C vitamini uygulanan diyabetik sıçanlarda soleus kasında glikojen ve antioksidan kapasitenin araştırılması

Artmış veya kontrolsüz oksidatif aktivite kronik diyabetik durumla ilgili komplikasyonların patogenezinde önemli rol oynamaktadır. Hiperglisemi, prooksidan/oksidan dengesini bozarak serbest radikal oluşumunda artışa ve antioksidan miktannda azalmaya yol açmaktadır Streptozotosin (STZ) deneysel diyabet oluşturmada kullanılan bir ajandır. Diyabette çizgili kas glikojen düzeylerine ait farklı bulgular yayınlanmıştır. Bu çalışmada STZ diyabetik deneklere, diyabetiklerde eksikliği gösterilmiş olan antioksidan etkili C vitamini (AA) uygulamasının, soleus kası glikojen düzeyleri ve oksidatif olaylarla etkileşiminin gözlenmesi planlandı. Araştırmada 38 adet, 200±20 gr.hk yetişkin erkek Wistar Albino sıçan 4 gruba ayrılarak kullanıldı: 1. Kontrol (n=9), 2. Vitamin C (n=9, 21 gün i.g., 20 mg/kg), 3. Diyabet (n=10, STZ 45 mg/kg ip deney başlangıcında tek doz), 4. Diyabet + Vitamin C ( n=10, 2 ve 3.gruptaki uygulamalar birlikte yapıldı). Deney başında ve sonunda beden ağırlıkları, açlık kan şekerleri ölçüldü. Deney bitiminde soleus kasları çıkarılarak tartıldı, AA, Tiyobarbitürik asit reaktivitesi (TBARS), Glutatyon (GSH), Nitrit + nitrat (NOx) ve glikojen düzeyleri ve kan AA düzeyleri ölçüldü. Anova varyans ve Mann- Whitney U testleri ile karşılaştırıldı. PO.05 değerleri anlamlı kabul edildi. Diyabet gruplarında beden ve kas ağırlığında belirgin düşmeler görüldü. Diyabetiklerde kasta AA, GSH ve NOx düzeylerinin düşük, Malondialdehit (MDA) ve glikojen düzeylerinin yüksek olduğu tespit edildi. Vitamin C uygulamasıyla kasta ve kanda AA düzeyinin kısmen arttığı görüldü. Yine diyabet grubuna C vitamini uygulaması ile kasta GSH, NOx ve glikojen düzeyinde bir artış buna karşılık MDA düzeyinde bir azalma tespit edildi. Sonuç olarak, diyabetiklerde C vitamini kullanımının metabolik ve oksidan olaylara etkili olabilmesi için büyük doza gereksinim vardır.