un ayrı ayrı ve birlikte kullanım etkinliği belirlenmiştir. Bu amaçla Isparta İli Şarkikaraağaç ilçesinde iki farklı elma bahçesinde iki farklı deneme kurulmuştur. Denemeler tesadüf parselleri deneme desenine göre, kontrol, TBQ, 50 NC/ağaç ve TBQ+50 NC olmak üzere 4 karakterli ve 3 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Çavundur köyündeki deneme kontrol, TBQ, 50 NC/ağaç ve TBQ + 50 NC/ağaç uygulamaları yapılan parsellerde sırasıyla ortalama 8.22, 0.76 ve 0.84 yumurta/yaprak ve 9.24, 2.09 ve 1.07 hd (hareketli dönem: larva+nimf+ergin)/yaprak bulunmuştur. Alcıklar mahallesindeki elma bahçesinde kontrol, TBQ, 50 NC ve TBQ+50 NC/ağaç uygulamaları yapılan parsellerde sırasıyla ortalama 3.38, 0.49 ve 0.71 yumurta/yaprak ve 4.62, 0.71 ve 0.93hd/yaprak bulunmuştur. Sonuç olarak bütün uygulamalarda kırmızı örümcek popülâsyonları kontrole göre farklı zamanlarda baskı altına alınmıştır (P<0.05).
Elma bahçelerinde kırmızı örümcek mücadelesinde avcı akar Neoseiulus californicus ve terpenoid blend QRD-460 kullanımı
Elma yetiştiriciliğinde verim ve kalite kaybına sebep olan çok sayıda hastalık ve zararlı vardır. Kırmızı örümcekler ve elma iç kurtları elma yetiştiriciliğinde ekonomik kayıplara sebep olan zararlıların başında gelir. Bu tez çalışmasında elma bahçelerinde zararlı olan kırmızı örümceklerin mücadelesinde Terpenoid Blend QRD-460 (TBQ) ve avcı akar Neoseiulus californicus (NC) (McGregor)'un ayrı ayrı ve birlikte kullanım etkinliği belirlenmiştir. Bu amaçla Isparta İli Şarkikaraağaç ilçesinde iki farklı elma bahçesinde iki farklı deneme kurulmuştur. Denemeler tesadüf parselleri deneme desenine göre, kontrol, TBQ, 50 NC/ağaç ve TBQ+50 NC olmak üzere 4 karakterli ve 3 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Çavundur köyündeki deneme kontrol, TBQ, 50 NC/ağaç ve TBQ + 50 NC/ağaç uygulamaları yapılan parsellerde sırasıyla ortalama 8.22, 0.76 ve 0.84 yumurta/yaprak ve 9.24, 2.09 ve 1.07 hd (hareketli dönem: larva+nimf+ergin)/yaprak bulunmuştur. Alcıklar mahallesindeki elma bahçesinde kontrol, TBQ, 50 NC ve TBQ+50 NC/ağaç uygulamaları yapılan parsellerde sırasıyla ortalama 3.38, 0.49 ve 0.71 yumurta/yaprak ve 4.62, 0.71 ve 0.93hd/yaprak bulunmuştur. Sonuç olarak bütün uygulamalarda kırmızı örümcek popülâsyonları kontrole göre farklı zamanlarda baskı altına alınmıştır (P<0.05).
