Bunka gaikō (Japonya'nın kültürel diplomasisi): Fransa ve Türkiye'de Japon kimliğinin yeniden inşası (1952-1989)

Japonya, İkinci Dünya Savaşı sonrasında Japonya Anayasası'nın 9. Maddesi'ne dayanarak bir kültür ulusu haline gelmiştir. Pasifist kültürü ve küresel toplumun sorumlu bir üyesi olarak ortaya çıkan rolü göz önüne alındığında, kültürel diplomasi, Yumuşak Güç teorisi ortaya çıkmadan çok önce, Japon kimliğini uluslararası ilişkilerde yeniden inşa etmek için birincil dış politika aracı haline gelmiştir. Bu araştırma, Japonya'nın barışsever bir ulus olarak imajını iyileştirmek için iyileştirici ve yapıcı bir dış politika mekanizması olarak kültürel diplomasi yoluyla 1952 ve 1989 yılları arasında Japonya'nın Fransa ve Türkiye'deki kültürel diplomasi faaliyetlerini karşılaştırmalı olarak incelemektedir. Bu inceleme yoluyla, Japon kimlik yeniden inşasının, Japonya'nın uluslararası kültür politikalarının bir ürünü olarak ne durumda olduğunu ortaya koymaktadır. Sonuç olarak, tez, Japonya'nın Fransa'daki kültürel diplomasisinin entelektüel bir ekosistem oluşturduğunu, oysa Türkiye'de Japonya ve Japon kültürü algısının, Japonya Hükümeti tarafından açılacak olan uluslararası kültür politikalarını koordine etmek için meşru bir kurum ihtiyacını giderecek bir kültür evinin olmaması nedeniyle gelişmediğini savunmaktadır.