792
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Archived Theses
Sıçanlarda monokrotalin ile oluşturulmuş pulmoner hipertansiyonda silomilast, tadalafil ve her iki ilaç kombinasyonunun karşılaştırılmas
Amaç: Pulmoner arteryal hipertansiyonun (PAH) patogenezi hala tam olarak anlaşılamamış olup pulmoner endotel disfonksiyonu ve enflamasyon arasındaki karmaşık etkileşimin bu hastalığın gelişimindeki esas etkenlerdendir. Bu çalışmada antienflamatuvar etkili silomilast (SİL) ve vazodilatör etkili tadalafil (TAD)'in PAH'a etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Materyal ve Metot: Toplamda 40 rat; kontrol, monokrotalin (MCT), MCT+SİL, MCT+TAD ve MCT+SİL+TAD gruplarına bölünmüştür. Ratlara ekokardiyografi yapılmış, invazif olarak sağ ventrikül basınçları ölçülmüş, akciğer ve kalpteki histopatolojik bulgular değerlendirilmiştir. Bulgular: MCT+SİL ve MCT+TAD gruplarında doku NO düzeyleri MCT grubu ile benzer, 61.22 (35.66-116.08) nmol/g ve 59.28 (46.68-75.81) nmol/g'a karşı 50.39 (34.54-69.42), p>0.05], MCT+SİL+TAD grubunda ise belirgin yüksek saptanmıştır 84.16 (51.39-93.53) nmol/g, p=0.01]. Sol ventrikülün sağ ventriküle oranı (LV/RV) ve pulmoner akselerasyon zamanı (PAT) açısından gruplar arasında anlamlı fark yoktu (p=0.097 ve p=0.074). Sağ ventrikül basınçları MCT+TAD ve MCT+SİL+TAD gruplarında MCT grubuna göre daha düşük saptandı 31(25-36) ve 33(26-42)'e karşı 43(39-59) mmHg, p<0.05. MCT+SİL grubunda sağ ventrikül basıncı 38(31-45) mmHg], MCT grubu ile benzerdi (p>0.05). Histopatolojik olarak MCT+SİL ve MCT+TAD gruplarında infiltrasyonun, MCT grubuna benzer şekilde devam ettiği; MCT+SİL+TAD grubunda, MCT grubuna göre anlamlı şekilde azaldığı saptandı (p=0.022). MCT+SİL grubunda ölçülen pulmoner arter duvar kalınlığı MCT grubu ile benzer, MCT+TAD ve MCT+SİL+TAD gruplarında ise belirgin azalmıştı (p<0.001 ve p=0.005). Sonuç: MCT ile indüklenen PAH'da tek başına tek başına SİL'in sağ ventrikül sistolik basıncı ve distal pulmoner arter duvar kalınlaşması üzerine belirgin bir etkisi izlenmemiştir. Ancak, TAD'a ek olarak kullanımı, enflamasyonu ve doku NO düzeylerini iyileştirmektedir. Bu ajan ile ilgili farklı dozlar veya başka PAH modelleri, ileride yapılacak çalışmaların araştırma konusu olabilir. Anahtar Kelimeler: Pulmoner arteriyel hipertansiyon, Silomilast, Tadalafil, Monokrotalin, Sıçan.