Elma bahçelerinde kırmızı örümcek savaşımında neoseiulus californicus (McGregor) (acari: phytoseiidae) 'un farklı salım oranlarının etkinliğinin belirlenmesi
Kırmızı örümcekler elma üretimi yapılan tüm bölgelerde önemli zararlara neden olmaktadır. Mevcut meyvelerin pazar değerini düşürmesi ve gelecek sezon oluşacak meyve gözlerine verdiği zarar nedeniyle ekonomik öneme sahip türlerdir. Ülkemizde kırmızı örümcekler ve diğer zararlıların mücadelesinde genlikle kimyasal mücadele tercih edilmektedir. Günümüzde kimyasal mücadelenin birçok olumsuz yönü ortaya çıkmıştır. Kırmızı örümceklerin birçok doğal düşmanı vardır ve öncelikli olarak bunların etkinliklerinin belirlenmesi önemlidir. Neoseiulus californicus kırmızı örümcekler ile mücadelede kullanılan önemli bir avcı türüdür. Geniş konukçu aralığına sahiptir ve değişen ekolojik koşullara göre biyolojik özellikleri farklılık göstermektedir. Bu çalışmada elma bahçelerinde kırmızı örümcekler ile mücadele de avcı akar Neoseiulus californicus (McGregor) 'un farklı salım oranı ve etkinliği belirlenmiştir. Bu amaçla aynı bölgede iki farklı elma bahçesinde iki farklı deneme kurulmuştur. Çalışma tesadüf deneme parsellerine göre kurulmuştur. Parsellere 25, 50 ve 100 avcı akar (NC) salınmıştır. Kontrole ise herhangi bir uygulama yapılmamıştır. Neoseiulus californicus salımı yapılan Çavundur köyündeki elma bahçesinde kontrol, 25, 50 ve 100 NC/ağaç salımı yapılan bahçelerde 63. günde sırasıyla ortalama 10.31, 2.58, 1.96 ve 1.69 adet kırmızı örümcek hareketli dönemi (hd)/yaprak ve 8.09, 1.11, 0.66 ve 1.16 yumurta/yaprak bulunmuştur. Alcıklar mahallesinde ise kontrol, 25, 50 ve 100 NC/ağaç salımı yapılan bahçelerde 63. günde sırasıyla ortalama 4.53, 1.02, 0.49 ve 0.49 adet hd/yaprak ve aynı sıraya göre ortalama 3.11, 0.67, 0.36 ve 0.31 adet yumurta/yaprak belirlenmiştir. Sonuç olarak bütün uygulamalarda kırmızı örümcek popülasyonları kontrole göre farklı zamanlarda baskı altına alınmıştır (P<0.05).
Elma bahçelerinde kırmızı örümcek savaşımında neoseiulus californicus (McGregor) (acari: phytoseiidae) 'un farklı salım oranlarının etkinliğinin belirlenmesi
Kırmızı örümcekler elma üretimi yapılan tüm bölgelerde önemli zararlara neden olmaktadır. Mevcut meyvelerin pazar değerini düşürmesi ve gelecek sezon oluşacak meyve gözlerine verdiği zarar nedeniyle ekonomik öneme sahip türlerdir. Ülkemizde kırmızı örümcekler ve diğer zararlıların mücadelesinde genlikle kimyasal mücadele tercih edilmektedir. Günümüzde kimyasal mücadelenin birçok olumsuz yönü ortaya çıkmıştır. Kırmızı örümceklerin birçok doğal düşmanı vardır ve öncelikli olarak bunların etkinliklerinin belirlenmesi önemlidir. Neoseiulus californicus kırmızı örümcekler ile mücadelede kullanılan önemli bir avcı türüdür. Geniş konukçu aralığına sahiptir ve değişen ekolojik koşullara göre biyolojik özellikleri farklılık göstermektedir. Bu çalışmada elma bahçelerinde kırmızı örümcekler ile mücadele de avcı akar Neoseiulus californicus (McGregor) 'un farklı salım oranı ve etkinliği belirlenmiştir. Bu amaçla aynı bölgede iki farklı elma bahçesinde iki farklı deneme kurulmuştur. Çalışma tesadüf deneme parsellerine göre kurulmuştur. Parsellere 25, 50 ve 100 avcı akar (NC) salınmıştır. Kontrole ise herhangi bir uygulama yapılmamıştır. Neoseiulus californicus salımı yapılan Çavundur köyündeki elma bahçesinde kontrol, 25, 50 ve 100 NC/ağaç salımı yapılan bahçelerde 63. günde sırasıyla ortalama 10.31, 2.58, 1.96 ve 1.69 adet kırmızı örümcek hareketli dönemi (hd)/yaprak ve 8.09, 1.11, 0.66 ve 1.16 yumurta/yaprak bulunmuştur. Alcıklar mahallesinde ise kontrol, 25, 50 ve 100 NC/ağaç salımı yapılan bahçelerde 63. günde sırasıyla ortalama 4.53, 1.02, 0.49 ve 0.49 adet hd/yaprak ve aynı sıraya göre ortalama 3.11, 0.67, 0.36 ve 0.31 adet yumurta/yaprak belirlenmiştir. Sonuç olarak bütün uygulamalarda kırmızı örümcek popülasyonları kontrole göre farklı zamanlarda baskı altına alınmıştır (P<0.05).
