Anesteziyoloji ve reanimasyon hekimlerinin merhamet ve tükenmişlik duygularının ötanazi, ölüm ve ölüme karşı tutumlarına etkisi

Amaç: Bu çalışmada, Türkiye'deki anesteziyoloji ve reanimasyon hekimlerinin merhamet ve tükenmişlik duygu durumlarının ötanazi, ölüm ve ölüme karşı tutumlarına etkisini değerlendirmek amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Eylül 2023-Eylül 2024 tarihleri arasında Türkiye'de görev yapan 530 anesteziyoloji ve reanimasyon hekimiyle yüz yüze veya çevrimiçi anket uygulaması gerçekleştirilmiştir. Veri toplama araçları olarak Sosyodemografik Bilgi Formu, Başkalarına Karşı Merhamet Ölçeği, Mesleki Yorgunluk Tükenmişlik Toparlanma Ölçeği ve Ötanazi, Ölüm ve Ölümcül Hastaya İlişkin Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Bulgular: Katılımcıların %54,7'si erkek, %81,1'i evli olup ortalama mesleki deneyim süresi 16,57 yıldır. Hekimlerin %52,8'i meslek yaşamı boyunca ölüm talebinde bulunan bir hastayla karşılaştığını, %67,9'u ise ölüm ve ötanazi konularında danışmanlık ihtiyacı duyduğunu belirtmiştir. Son beş yılda yakın kaybı, deprem deneyimi, çalışılan kurum, bölge ve mesleki ünvanın ötanazi tutumu, merhamet ve tükenmişlik puanları üzerinde istatistiksel açıdan anlamlı farklılıklara yol açtığı saptanmıştır (p<0,001). Yapısal eşitlik modellemesi, tükenmişliğin merhamet ile ötanaziye yönelik tutumlar arasında anlamlı bir aracı rol üstlendiğini göstermiştir. Sonuç: Merhamet yorgunluğu ve tükenmişliğin, ölüm ile ötanaziye yönelik tutumları etkileyen temel değişkenler olduğu belirlenmiştir. Bu hekimlere yönelik psikososyal destek ve etik eğitim programlarının hem çalışan memnuniyetini hem de hasta bakım kalitesini artırabileceği sonucuna varılmıştır.