Malatya Battalgazi ilçe sağlık müdürlüğü beslenme danışmanlığı birimine başvuran kişilerin beslenme durumu ile öfke düzeyi ve anksiyete durumu arasındaki ilişkilerin belirlenmesi
Amaç: Öfke, incinme, engellenme vb. durumlarda kişilerin gösterdiği saldırganlık olarak tanımlanır. Anksiyete ise kişilerin duyduğu fazla miktarda uzun süreli kaygıdır. İnsanların tükettikleri besinler duygu durumunu, davranışlarını, sosyal ilişkilerini etkilemektedir. Materyal ve Metot: Tanımlayıcı tipte kesitsel bir çalışma olan bu çalışmanın evrenini Malatya Battalgazi İlçe Sağlık Müdürlüğü Beslenme Danışmanlığı Birimi'ne 01.08.2018-01.12.2018 tarihleri arasında başvuran 18 yaş üstü bireyler oluşturmaktadır. Örnek büyüklüğü evren büyüklüğü bilinmeyen örneklem hesaplama yöntemi ile n= (1.64)2.0.3.0.7/ (0,05)2 formülü ile 225 olarak hesaplanmıştır. Örneklemin %80'ine ulaşılmıştır. Bulgular: Çalışma grubundaki kişilerin yaş ortalaması 36.99±12.94'tür. Çalışmaya katılan kişilerin %25.6'sı erkek, %74.4'ü kadın'dır. Kadınların anksiyete düzeyleri erkeklerin anksiyete düzeyinden anlamlı olarak daha yüksektir(p<0.05). Yılda birkaç kez tereyağı tüketenlerin öfke kontrolü alt boyut puan ortalaması on beş günde bir, haftada bir iki kez, haftada üç beş kez, her gün ve her öğün tüketenlerden anlamlı olarak yüksektir (p<0.05). Sonuç: Bu çalışmada kişilerin yarısından fazlasında anksiyete bozukluğu görüldüğü ve margarin, yumurta, çay ve taze sebze tüketiminin anksiyete oranını etkilediği sonucuna varılmıştır. Anahtar Kelimeler: Beslenme durumu, anksiyete, öfke
Farklı direnç ekipmanları ile yapılan kuvvet egzersizlerinin kas aktivitesi üzerine etkisi
Amaç: Bu araştırmanın amacı; farklı direnç ekipmanları ile yapılan "BOR" hareketinin bazı seçilmiş kasların aktivitesi üzerine etkisinin belirlenmesidir. Materyal ve Metot: Araştırmaya, 17 katılımcı dâhil edilmiştir. Egzersiz uygulamaları esnasında belirlenen kasların aktivasyonunun değerlendirilebilmesi için elektromiyografi ölçümleri yapılmıştır. Verilerin analizinde "IBM SPSS 23.0" kullanılmıştır. Anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Ekipman farklılığı açısından; YG pronasyon tutuşta tüm hareketin analizinde LD ve LG; YG pronasyon tutuş azalan fazında LG ve MF kaslarının aktivasyonlarında olimpik bar lehine yüksek olduğu görülmüştür (p<0.05). Hareketin farklı kavrama açısından; OB YG tutuş kavrama farklılığında UT, PD, LT ve LG için pronasyon lehine, LD için ise supinasyon lehine yüksek düzeyde anlamlı farklılık tespit edildi. DB YG tutuş kavrama farklılığında ise UT, PD ve LT için pronasyon lehine; BB ve LD için supinasyon lehine anlamlı bulunmuştur (p<0.05). Hareketin farklı genişlikteki tutuşları açısından; OB pronasyon genişlik farklılığında UT, PD, LT ve MF kasları için GG lehine anlamlı fark olduğu gözlemlenmiştir. DB pronasyon genişlik farklılığında ise LG ve MF kasları için de GG lehine anlamlı farklılık olduğu tespit edilmiştir (p<0.05). Faz farklılığı açısından ise; OB YG pronasyon tutuş faz farklılığında BB, PD ve LT kasları için azalan faz, MF kası için ise artan faz lehine yüksek düzeyde anlamlı fark bulunmuştur. DB YG pronasyon tutuş faz farklılığında ise BB, PD, LT ve LD kasları için azalan faz, LG ve MF kasları için ise artan faz lehine anlamlı sonuçlar elde edilmiştir (p<0.05). Sonuç: Kuvvet çalışmalarında, kasların aktivasyonunun bilinmesi, kasların daha verimli bir şekilde harekete geçirilmesinde egzersiz ve antrenman planlamada önemlidir.