Elma bahçelerinde kırmızı örümcek savaşımında neoseiulus californicus (McGregor) (acari: phytoseiidae) 'un farklı salım oranlarının etkinliğinin belirlenmesi
Kırmızı örümcekler elma üretimi yapılan tüm bölgelerde önemli zararlara neden olmaktadır. Mevcut meyvelerin pazar değerini düşürmesi ve gelecek sezon oluşacak meyve gözlerine verdiği zarar nedeniyle ekonomik öneme sahip türlerdir. Ülkemizde kırmızı örümcekler ve diğer zararlıların mücadelesinde genlikle kimyasal mücadele tercih edilmektedir. Günümüzde kimyasal mücadelenin birçok olumsuz yönü ortaya çıkmıştır. Kırmızı örümceklerin birçok doğal düşmanı vardır ve öncelikli olarak bunların etkinliklerinin belirlenmesi önemlidir. Neoseiulus californicus kırmızı örümcekler ile mücadelede kullanılan önemli bir avcı türüdür. Geniş konukçu aralığına sahiptir ve değişen ekolojik koşullara göre biyolojik özellikleri farklılık göstermektedir. Bu çalışmada elma bahçelerinde kırmızı örümcekler ile mücadele de avcı akar Neoseiulus californicus (McGregor) 'un farklı salım oranı ve etkinliği belirlenmiştir. Bu amaçla aynı bölgede iki farklı elma bahçesinde iki farklı deneme kurulmuştur. Çalışma tesadüf deneme parsellerine göre kurulmuştur. Parsellere 25, 50 ve 100 avcı akar (NC) salınmıştır. Kontrole ise herhangi bir uygulama yapılmamıştır. Neoseiulus californicus salımı yapılan Çavundur köyündeki elma bahçesinde kontrol, 25, 50 ve 100 NC/ağaç salımı yapılan bahçelerde 63. günde sırasıyla ortalama 10.31, 2.58, 1.96 ve 1.69 adet kırmızı örümcek hareketli dönemi (hd)/yaprak ve 8.09, 1.11, 0.66 ve 1.16 yumurta/yaprak bulunmuştur. Alcıklar mahallesinde ise kontrol, 25, 50 ve 100 NC/ağaç salımı yapılan bahçelerde 63. günde sırasıyla ortalama 4.53, 1.02, 0.49 ve 0.49 adet hd/yaprak ve aynı sıraya göre ortalama 3.11, 0.67, 0.36 ve 0.31 adet yumurta/yaprak belirlenmiştir. Sonuç olarak bütün uygulamalarda kırmızı örümcek popülasyonları kontrole göre farklı zamanlarda baskı altına alınmıştır (P<0.05).
