Compaison of the effectiveness of two different minimally invasive surgical treatments for periodontal disease

AMAÇ: Bu çalışmanın amacı, periodontitis tedavisinde uygulanan iki minimal invaziv cerrahi yaklaşım—Tek Flap Yaklaşımı (Single Flap Approach, SFA) ve Lazer Destekli Yeni Ataşman Prosedürü (Laser-Assisted New Attachment Procedure, LANAP)—arasında klinik etkinlik ve hasta odaklı sonuçlar açısından karşılaştırma yapmaktır. GEREÇ VE YÖNTEM: Sistemik olarak sağlıklı, evre II–III periodontitis tanısı konmuş toplam 34 birey, rastgele olarak her biri 17 kişiden oluşan iki gruba (SFA ve LANAP) ayrılmıştır. Çalışmaya dahil edilme kriterleri arasında horizontal periodontal defekt varlığı ve ≥5 mm rezidüel cep derinliği bulunmaktaydı. Klinik parametreler olarak sondalanabilir cep derinliği (SCD), klinik ataşman seviyesi (KAS), gingival indeks (GI), plak indeksi (PI) ve gingival resesyon (GR) başlangıçta ve postoperatif 6. ayda kaydedilmiştir. Hasta bildirimine dayalı sonuçlar, postoperatif rahatsızlık (ağrı, kanama, şişlik) için Görsel Analog Skala (VAS) ve ağız sağlığına bağlı yaşam kalitesini değerlendiren OHIP-14 anketi kullanılarak ölçülmüştür. Yara iyileşme süreci ise postoperatif 10. günde Erken İyileşme İndeksi (Early Healing Index, EHI) ile değerlendirilmiştir. İstatistiksel analizler SPSS 24.0 programı kullanılarak gerçekleştirilmiş; gruplar arası karşılaştırmalar bağımsız örneklem t-testi, grup içi değişimler eşleştirilmiş örneklem t-testi ile analiz edilmiştir (anlamlılık düzeyi p<0.05). BULGULAR: Her iki tedavi yöntemi de 6. ay sonunda SCD, KAS, GI ve PI açısından istatistiksel olarak anlamlı iyileşme sağlamıştır (p<0.001). Gruplar arasında SCD ve KAS kazanımları bakımından anlamlı bir fark saptanmamış olsa da (p>0.05), LANAP grubu postoperatif ağrı (VAS: 2.55±1.99 vs. 4.95±2.1, p<0.01), şişlik ve kanama SFA'ya kıyasla anlamlı olarak daha düşük değerler göstermiştir. Ayrıca, LANAP uygulanan bireylerde OHIP-14 alt boyutlarından fiziksel ağrı ve psikolojik rahatsızlık puanları daha iyi bulunmuştur. LANAP grubu, 6. ayda GI ve PI açısından da SFA grubuna kıyasla anlamlı olarak daha düşük skorlar sergilemiştir (p<0.05). EHI analizinde ise LANAP grubunda yara iyileşmesinin istatistiksel olarak daha iyi olduğu görülmüştür (p=0.005). SONUÇ: SFA ve LANAP uygulamaları periodontal tedavide etkili klinik sonuçlar sağlamaktadır. Bununla birlikte, LANAP uygulaması postoperatif konforun artırılması ve hasta bildirimine dayalı yaşam kalitesinin iyileştirilmesi açısından üstünlük göstermiştir. Ayrıca, EHI ile değerlendirilen erken doku iyileşmesi LANAP grubunda anlamlı şekilde daha iyi bulunmuş, bu da bu yöntemin doku yanıtı açısından avantajlı olduğunu ortaya koymuştur.