Kolonoskopi uygulanan hastalarda progresif gevşeme egzersizlerinin abdominal ağrı ve distansiyona etkisi
Amaç: Bu araştırma, kolonoskopi uygulanan hastalarda progresif gevşeme egzersizlerinin abdominal ağrı ve distansiyona etkisini incelemek amacıyla yapıldı. Materyal ve Metod: Araştırma randomize kontrollü deneysel araştırma modelinde yürütüldü. Güç analizi sonucunda araştırma, 45 deney, 45 kontrol olmak üzere toplamda 90 kolonoskopi uygulanmış hastayla tamamlandı. Veriler Aralık 2019-Ağustos 2020 tarihlerinde, Hasta Tanıtım Formu ve VAS kullanılarak toplandı. Hastalara kolonoskopi randevusu verildiği gün hasta tanıtım formu uygulandı. Deney grubuna progresif gevşeme egzersizleri (PGE) hakkında bilgilendirme yapılıp, araştırmacının kendi seslendirmesi ile hazırladığı PGE ses kaydı verilerek kolonoskopi gününe kadar günde iki defa PGE yapmaları istendi. Kolonoskopi sonrasında abdominal ağrı (VAS ağrı) ve distansiyon (VAS distansiyon) puanları belirlendi, ardından 30 dk PGE uygulandı. Egzersizden sonra VAS abdominal ağrı ve VAS distansiyon puanları tekrar belirlendi. Kontrol grubunun kolonoskopi sonrasında ve 30 dk sonra VAS abdominal ağrı ve VAS distansiyon puanları belirlendi. İşlemden sonraki 2.,4.,8.,12.,16., ve 24. saatlerdeki VAS ağrı ve VAS distansiyon puanlarının belirlenmesi için tüm hastalara VAS formu verilerek, bu saatlerde formu işaretlemeleri istendi. Kolonoskopiden sonraki gün hastalar evde ziyaret edilerek son test verileri toplandı. Verilerin analizinde yüzdelik dağılım, aritmetik ortalama, standart sapma, ki-kare, Mann Whitney U, ANOVA, Friedman testi kullanıldı. Bulgular: PGE öncesi ön test VAS ağrı ve VAS distansiyon puan ortalamalarının deney ve kontrol gruplarında benzer değerlerde olup, aralarındaki farkın istatistiksel olarak önemli olmadığı bulunmuştur (p>0.05). Deney grubunun PGE sonrası (son test) VAS ağrı ve VAS distansiyon puan ortalamalarının, kontrol grubu ortalamalarına göre önemli düzeyde azaldığı görülmüştür (p<0.05). Sonuç: Kolonoskopi sonrası progresif gevşeme egzersizlerinin abdominal ağrı ve şişkinliği azaltmada etkili olduğu belirlendi.
Turgut Özal Tıp Merkezi çalışanlarında iş stresi ve beslenme ile ilişkisi
Amaç: Yeme davranışını içsel, sosyal ve çevresel birçok faktör etkilemektedir. Bu etkileşim birçok hastalığın oluşmasına zemin hazırlamaktadır. Bu çalışmada iş stres düzeyi ile yeme tutum ve davranışları arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Materyal ve Metot: Bu çalışma, Turgut Özal Tıp Merkezi'nde çalışan 135 hemşire ve 97 sağlık teknikeri üzerinde yürütülmüştür. Sağlık çalışanlarının sosyo-demografik özellikleri, beslenme alışkanlıkları, iş stres düzeyleri hakkındaki bilgileri Üç Faktörlü Beslenme Anketi ve İş Stres Düzeyi Ölçeği ile elde edilmiştir. İstatiksel analizlerde normallik dağılım testleri, ANOVA, Kruskal-Wallis ve iki ortalama arasındaki farkın anlamlılık testleri kullanılmıştır. Anlamlılık değeri olan p, p<0.05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Katılımcıların %66.4'ünü kadınlar oluşturmaktadır. Dahili biriminde çalışanlar en büyük yüzdeye sahiptir. Bireylerin yaklaşık olarak 3/2'si sigara kullanmamaktadır. Kronik rahatsızlığı olmayanlar (%84.1) çoğunluktadır. Katılımcıların %57.8'inin evli olduğu saptanmıştır. Bireylerin sosyo-demografik özellikleri ile beslenme puan ortalamaları arasında anlamlı bir farklılaşma bulunamamıştır. Katılımcıların sosyo-demografik özellikleri ile stres puan ortalamaları arasında anlamlı bir farklılaşma tespit edilememiştir. Sadece mesleki kıdemin, KY alışkanlığı ile arasında anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır. Cinsiyet değişkeni ile DY yeme arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Cinsiyet, sigara kullanım durumu ve kronik hastalığa sahip olma durumu ile bilinçli olarak yemek yemeyi kısıtlama arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Cinsiyetle açlığa duyarlılık arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Sonuç: Bireyler yemek tüketimlerinde otokontrollerini sağlamak için; duygusal yoğunluk yaşadığı zamanlarda farklı uğraşlar edinmeli ve kendilerine dengeli, besleyici ve tatmin edici tabaklar hazırlamalıdırlar. Sigara tüketimi, kronik hastalık varlığı gibi beslenmeyi doğrudan etkileyen değişkenler için bireyler bilinçlendirilmeli, yeterli ve dengeli beslenmenin önemi anlatılmalıdır. Anahtar Kelimeler: Beslenme durumu, iş stresi, obezite, yeme davranışı.