Antalya ili kesme çiçek seralarından toplanan tetranychus urticae koch (Acarina: Tetranychidae) popülasyonlarının abamectine direnç düzeyleri ve g314d mutasyonun belirlenmesi
İki noktalı kırmızıörümcek Tetranychus urticae Koch (Acari: Tetranychidae) ülkemizde ve dünyada birçok üründe zararlı olan akar türlerinden birisidir. T. urticae birçok endüstri bitkisinde, süs bitkilerinde, açık ve örtüaltı sebzelerinde önemli ekonomik kayıplara neden olmaktadır. Bu çalışmada Antalya ili kesme çiçek üretim seralarından toplanan T. urticae popülasyonlarının abamectin için LC değerleri, direnç oranları ve G314D nokta mutasyonunun varlığı araştırılmıştır. LC değerlerinin belirlenmesinde ilaçlama kulesi yaprak disk yöntemi kullanılmıştır. Tarla popülasyonlarının LC50 değerleri hassas popülasyonun LC50 değerlerine oranlanarak direnç düzeyleri belirlenmiştir. GSS, SV1, SV2, AO1, AO2, AO3, AO4, AO5 ve AO6 popülasyonlarının LC50 değerleri sırasıyla 1,63; 381,55; 350,25; 1385,71; 1207,79; 2,62; 321,95; 414,29 ve 377,73 μl/100 ml su olmuştur. LC50 değerlerine göre hassas popülasyonla karşılaştırılan tarla popülasyonlarının direnç oranları 1,61 ‐ 850 kat arasında değişmiştir. Bu çalışmada dirençli akarlarda yaygın görülen G314D nokta mutasyonu mutasyonlara özel problar kullanılarak real‐time PCR ile incelenmiştir. Realtime PCR ile mutasyon taraması yapılan 8 tarla ve bir hassas popülasyonda G314D nokta mutasyonu belirlenememiştir.
Thiacloprid ve spiromesifen'in avcı akar amblyseius swirskii athias-henriot (acari: Phytoseiidae)'ye toksik etkileri
Bu çalışmada thiacloprid ve spiromesifen'in avcı akar Amblyseius swirskii Athias-Henriot'ye akut etkisi yanında bazı biyolojik dönemleri üzerine etkileri de incelenmiştir. Bu amaçla akut etki çalışmalarında thiacloprid'in ve spiromesifen'in tarla dozu (T) ve ayrıca spiromesifen'in yarı tarla uygulama dozu (T/2) kullanılmıştır. Akut etki incelenirken, ilaçlar A. swirskii larvalarına direkt uygulama ve kuru rezidü olmak üzere iki yöntem ile uygulanmıştır. Direkt uygulamada, ilaçlar 0-24 saat yaşlı A. swirskii bireylerine ilaçlama kulesi ile uygulanmış, yaklaşık 30 dk. ilaçlı ortamda tutulduktan sonra, temiz yaprak disklere aktarılmış ve ölü-canlı sayımı 72 saat sonra yapılmıştır. Kuru rezidü yönteminde ise yaprak diskler ilaçlandıktan sonra, ilaçlı yaprak disklere 0-24 saat yaşındaki bireyler aktarılmış ve ölü-canlı sayımı 72 saat sonra yapılmıştır. Thiacloprid ve spiromesifen'in A. swirskii'nin biyolojik dönemlerine etkilerinin incelenmesinde direkt uygulama yöntemi kullanılmıştır. Thiacloprid'in (T) dozu ve spiromesifen'in (T/2) dozu yaprak diskler üzerindeki 0-24 saat yaşındaki A. swirskii bireylerine uygulanmış ve yaklaşık 30 dk sonra, bireyler tek tek temiz yaprak diskler üzerine aktarılmıştır. Bu bireylere beslenmesi için Typha latifolia poleni verilmiştir ve daha sonra bireyler günlük kontrol edilerek gelişme süreleri, yumurta verimleri ve avcı akarın ergin yaşam süresi belirlenmiştir. Bu ilaçların belirtilen dozlarının yumurtaya etkileri de direkt uygulama yöntemi ile incelenmiştir.Akut etki çalışmalarında, thiacloprid'in (T) dozunun direkt uygulama ve kuru rezidü için sırasıyla ortalama etkisi %38.47 ve 57.82; spiromesifen'in (T) dozu için %86.42 ve 94.44 ve spiromesifen'in (T/2) dozu için %10.23 ve 70.48 olmuştur. Thiacloprid (T) ve spiromesifen (T ve T/2) ve saf su (kontrol) uygulanan A. swirskii yumurtalarının tamamı 72 saat sonra açılmıştır. Thiacloprid'in (T) dozu uygulanan A. swirskii dişi bireylerinde ortalama yaşam süresi 26.22 günken, erkek bireylerde 30.00 gün olmuştur. Spiromesifen'in (T/2) dozu uygulanan dişi bireylerde ortalama ergin ömrü 25.90 günken, erkek bireylerde 28.50 gün olarak belirlenmiştir. Saf su uygulanan (kontrol grubu) A. swirskii bireylerinde ise dişi ömrü 26.59 günken, erkek bireylerin ömrü 30.00 gün olmuştur.
