Acil servise lateral malleol travması ile başvuran hastalarda ultrasonografinin kırık tanısındaki sensitivite ve spesifitesinin araştırılması

Giriş ve Amaç: Kırık tanısında standart yöntem direkt grafi olmasına rağmen, ultrasonografi kullanımı giderek yaygınlaşmaktadır. Bizim çalışmamamızın amacı erişkinlerde lateral malleol kırıklarının tanısında ultrasonografik incelemenin tanısal değerini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Acil servise lateral malleol travması sebebiyle başvuran 18 yaş ve üstü hastaların alındığı ileri yönelik kesitsel bir çalışmadır. Hastalara acil servis hekimi tarafından ultrasonografik inceleme yapıldıktan sonra anteroposterior ve lateral direkt grafi çekildi. Direkt grafi ve ultrasonografi arasında uyumsuzluk olması durumunda hastalara bilgisayarlı tomografi çekildi. Direkt grafi ve varsa bilgisayarlı tomografi görüntüleri ultrasonografik bulgularından ve hastanın klinik bulgularından habersiz bir ortopedi uzmanı tarafından yorumlandı. Ortopedi uzmanının kararı altın standart kabul edildi. İstatiksel analiz için SPSS 15.0 Windows ve vassarstats programı kullanıldı. Bulgular: Çalışmaya alınan 120 hastanın 42'sinde kırık olduğu tespit edildi (toplam kırık prevelansı %35). Ultrasonografik incelemede 47 hastada lateral malleol kırığı görüldü. Ultrasonografi lateral malleol kırıklarının tümünü tespit ederken, beş olguda yanlış pozitif sonuç verdi. Ultrasonografinin lateral malleol kırıklarının tanısında sensitivitesi %100, spesifitesi %93, pozitif likelihood ratio (LR) değerleri 8.4, negatif LR değerleri none saptandı. Direkt grafinin lateral malleol kırıklarının tanısında sensitivitesi sırasıyla ise %92.8, spesifitesi %100, pozitif LR değerleri ∞, negatif LR 0.03 saptandı. Sonuç: Ultrasonografinin, lateral malleol kırıkları tanısındaki duyarlılığı, direkt grafiden yüksektir. Acil servis hekimleri lateral malleol kırıklarının tanısında yatak başı ultrasonografik incelemeyi efektif bir tanı aracı olarak kullanabilirler