Transrektal prostat biyopsisi işlemi sırasında sanal gerçeklik gözlüğü ve stres topu uygulanmasının ağrı ve yaşam bulgularına etkisi
Bu araştırma transrektal prostat biyopsi işlemi (TRUS-Bx) sırasında sanal gerçeklik (SG) gözlüğü ve stres topu (ST) sıkma uygulamasının hastaların ağrı ve yaşam bulguları üzerine olan etkisini belirlemek amacıyla yapıldı. Araştırma, ön test-son test kontrol gruplu randomize deneysel model olarak Kasım 2019 - Ocak 2021 tarihleri arasında yürütüldü. Araştırmanın evreni, Diyarbakır ilinde bulunan bir kamu hastanesinin Üroloji Anabilim Dalı Transrektal Ultrason Ünitesi'ne prostat biyopsi için başvuran erkek hastalardan oluştu. Araştırmanın örneklemi randomizasyon uygulanarak 32 SG, 32 ST ve 32 kontrol grubu olmak üzere toplam 96 kişi oluşturuldu. Verilerin toplanmasında, Hasta Tanıtım Formu, Görsel Kıyaslama Ölçeği ve Hasta İzlem Formu kullanıldı. Verilerin analizinde; sayı, yüzdelik, ortalama, standart sapma, ki-kare, bağımlı gruplarda t testi, Multiple Response Set ve ANOVA testlerinden yararlanıldı.Gruplar arası ağrı ve yaşam bulguları ortalamalarının karşılaştırılmasında; ön test puan ortalamaları açısından gruplar arasında istatistiksel olarak önemli bir farklılık olmadığı saptandı (p>0.05). Yapılan Tukey ileri analizi sonrasında gruplar arasında görülen ağrı, diyastolik kan basıncı, nabız, solunum sayısında anlamlı düşüş ve oksijen satürasyonunda anlamlı yükselişin SG ve ST kaynaklı olduğu saptandı (p<0.05).TRUS-Bx işlemi sırasında sanal gerçeklik gözlüğü ve stres topu sıkma uygulamasının ağrıyı azalttığı ve yaşam bulgularını olumlu yönde etkilediği bulunmuştur. Anahtar kelimeler: Prostat Biyopsi, Sanal Gerçeklik, Stres Topu, Ağrı, Hemşirelik
Kronik inmeli hastalarda gastrocnemius kası spastisitesinin yürüme simetrisi ve gövde kontrolüne etkisi
Amaç: Bu çalışma; kronik inmeli hastalarda gastrocnemius kası spastisitesinin yürüme simetrisi ve gövde kontrolüne etkisini belirlemek amacı ile planlandı. Materyal ve Metot: Çalışmaya 40-70 yaş aralığında en az altı ay önce inme tanısı almış 29 birey dahil edildi. Hastaların sosyodemografik bilgileri tanımlayıcı anket ile sorgulandı. Hastaların MAS ile gastrocnemius kas spastisitesi, GBÖ ile gövde kontrolü ve Kinect V2 kamera tabanlı yazılım ile yürüme simetrisi değerlendirildi. Bulgular: Gastrocnemius kası spastisite şiddeti MAS'a göre 2'den az olan bireyler ile 2 ve 2' nin üzerinde olan bireyler arasında yürüme simetrisinde sayısal farklılık vardı ancak istatistiksel olarak anlamlı olmadığı saptandı (p>0.05). Total GBÖ skoru ve koordinasyon alt parametresinde gastrocnemius kası spastisite şiddeti 2'den az olan bireyler ile 2 ve 2'nin üzerinde olan bireyler arasında anlamlı farklılık saptandı (p<0.05). Gastrocnemius kası spastisite şiddeti 2'den az olan bireyler ile 2 ve 2'nin üzerinde olan bireyler arasında statik oturma dengesi ve dinamik oturma dengesi alt parametresinde anlamlı fark bulunmadı (p>0.05). Total GBÖ skoru ve koordinasyon alt parametresi ile gastrocnemius kası spastisite şiddeti arasında negatif yönde bir ilişki olduğu belirlendi. Sonuç: Çalışmamızın sonuçlarına göre inmeli bireylerde gövde kontrolü ve yürümenin iyileştirilmesi için gastrocnemius kası spastisite yönetimi rehabilitasyon programına dahil edilmelidir. Çalışmamızın inmeli bireylerde gövde kontrolü ve yürümenin iyileştirilmesine yönelik müdahale araştırmalarına ışık tutacağını düşünüyoruz.