Thiacloprid ve spiromesifen'in avcı akar amblyseius swirskii athias-henriot (acari: Phytoseiidae)'ye toksik etkileri
Bu çalışmada thiacloprid ve spiromesifen'in avcı akar Amblyseius swirskii Athias-Henriot'ye akut etkisi yanında bazı biyolojik dönemleri üzerine etkileri de incelenmiştir. Bu amaçla akut etki çalışmalarında thiacloprid'in ve spiromesifen'in tarla dozu (T) ve ayrıca spiromesifen'in yarı tarla uygulama dozu (T/2) kullanılmıştır. Akut etki incelenirken, ilaçlar A. swirskii larvalarına direkt uygulama ve kuru rezidü olmak üzere iki yöntem ile uygulanmıştır. Direkt uygulamada, ilaçlar 0-24 saat yaşlı A. swirskii bireylerine ilaçlama kulesi ile uygulanmış, yaklaşık 30 dk. ilaçlı ortamda tutulduktan sonra, temiz yaprak disklere aktarılmış ve ölü-canlı sayımı 72 saat sonra yapılmıştır. Kuru rezidü yönteminde ise yaprak diskler ilaçlandıktan sonra, ilaçlı yaprak disklere 0-24 saat yaşındaki bireyler aktarılmış ve ölü-canlı sayımı 72 saat sonra yapılmıştır. Thiacloprid ve spiromesifen'in A. swirskii'nin biyolojik dönemlerine etkilerinin incelenmesinde direkt uygulama yöntemi kullanılmıştır. Thiacloprid'in (T) dozu ve spiromesifen'in (T/2) dozu yaprak diskler üzerindeki 0-24 saat yaşındaki A. swirskii bireylerine uygulanmış ve yaklaşık 30 dk sonra, bireyler tek tek temiz yaprak diskler üzerine aktarılmıştır. Bu bireylere beslenmesi için Typha latifolia poleni verilmiştir ve daha sonra bireyler günlük kontrol edilerek gelişme süreleri, yumurta verimleri ve avcı akarın ergin yaşam süresi belirlenmiştir. Bu ilaçların belirtilen dozlarının yumurtaya etkileri de direkt uygulama yöntemi ile incelenmiştir.Akut etki çalışmalarında, thiacloprid'in (T) dozunun direkt uygulama ve kuru rezidü için sırasıyla ortalama etkisi %38.47 ve 57.82; spiromesifen'in (T) dozu için %86.42 ve 94.44 ve spiromesifen'in (T/2) dozu için %10.23 ve 70.48 olmuştur. Thiacloprid (T) ve spiromesifen (T ve T/2) ve saf su (kontrol) uygulanan A. swirskii yumurtalarının tamamı 72 saat sonra açılmıştır. Thiacloprid'in (T) dozu uygulanan A. swirskii dişi bireylerinde ortalama yaşam süresi 26.22 günken, erkek bireylerde 30.00 gün olmuştur. Spiromesifen'in (T/2) dozu uygulanan dişi bireylerde ortalama ergin ömrü 25.90 günken, erkek bireylerde 28.50 gün olarak belirlenmiştir. Saf su uygulanan (kontrol grubu) A. swirskii bireylerinde ise dişi ömrü 26.59 günken, erkek bireylerin ömrü 30.00 gün olmuştur.
