Çağdaş sanatta figürde yeni yaklaşımlar

1960 sonrası çağdaş resim sanatında tabiata dönüş ile birlikte figür yeniden önem kazanmış, bu dönüş eskinin devamı olmaktan uzak, yeni biçim, teknik ve anlatılarla başlamıştır. Bu durum sanatın anlam ve içeriğinde önemli değişimler ve zenginlikler yaratmış; salt estetik ve kısıtlı anlatı üzerinden gelişen modern sanatın aksine çağdaş sanatçılar, figüre yükledikleri zengin biçim ve anlatılarla yeni mesajlar vermişlerdir. Bununla birlikte teknolojide ki gelişmeler sanatın değişiminde önemli rol oynamıştır. Özellikle 1960'ların başında Pop-Art ile başlayan kırılmalar, 1970'lerde küreselliğe vurgu yapan sanatçıların daha çok bireyselliğe yönelmeleri, ele aldıkları konuları zenginleştirmiş; bu da toplumun sorunlarına dahil olduklarını göstermiştir. Beraberinde getirdiği çoğulculuk, pastiş, ironi gibi kavramlarla da önü açılan resim sanatında figürü farklı bağlamda ele almışlardır. Bu çalışmanın amacı çağdaş sanat içerisinde figürün dönüşünde görülen yeni yaklaşımların neler olduğunu ortaya koymaktır. Bu kapsamda 1950 sonrasında figürün dönüşüne katkı veren önemli akımlarda Bay Are Painters, Pop Art, Foto-Realizm, Yeni İmge, Neo-Ekspresyonizm, Postmodernizm temelinde inceleme ve analiz yapılmıştır. Çağdaş sanatta görülen yeni yaklaşımların modern sanatta görülen yaklaşımlardan oldukça farklı olduğu bu yeni yaklaşımların sanatlarının özgürlük alanlarını genişlettiği, her türlü tekniğin sanata katkı verdiği, her türlü malzemenin özgürce kullanıldığı, teknoloji, bilim ve tasarımla sanatın entegre olduğu, bunlarla beraber figürde görülen yeni yaklaşımların figüratif anlatıyı daha da öne çıkardığı, figürün sanat içerisinde güçlendiği görülmüştür.