Bireylerin kumar oynama davranış deneyimleri ile kişilik organizasyonları ve savunma biçimleri arasındaki ilişkinin psikodinamik açıdan incelenmesi

Kumar oynama davranışı tüm dünyada giderek yaygınlaşan bir problem oluşturmaktadır. Literatürde de bireylerin kumar oynama davranışı ile ilgili çalışmalar git gide artıyor olsa da ülkemizde psikodinamik bakış açısıyla yapılan çalışmalar oldukça kısıtlıdır. Bu çalışmada kumar oynama davranışı gösteren bireyler kişilik organizasyonları alt boyutları açısından incelenmiş ve bireylerin kullandıkları savunma biçimleri belirlenmiştir. Ayrıca herhangi bir kumar deneyimi olmayan bireylerle de karşılaştırma yapılarak belirli değişkenler üzerinden anlamlı farklılıkların oluşup oluşmadığı incelenmiştir. Çalışma seçkisiz örneklem yöntemi ve ilişkisel tarama modeli ile 18-65 yaş arası bireyler tarafından gerçekleştirilmiştir. Çalışmaya 229 erkek 166 kadın birey olmak üzere toplam 395 kişi katılmıştır. Veri toplamak amacıyla katılımcılara Demografik Bilgi Formu, South Oaks Kumar Tarama Testi, Kişilik Organizasyonları Envanteri ve Savunma Biçimleri Testi uygulanmıştır. Verilerin analizi için SPSS 26.0 sürümü kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda kumar davranışı gösteren bireylerin kişilik organizasyonları alt boyutları; primitif savunmalar, kimlik difüzyonu ve gerçeklik testi ile pozitif yönde anlamlı farklılaştığı belirlenmiştir. Savunma biçimlerine bakıldığında kumar davranışı gösteren bireylerin ilkel savunmalar ile pozitif yönde anlamlı farklılaştığı, nevrotik ve olgun savunmalar ile anlamlı farklılaşmadığı tespit edilmiştir. Kumar davranışı deneyimi olan bireylerin yansıtma, pasif saldırganlık, dışa vurma, yalıtma, değersizleştirme, otistik fantezi, inkar, disosiyasyon, bölünme, rasyonalizasyon ve idealleştirme savunma mekanizmalarını kullandıkları belirlenmiştir.