Antalya ili kesme çiçek seralarından toplanan tetranychus urticae koch (Acarina: Tetranychidae) popülasyonlarının abamectine direnç düzeyleri ve g314d mutasyonun belirlenmesi
İki noktalı kırmızıörümcek Tetranychus urticae Koch (Acari: Tetranychidae) ülkemizde ve dünyada birçok üründe zararlı olan akar türlerinden birisidir. T. urticae birçok endüstri bitkisinde, süs bitkilerinde, açık ve örtüaltı sebzelerinde önemli ekonomik kayıplara neden olmaktadır. Bu çalışmada Antalya ili kesme çiçek üretim seralarından toplanan T. urticae popülasyonlarının abamectin için LC değerleri, direnç oranları ve G314D nokta mutasyonunun varlığı araştırılmıştır. LC değerlerinin belirlenmesinde ilaçlama kulesi yaprak disk yöntemi kullanılmıştır. Tarla popülasyonlarının LC50 değerleri hassas popülasyonun LC50 değerlerine oranlanarak direnç düzeyleri belirlenmiştir. GSS, SV1, SV2, AO1, AO2, AO3, AO4, AO5 ve AO6 popülasyonlarının LC50 değerleri sırasıyla 1,63; 381,55; 350,25; 1385,71; 1207,79; 2,62; 321,95; 414,29 ve 377,73 μl/100 ml su olmuştur. LC50 değerlerine göre hassas popülasyonla karşılaştırılan tarla popülasyonlarının direnç oranları 1,61 ‐ 850 kat arasında değişmiştir. Bu çalışmada dirençli akarlarda yaygın görülen G314D nokta mutasyonu mutasyonlara özel problar kullanılarak real‐time PCR ile incelenmiştir. Realtime PCR ile mutasyon taraması yapılan 8 tarla ve bir hassas popülasyonda G314D nokta mutasyonu belirlenememiştir.
Sera koşullarında biber üzerinde Tetranychus urticae Koch mücadelesinde avcı akar Phytoseiulus persimilis Athias-Henriot ve Bifenazate'in kullanımı
Tetranychus urticae Koch biber üretiminde ekonomik kayıplara neden olan önemli zararlılardan biridir. Biber üretiminde bitki üzerinde beslenerek bitkide verim ve kalite kaybına sebep olmaktadır. Entegre mücadele kapsamında bu zararlıların mücadelesinde genellikle Phytoseiidae familyası türleri kullanılmaktadır. Örtüaltında Kırmızı örümceklerin mücadelesinde en çok Phytoseiulus persimilis Athias-Henriot ve Neoseiulus californicus (McGregor), kullanılmaktadır. Phytoseiulus persimilis'in çok tercih edilmesinin sebebi spesifik bir avcı olması ve sadece Tetranychus cinsine bağlı türlerle beslenmesidir. Bu tez çalışmasında sera koşullarında biber üzerinde Tetranychus urticae mücadelesinde Bifenazate (Bif) ve avcı akar Phytoseiulus persimilis (PP)in kullanımı ve etkinliği belirlenmiştir. Bu amaçla sera içerisinde tesadüf parselleri deneme desenine göre Bif, PP, Bif+PP ve kontrol olmak üzere dört karekterli deneme kurulmuştur. Sonuç olarak bütün uygulamalarda T. urticae populasyonları kontrole göre baskı altında tutulmuştur.
Sera koşullarında biber üzerinde Tetranychus urticae Koch mücadelesinde avcı akar Phytoseiulus persimilis Athias-Henriot ve Bifenazate'in kullanımı
Tetranychus urticae Koch biber üretiminde ekonomik kayıplara neden olan önemli zararlılardan biridir. Biber üretiminde bitki üzerinde beslenerek bitkide verim ve kalite kaybına sebep olmaktadır. Entegre mücadele kapsamında bu zararlıların mücadelesinde genellikle Phytoseiidae familyası türleri kullanılmaktadır. Örtüaltında Kırmızı örümceklerin mücadelesinde en çok Phytoseiulus persimilis Athias-Henriot ve Neoseiulus californicus (McGregor), kullanılmaktadır. Phytoseiulus persimilis'in çok tercih edilmesinin sebebi spesifik bir avcı olması ve sadece Tetranychus cinsine bağlı türlerle beslenmesidir. Bu tez çalışmasında sera koşullarında biber üzerinde Tetranychus urticae mücadelesinde Bifenazate (Bif) ve avcı akar Phytoseiulus persimilis (PP)in kullanımı ve etkinliği belirlenmiştir. Bu amaçla sera içerisinde tesadüf parselleri deneme desenine göre Bif, PP, Bif+PP ve kontrol olmak üzere dört karekterli deneme kurulmuştur. Sonuç olarak bütün uygulamalarda T. urticae populasyonları kontrole göre baskı altında tutulmuştur.
