Cıprofloxacın nefrotoksisitesinin sıçanlarda incelenmesi

Oral ciprofloxacin'in sıçanlarda nefrotoksisiteye neden olup olmayacağı, β-NAG, β2-Microglobülin, mikroalbümin, kreatinin klirensi, BUN, Na, K, pH parametreleri ölçülerek araştırıldı. 0, 4, 7, 14. günler olmak üzere ratlar, her bir grupta 6 sıçanın yer aldığı 4 gruba ayrıldı. 14. Gün grup, 4 ve 7. gün ciprofloxacin verilip 7 gün bekletilerek çalışılan sıçanlardan oluşturuldu. Sıçanlara nazogastrik ile 400mg/kg/gün ciprofloxacin verildi. Her grupta yer alan sıçanlar, çalışma gününün sonunda metabolik kafeslere yerleştirildi ve 24 saatlik idrar, kan ve böbrek örnekleri alındı. 24 saatlik idrar örneklerinde β--NAG (spektrofotometre), β2-Microglobülin (kemilüminisanas), Mikroalbümin (radyoimmünassay), kreatinin (otoanalizatör) çalışıldı. Kan örneklerinden Na, K, BUN, kreatinin (otoanalizatör) çalışılarak kreatinin klirensi hesaplandı. Ciprofloxacin verilmeyen grubun (Grup 1) β-NAG değeri 7.8±1.31 U/L, 4 gün ciprofloxacin verilen grubun (Grup 2) 27.1±5.7 U/L, 7 gün ciprofloxacin verilen grubun (Grup 3) 15.6±2.1 U/L değerine yükselmiş, 7 gün ciprofloxacin verilip 7 gün bekletilen grubun (Grup 4) β-NAG değeri ise 7.5±1.14 U/L değerine düşmüştür. Diğer nefrotoksiste parametrelerinde ve böbrek biyopsilerinde anlamlı bir değişiklik saptanmamıştır. Bu sonuçlar, ciprofloxacin'in sıçanlarda erken dönem doza bağımlı olmayan tübüler hasar oluşturarak nefrotoksisiteye yol açtığını göstermektedir. Çalışmamızdan çıkan diğer bir sonuç da; β-NAG'nin ciprofloxacin nefrotoksisitesinin erken dönemde saptanmasında kullanılabilecek bir belirteç olabileceğidir. Sonuçlarımız ciprofloxacin'in nefrotoksisteye neden olabileceğini ve oluşan renal hasarın mekanizmasında tübüler hasarın rol aldığını vurgulamaktadır.