Adölesan idiyopatik skolyozlu hastaların konservatif tedavisinde üç boyutlu skolyoz egzersizleri ve denge-koordinasyon egzersizlerinin etkinliğinin araştırılması

Amaç: Adölesan idiopatik skolyozu olan hastalarda üç boyutlu skolyoz egzersizleri ve denge-koordinasyon egzersizlerinin etkinliğininin araştırılması amaçlandı. Yöntem: Adölesan idiyopatik skolyoz tanısı almış 30 birey rastlantısal yöntemle üç gruba ayrıldı. Birinci gruba korse tedavisi ile birlite Schroth yöntemine göre 3 boyutlu skolyoz egzersiz programı, ikinci gruba korse tedavisi ile birlite Schroth egzersizleri ve denge-koordinasyon egzersizleri 6 hafta boyunca (18 seans) uygulandı. Üçüncü gruba ise sadece korse tedavisi uygulandı ve kontrol grubu ise sağlıklı bireylerden oluşmaktaydı. Hastaların skolyoz açıları (Cobb yöntemi), rotasyon açıları (skolyometre), omurga esneklikleri (öne ve yana eğilme testleri), yaşam kaliteleri (Scoliosis Research Society-22), kozmetik etkilenimleri (Walter Reed Görsel Değerlendirme Skalası), dengeleri (Balance Master System NeuroCom International Inc. Clackamas,OR,USA ver. 8.1), vertikal algıları (Subjektif Vizüel Vertikal Algılama testi) ve beyin yanıtlılığı (elektroensefalografi) tedavi öncesinde ve sonrasında değerlendirildi. Çalışmanın veri analizinde SPSS 20.0 istatistik programı kullanıldı. Bulgular: Çalışmadan elde edilen veriler, Schroth ve denge-koordinasyon egzersizlerinin rotasyon açısı, gövde lateral fleksiyon esnekliği, statik pozisyondaki birçok dinamik denge parametresinde gelişim sağladığını (p<0,05), denge-koordinasyon egzersizlerinin daha üstün olduğunu ve korse tedavisinin olumlu bir etkisi olmamakla birlikte olumsuz da etkilemediğini ortaya koymuştur. Yaşam kalitesi bakımından egzersiz temelli tedavilerin sadece korse kullanımına göre tedaviden memnuniyette daha üstün oldukları görülmüştür (p<0,05). Sağlıklı bireyler ile hasta gruplarının vücut ağırlık merkezi salınım hızlarının benzer olduğu görülmüştür. Korse tedavisinin, Schroth ve denge-koordinasyon egzersizlerinin subjektif vizüel vertikal algılamada bir değişim yaratmadığı gözlenmiştir (p>0,05). Adölesan idiyopatik skolyozu olan hastalarda konuşma algısı ve dil fonksiyonları açısından lateralizasyon/asimetri olduğu saptanmıştır (p<0,05) ve korse tedavi ile lateralizasyonda azalma sağlanabilmekdir (p<0,05). Hastalarda vertikal olan ve olmayana verilen beyin yanıtlılığında farklılıklar görülmektedir (p<0,05) ve tedavi ile değişim sağlanabilmektedir. Ancak bu değişim metodolojik bir yapıda olmayıp tedavi grupları ve gruplardaki yanıt bileşenleri arasında çeşitlilik göstermektedir. Sonuç: Bu çalışmanın sonuçlarına göre adölesan idiopatik skolyozda korse tedavisi ile birlikte uygulanan Schroth ve denge-koodinasyon egzersizleri denge ve beyin yanıtlılığında değişim yaratabilmektedir. Konservatif tedavi programına denge-koordinasyon egzersizlerinin eklenmesinin yararlı olacağı görülmektedir.