Sera koşullarında fasulye üzerinde tetranychus urticae (koch) mücadelesinde avcı akar neoseiulus californicus (mcgregor) ile bazı pestisitlerin kullanımı
Bu çalışmada örtüaltı yetiştiriciliğinde bazı pestisitler ile biyolojik mücadele etmeni olarak kullanılan Neoseiulus californicus (NC) (McGregor) (Acari: Phytoseiidae)' un ayrı ayrı ya da birlikte kullanıldığı zaman Tetranychus urticae (Koch) (Acari: Tetranychidae) ile mücadelede etkisi karşılaştırılmıştır. Bu amaçla, özellikle örtüaltı sebze yetiştiriciliğinde yoğun olarak kullanılan ve Entegre Zararlı Yönetimi programları içerisinde öncelik verilen bir biyopestisit olan azadirachtin (Az) ve insektisit-akarisit özelliğe sahip olan spiromesifen (Sp) kullanılmıştır. Seçilen tarımsal ilaçların ve NC'nin T.urticae'ye etkilerinin belirlenmeleri amacıyla 200 m²'lik örtüaltı alanında sırık fasulye bitkileriyle 1'er m²'lik tesadüf parseli deneme desenine göre yalnızca Az, Az+NC, yalnızca Sp, Sp+NC, yalnızca NC ve kontrol olmak üzere 6 karakterli deneme kurulmuştur. Denemeler uygulanan parsellerde 3 tekerrürlü olarak kurulmuştur vesayımlar 1., 3., 5., 7., 14., 21. ve 28. günlerde canlı nimf, ergin ve yumurta üzerinden yapılmıştır. Sonuç olarak; yalnızca Sp ve Sp+NC kombinasyonu uygulanan parsellerde T. urticae popülasyonun ekonomik zarar eşiği altında kaldığı belirlenmiştir.
Sera koşullarında fasulye üzerinde tetranychus urticae (koch) mücadelesinde avcı akar neoseiulus californicus (mcgregor) ile bazı pestisitlerin kullanımı
Bu çalışmada örtüaltı yetiştiriciliğinde bazı pestisitler ile biyolojik mücadele etmeni olarak kullanılan Neoseiulus californicus (NC) (McGregor) (Acari: Phytoseiidae)' un ayrı ayrı ya da birlikte kullanıldığı zaman Tetranychus urticae (Koch) (Acari: Tetranychidae) ile mücadelede etkisi karşılaştırılmıştır. Bu amaçla, özellikle örtüaltı sebze yetiştiriciliğinde yoğun olarak kullanılan ve Entegre Zararlı Yönetimi programları içerisinde öncelik verilen bir biyopestisit olan azadirachtin (Az) ve insektisit-akarisit özelliğe sahip olan spiromesifen (Sp) kullanılmıştır. Seçilen tarımsal ilaçların ve NC'nin T.urticae'ye etkilerinin belirlenmeleri amacıyla 200 m²'lik örtüaltı alanında sırık fasulye bitkileriyle 1'er m²'lik tesadüf parseli deneme desenine göre yalnızca Az, Az+NC, yalnızca Sp, Sp+NC, yalnızca NC ve kontrol olmak üzere 6 karakterli deneme kurulmuştur. Denemeler uygulanan parsellerde 3 tekerrürlü olarak kurulmuştur vesayımlar 1., 3., 5., 7., 14., 21. ve 28. günlerde canlı nimf, ergin ve yumurta üzerinden yapılmıştır. Sonuç olarak; yalnızca Sp ve Sp+NC kombinasyonu uygulanan parsellerde T. urticae popülasyonun ekonomik zarar eşiği altında kaldığı belirlenmiştir.