Hipertansif bireylerde kefir tüketiminin kan basıncı, bazı kan parametreleri ve antropometrik ölçümler üzerine etkisinin incelenmesi
Amaç: Bu çalışmanın amacı hipertansif bireylerde kefir tüketiminin kan basıncı, bazı kan parametreleri ve antropometrik ölçümler üzerine etkisini incelemektir. Materyal ve Metot: Yapılan çalışma randomize kontrollü klinik bir çalışmadır. Araştırmanın örneklem büyüklüğü hesaplanırken hipertansif bireylerde sistolik kan basıncı ortalaması 145,2±19,2 alınarak, %95 güven aralığı ve %80 güçle minimum örneklem sayısı her grup için 30 olarak belirlendi. Çalışma Eylül 2020 – Mayıs 2021 tarihleri arasında Akçadağ Şehit Gökhan Aslan Devlet Hastanesi'nin dahiliye polikliniklerine başvuran hipertansif ve çalışmaya katılmaya gönüllü olan 18 yaş ve üzeri 35 erkek, 65 kadın, toplam 100 gönüllü hasta üzerinde yüzyüze görüşülerek yapıldı. Deney (n=42) ve kontrol (n=58) gruplarına rastgele atanan hastalardan deney grubunun 28 gün, 250 ml/gün kefir tüketmesi sağlandı. Çalışma süresince deney grubundan 12, kontrol grubundan 32 birey ayrıldı. Çalışma 56 gönüllü ile tamamlandı. Çalışmanın başlangıcında ve 4 haftanın sonunda bireylerin kan örnekleri, kan basıncı, nabız ve antropometrik ölçümleri alındı. Bulgular: Antropometrik ölçümler karşılaştırıldığında çalışmanın sonunda deney grubundaki bireylerin vücut ağırlığı, beden kütle indeksi, bel çevresi ve kalça çevresi anlamlı olarak azaldı. Çalışma sonunda deney ve kontrol grupları arasında glisemik parametreler açısından anlamlı fark yoktu. Lipid profilinde deney grubunda anlamlı bir değişim görülmezken, kontrol grubunda çalışma sonunda total kolesterol ve LDL kolesterol düzeyleri azaldı. Böbrek fonksiyon parametrelerinde çalışma sonunda her iki grupta da istatistiksel açıdan anlamlı bir fark yoktu. Araştırmanın sonunda deney grubunda diastolik kan basıncı ve nabızda anlamlı bir değişiklik yoktu ancak sistolik kan basıncı anlamlı olarak azaldı. Sonuç: Düzenli kefir tüketimi hipertansiyon ve ağırlık denetimi üzerinde olumlu etkileri olabilir. Anahtar Kelimeler: kefir, hipertansiyon, obezite
Anti-hareket egzersiz uygulamalarının kas aktivasyonu ve seçilmiş bazı performans parametreleri üzerine etkisi
Amaç: Anti-hareket uygulamalarının omurga korunumunu sağlayabileceği ifade edilmesine rağmen, kassal aktivasyon kalıpları ve performans testleri açısından etkileri bilinmemektedir. Bu nedenle araştırmanın amacı; anti-hareket egzersiz uygulamalarının kas aktivasyonu, gövde dayanıklılığı ve seçilmiş bazı performans parametreleri üzerine etkisinin incelenmesidir. Materyal ve Metot: Araştırmaya, toplam 36 erkek katılımcı dâhil edildi. Katılımcılar, anti-hareket, dinamik hareket veya kontrol grubu olarak üç farklı gruba randomize yöntem ile ayrıldı ve 12 birimden (6 hafta X 2 gün) oluşan antrenman sürecine dâhil edildi. Antrenmanlar öncesi ve sonrasında uygulanan gövde dayanıklılık testi süreleri, saha performans test skorları, medyan frekansı ve kas aktivasyon değerlerinin karşılaştırılmasında iki yönlü tekrarlı ölçümlerde varyans analizi kullanıldı. Bulgular: Antrenman uygulamalarından sonra, motor ünite katılım ihtiyacı açısından fleksör ve ekstansör grup kasların tamamında anti-hareket lehine daha büyük değişim görüldü (d= 0.72 ve 1.78 arasında; p<0.001). Yorgunluk için medyan frekans değerleri incelendiğinde, fleksör kaslarda anti-hareket lehine, ekstansör kaslarda ise her iki egzersiz grubunda benzer etkilere rastlandı. 20 m sprint performansının zamana bağlı değişim değerlerinde anti-hareket grup lehine anlamlı değişim tespit edildi (d=1.30; p<0.05). Tüm gövde dayanıklılık test skorlarının zamana bağlı değişim değerlerinde, her iki egzersiz grubunda da istatistiksel olarak anlamlı farklar vardı (p<0.001). Sonuç: Motor ünite katılımındaki azalmanın, hareketin verimliliği ve enerji tüketimi açısından önemli bir stratejisi olduğu düşünülmektedir. Anti-hareket lehine değişen bu azalmanın, derin kasların antrene edilmesi ile ilişkili olabileceği ifade edilebilir. Fonksiyonel performans skorları ve merkezi bölge antrenmanları arasındaki etkileşimin anlaşılmasında ise, doğru yapılandırılmış daha fazla bilimsel araştırmaya ihtiyaç duyulmaktadır.
Gençlik merkezlerinde serbest zaman etkinliklerine katılan bireylerin sözel beceri düzeylerinin bazı demografik değişkenler ışığında incelenmesi (Malatya ili örneği)
Amaç: Bu araştırmada, Malatya ilindeki gençlik merkezleri faaliyetlerine katılan bireylerin, sosyal beceri düzeylerini demografik değişkenlere göre incelenmesi amaçlanmıştır. Materyal ve Metot Araştırma örneklemi için Gençlik merkezlerinde katılım gösteren bireylerin sosyal beceri düzeylerinin görünüş sıklığı(p) 50% ve görülmeyiş sıklığı(q-1) 0,5 yanılma düzeyinin t değeri 1.95 ve göz yumulabilir hatanın(d) 0.05 olarak alındığında örneklem büyüklüğünün Aralık 2018 itibariyle 22.342 evrenden en az Örneklem grubunu 379 katılımcıdan oluşacağı hesaplanmış, gençlik merkezlerinde rekreatif etkinliklerine katılan 381 gönüllü katılımcı evreni oluşturmuştur. Araştırmada veri toplamak amacıyla ölçek formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS programı kullanılmıştır. Veri analizinde; frekans, yüzde, ortalama, standart sapma analizinden, sosyal beceri puan ortalamalarının anlamlı farklılıkların belirlenmesinde parametrik testlerden 'T Testi' ve 'ANOVA' kullanılmıştır. p<0.05 anlamlılık düzeyi dikkate alınmıştır. Bulgular: Araştırma bulgularına göre katılımcıların sosyal beceri puanları ile cinsiyet, anne eğitim, baba eğitim, anne meslek, baba meslek, aile gelir, aktif spor yapma ve yaş değişkeni arasında anlamlı farklılık görülmüş, eğitim durumu ile sosyal beceri düzeyi arasında anlamlı farklılık bulunmamaktadır. Sonuç: Araştırma sonucunda, Malatya ili gençlik merkezlerinde rekreatif etkinliklere katılan bireylerin sosyal beceri düzeyini eğitim değişkeni açısından anlamlı farklılık göstermediği, cinsiyet, yaş, anne eğitim düzeyi, baba eğitim düzeyi, anne meslek, baba meslek, aile gelir düzeyi, aktif spor yapma değikenleri açısından anlamlı farklılık gösterdiği anlaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Gençlik Merkezi, Sosyal Beceri, Serbest Zaman, Spor, Gençlik Kavramı